Isidor I Carigradski

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Isidor I grčki: Ισίδωρος Α; ? - mart/april 1350) bio je carigradski patrijarh koji je stolovao od 1347. do smrti.

Bio je rodom iz Soluna. Prije nego što je postao patrijah, bio je monah na Svetoj gori, a potom arhiepiskop Monemvasije na Peloponezu. Bio je učenik Grigorija Palame te je prihvatio njegovo učenje o isihazmu. Zbog toga je došao u sukob sa Varlamom Kalabrijskim, koji je uživao podršku patrijarha Jovana XIV. Isidor je zbog toga zajedno sa Grigorijem izopćen iz crkve na sinodu koji je Jovan XIV sazvao 1345. godine.

U februaru 1347. godine je, pak, završen bizantski građanski rat u kome je Jovan VI Kantakuzin porazio frakciju kojoj je pripadao Jovan, koji je već prije toga svrgnut. Isidor je nakon toga postavljen za novog patrijarha.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Pravoslavne crkvene titule
Prethodi:
Jovan XIV
patrijarh Carigrada
1347 – 1350
Slijedi:
Kalist I