Abidjan

Izvor: Wikipedia
Abidjan
Panorama Abidjana
Panorama Abidjana
Službeni pečat Abidjana
Pečat
Grb Abidjana
Grb
Koordinate: 5°20′N 4°1′W / 5.333, -4.017
Država  Obala Slonovače
Regija Lagunes
Distrikt Abidjan
Vlast
 - Predsjednik generalnog savjeta Aka Aouélé
Površina
 - Područje utjecaja 57 735 km²
Stanovništvo (2006.)
 - Gustoća 1 970 stanovnika/km²
 - Urbano područje 3 677 115 [1]
 - Područje utjecaja 5 068 858 [2]
Vremenska zona UTC+0 (UTC+0)
Karta
Abidjan na karti Obala Slonovače
Abidjan
Abidjan
Abidjan na karti Obale Slonovače

Abidjan (fonetski: Abidžan) je ekonomski centar i bivši glavni grad afričke države Obale Slonovače od 3 677 115 stanovnika. [1](po procjeni iz 2006.), u široj okolici grada živi 5 068 858 stanovnika što predstavlja 20 % ukupne populacije zemlje. [2]

Iako je de jure Yamoussoukro glavni grad države, Abidžan je po mnogo čemu de facto i dalje neslužbena prijestolnica, jer se u njemu i nadalje nalazi parlament, Vrhovni sud, brojna ministarstva i ambasade[2], koji se još uvijek nisu preselili u Yamoussoukro. [2]

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Centar Abidžana leži na poluotoku Plato (Le Plateau) u velikoj Laguni Ebrie udaljenoj oko 10 km od Gvinejskog zaljeva, od kojeg ga razvaja pješčana sprud Vridi. Grad se sa predgrađima raširio 30 km duž lagune, a od Atlanske obale preko otoka u laguni do unutrašnjosti u dužini od 35 km. Poslovni centar grada nalazi se u distriktu Plateau na kopnu, a industrijska zona na jugu na otoku Petit-Bassam, koja se produžava do lučkih dokova, skladišta i tankova za naftu uz Kanal Vridi na Atlantiku. [3]

Abidžan se nalazi na jugoistoku zemlje, udaljen 170 km od granice s Ganom i oko 246 km jugoistočno od glavnog grada Yamoussoukra.

Grad je administrativno podjeljen na slijedeće distrikte (okruge); Plateau, Cocody (mjesto Nacionalnog univerziteta Côte d'Ivoire), Treichville, Adjame, Koumassi i Marcory.

Historija[uredi - уреди]

Poslovno sjedište grada - Le Plateau

Abidžan je 1898. bio malo ribarsko selo[3], prvi francuski kolonisti koji su se tu naselili, napustili su ga zbog nezdrave klime, u to vrijeme nedaleki Bingerville (19 km od centra) - danas praktički predgrađe grada postao je glavni grad kolonije 1900. Abidžan je 1903. dobio status grada, a već slijedeće godine 1904. do grada je stigla željeznička pruga koja ga je povezala sa unutrašnjošću, ali to nije puno pomoglo razvoju grada, jer je u to vrijeme ovisio o maloj i nesigurnoj luci Port-Bouët, na pješčanoj sprudi na obali oceana. [3]Velik skok u razvoju bila je 1934. kad je postao glavni grad kolonije, umjesto dotadašnjeg Bingervillea.

Kanal Vridi dug 2,8 km, prokopan je od lagune do mora 1950., i to je bio pravi poticaj rastu luke, koja je ubrzo postala najveća u tom dijelu Afrike. [3]Istovremeno rastao je i grad koji je postao financijsko središte frankofonskih zemalja Zapadne Afrike. Prvi od dvaju mostova za otok Petit-Bassam sagrađen je 1958., to je omogućilo daljnje proširenje luke i grada. [3]

Abidžan je zadržao status glavnog grada i nakon stjecanja nezavisnosti zemlje 1960., sve do 1983. kad je odlučeno da se prijestolnica seli u Yamoussoukro, udaljen 274 km, sjeverozapadno. [3] Ali se selidba državne administracije odvijala tako usporeno, da je Abidžan i nadalje ostao stvarni glavni grad zemlje.

Centar grada

Znamenitosti[uredi - уреди]

Zgrada državnog parlamenta
Katedrala sv. Pavla (arhitekt Aldo Spirito)

Abidžan je grad širokih avenija sa drvoredima, i brojnih trgova sa zelenim parkovima, najveća znamenitost tog novog grada je veliki moderni Hôtel Ivoire, u kom je najveća atrakcija klizalište (jedino u Zapadnoj Africi) uz ostale klasične sadržaje koje imaju veliki hoteli; kuglanu, kino, casino. Pažnju posjetioca privlači modernistički projektirana katedrala sv. Pavla talijanskog arhitekta Alda Spirita. Sjeverno od grada prostire se nacionalni park Banco, veličanstvena tropska kišna šuma. [3] [3]

Privreda, transport i školstvo[uredi - уреди]

Abidžan je najveća luka u tom dijelu Afrike, iz koje se izvozi kava, kakao, drvo, banane, ananas i mangan. [3] On je i najveći industrijski centar u zemlji sa razvijenom prehrambenom, drvnom, tekstilnom, građevinskom, kemijskom i automobilskom industrijom. U neposrednoj blizini grada, u podmorju je pronađena nafta koja se prerađuje u velikoj rafineriji nafte - Société Ivoirienne de Raffinage u predgrađu - Port-Bouët.

