Djibouti

Djibouti جيبوتي‎ Džibuti
Pogled na grad i luku
Nadimak: Biser Zaljeva Tadžura
Koordinate: 11°36′N 43°10′E
Država	Džibuti
Površina
- Ukupna	200 km²
Stanovništvo (2009.)
- Grad	353 801
Vremenska zona	UTC+3 (UTC+3)
Karta
Djibouti Grad Džibuti na karti Republike Džibuti

Djibouti fonetski: Džibuti (arapski: جيبوتي , francuski: Ville de Djibouti) je glavni i najveći grad Republike Džibuti na Rogu Afrike od 353 801 stanovnika.

Džibuti je i administrativni centar Regije Džibuti jedne od šest regije države Džibuti u kojoj živi oko 2 / 3 svih stanovnika ove male države, koja po procjeni iz 2009. godine ima 623 891 stanovnika.

Geografske karakteristike

Scena iz grada

Najstariji dio grada - Džibuti izgrađen je na poluotoku koji razdvaja Adenski zaljev od njegova rukavca Zaljeva Tadžura preko puta Jemena.

Noviji dijelovi grada Serpent i Marabout izgrađeni su južno i jugozapadno od centra. Sjeverozapadno od centra uz obalu zaljeva prostire se luka, sa svojim dokovima i skladištima, a 7 km jugoistočno nalazi se međunarodni aerodrom Djibouti - Ambouli, pored kojeg se danas nalazi baza američke vojske Camp Lemonier.

Historija

Mjesto na kojem je niknuo Džibuti odabrao je tadašnji guverner Francuske Somalije Léonce Lagarde - 1888. za izgradnju luke, koja je Francuskoj trebala osigurati međustanicu za opskrbu brodova na plovidbi za daleki istok. Ubrzo nakon toga Džibuti je postao glavni grad kolonije 1892.

Luka u Džibutiju postala je međustanica za opskrbu ugljenom velikog parobrodarskog društva Messageries maritimes na plovidbi za Madagaskar i Indokinu u novembru 1895. Veliki skok u razvoju grada bila je izgradnja željezničke pruge od Džibutija do Adis Abebe u Etipiji koja je dovršena 1917.

Prizor iz centra grada

Tad je luka proširena na teren koji je pokrivao 65 hektara, koji nije imao potrebnu dubinu, zbog tog su provedeni radovi, i luka je produbljena do dubine od 12 do 20 m. Džibuti je proglašen slobodnom lukom 1949., to su bile zlatne godine grada, kad je luka bila praktički izvozno - uvozna luka za svu robu iz Etipije, ali i obavezna međustanica brojnih brodova koji su plovili iz Crvenog mora. Promet u luci radikalno je opao nakon zatvaranja Sueskog kanala (1967.-1975.) ali još više nakon stalnih gerilskih napada na željezničku prugu Adis Abeba - Džibuti, za vrijeme građanskog rata u Etiopiji kasnih 1970-ih dovelo do daljnjeg pada prometa u luci i ekonomske stagnacije grada. Nakon proglašenja nezavisnosti 1977. Džibuti je postao glavni grad novonastale Republike Džibuti. Velike suše i ratovi tokom 1980-ih i početkom 1990-tih uzrokovali su doseljenje mnogih izbjeglica iz Somalije i Etiopije u grad, i dodatno otežali ionako loše prilike u već osiromašenom gradu.

Znamenitosti

Džibuti je grad mješane stare kolonijalne i moderne arhitekture, ali i jadnih slamova na periferiji. Najveća znamenitost grada je Predsjednička palača na Trgu Menilek, džamija Hamoudi, velika centralna tržnica i stadion Stade du Ville.

Stanovništvo

Većinsko stanovništva grada su Afari (Danakili), Somalci (Issa), Arapi, Evropljani (uglavnom Francuzi), i Azijati.

Klimatske karakteristike

Džibuti ima vruću pustinjsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, na grad padne samo 131 mm kiše tokom cijele godine U Džibutiju je vruće i kad je formalno zima u decembru, januaru, februaru, ali u julu postane pakleno vruće, tad se temperature penju iznad 35 ° C.

Klimatološki srednjaci za Djiboutija
mjesec	jan-sij	feb-velj	mar-ožu	apr-tra	maj-svi	jun-lip	jul-srp	aug-kol	sep-ruj	okt-lis	nov-stu	dec-pro	godina
srednji maksimum, °C	29	29	31	32	34	37	41	39	36	33	31	29	33
srednji minimum, °C	23	24	25	26	28	30	31	29	27	27	25	23	27
oborine, mm	10	13	25	13	5	0	3	8	8	10	23	13	131
Izvor:

Vanjske veze

U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu:

Djibouti

• Djibouti na portalu Encyclopædia Britannica (engleski)