Toma I od Konstantinopola

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Toma I (grčki: Θωμάς Α΄ je bio patrijarh Konstantinopola od 607. do 610. Za carigradskog đakona je imenovao patrijarh Jovan IV Neustet, a nakon smrti patrijarha Kirijaka je izabran za njegovog nasljednika 607. godine - kao datumi se navode 23. januar i 11. oktobar.

Za vrijeme njegovog stolovanja se čulo kako prilikom jedne vjerske procesije u Maloj Aziji križevi udaraju jedni o druge. Toma je pozvao poznatog isposnika Teodora Sikeota da mu protumači taj događaj. Teodor se dugo molio Bogu i na kraju patrijarhu rekao kako je to znamenje velike nesreće koja će, zbog unutarnjih razdora, zadesiti kršćansku Crkvu i Bizantsko Carstvo. Patrijarh se na to pomolio Bogu da uzme njegovu dušu prije nego što bude u stanju vidjeti tu nesreći. Prema predaji, molitva mu je ispunjena te je umro 610. godine. Nedugo godina nakon njegove smrti, za vrijeme velikog rata Bizanta i Perzije, je perzijski kralj Hozroje uspio osvojiti cijeli Levant, Egipat i Malu Aziju, uključujući i Jeruzalem gdje je oskrnavio kršćanske svetinje i odnio Istinski križ u svoju prijestolnicu Ktesifon.


Srpska pravoslavna crkva Tomu slavi kao sveca 21. marta po crkvenom, a 3. aprila po gregorijanskom kalendaru.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]


Prethodi:
Kirijak
Patrijarh Konstantinopola
607–610
Slijedi:
Sergije I