Grad je sjedište brojnih regionalnih ureda Ujedinjenih naroda; UNICEFa, UNDP-a, WHO-a, FAO-a, UNOPS-a, UNFPA i međunarodnih organizacija Frankofonija (OIF), Međunarodnog monetarnog fonda i donedavno Afričke banke za razvoj. [2]

Abidžan je magistralnim cestama; A3, A1, A100 i željezničkom prugom koja vodi do Vagadugua u Burkini Faso) dobro povezan sa ostalim gradovima u zemlji i okolnim državama. Grad ima veliki međunarodni aerodrom, Felix Houphouet Boigny u predgrađu - Port-Bouët (zapravo je to grad za sebe), pored Atlanskog oceana udaljen 14 km od centra grada. [3]

Abidžan je najznačajniji kulturni i obrazovni centar zemlje, sjedište Nacionalnog univerziteta, osnovanog 1958) koji se nalazi u distriktu Cocody na istoku grada. U gradu se nalazi i Nacionalna biblioteka, nekoliko poljoprivrednih i naučno istraživačkih instituta. [3]

Stanovništvo[uredi - уреди]

Još 1948. Abidžan je imao samo 50 000 stanovnika, a već 1975. dosegao je 1 000 000, tih godina stanovništvo grada raslo je po stopi od 10 do 12% na godinu, a dupliciralo se svakih 6 - 7 godina. Taj rast zaustavile su ekonomske krize 1980-ih i 1990-ih, tako da je posljednjih 20 godina, rast stanovništva pao na 3-6%.

Rast stanovništva Abidjana
1920. 1946. 1970. 1978. 1998. 2003.
1 000 48 000 500 000 1 200 000 3 125 890 3 660 682

Francuska vojna baza Port-Bouët[uredi - уреди]

U predgrađu Port-Bouët (pored aerodroma) nalazi se francuska vojna baza, na osnovu ugovora o obrani kojeg su sklopile dvije zemlje 24. aprila 1961. [2]To je jedna od 6 francuskih afričkih baza, pored onih u Dakru, Librevilleu, Bouaru, N'Djameni i Djiboutiju u kojoj stalno boravi oko 1 000 vojnika.

Stalna Francuska vojna prisutnost, bila je ključni faktor u političkom životu zemlje od stjecanja nezavisnosti do danas. [2]

Klimatske karakteristike[uredi - уреди]

Abidjan ima Tropsku monsunsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa dvije kišne sezone; dužom koja traje od maja do jula, i kraćom od septembra do novembra. Ali čak i u vrijeme dvije sušne sezone - ipak ima kiše, tako da uvijek ima jako puno vlage u zraku, prosječno iznad 80 %. Temperaturne oscilacije su male, tako da ima relativno konstantnu temperaturu od prosječnih 27 ° C. Prosječno padne oko 1 847 mm kiše na godinu, od 13 mm u januaru do 561 mm u junu. [4]Za kišne sezone - može kišiti neprekidno po par dana, inače kiše traju po sat a zatim grane sunce.

Klimatološki srednjaci za Abidjan
mjesec jan-sij feb-velj mar-ožu apr-tra maj-svi jun-lip jul-srp aug-kol sep-ruj okt-lis nov-stu dec-pro godina
srednji maksimum, °C 30 31 31 31 30 29 27 27 28 29 30 30 30
srednji minimum, °C 23 25 25 25 25 24 23 22 22 24 24 24 24
oborine, mm 13 40 84 141 293 561 205 36 80 137 143 75 1 847
Izvor: [4]

Gradovi prijatelji[uredi - уреди]

Abidjan ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

Sport[uredi - уреди]

Stadion Félix Houphouët-Boigny, popularno zvan le Félicia

Nogomet je najpopularniji sport u gradu, a klub ASEC Mimosas najpoznatiji, u njemu su ponikli slijedeći igrači:

Iz Abidžana je i poznati nogometaš Didier Drogba koji je rođen u gradu.

Reference[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 "The largest cities in Cote d'Ivoire, ranked by population" (engleski). Mongabay. http://population.mongabay.com/population/cote-d%27ivoire. pristupljeno 29. 1. 2012. 
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 "Abidjan (Lagunes)" (francuski). Ministère de la Ville et de la Salubrité Urbaine. http://www.ville.gouv.ci/abidjan.php. pristupljeno 29. 01. 2012. 
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 "Abidjan" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1280/Abidjan. pristupljeno 29. 01. 2012. 
  4. 4.0 4.1 "Climatological Normals of Abidjan". Hong Kong Observatory. http://www.hko.gov.hk/wxinfo/climat/world/eng/africa/w_afr/abidjan_e.htm. pristupljeno 29. 1. 2012. 

Vanjske veze[uredi - уреди]