Antonije IV Carigradski

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Antonije IV (grčki: Αντώνιος Δ΄; ? - maj 1397) bio je patrijarh Carigrada koji je stolovao u dva navrata - od 1389. do 1390. te od 1391. do smrti.

Prvi put je patrijarhom postao kada ga je bizantski car Jovan V Paleolog imenovao nasljednikom Nila Kerameusa. Međutim, već sljedeće godine je Jovana V svrgnuo Jovan VII Paleolog, te svrgnuo Antonija i na njegovo mjesto postavio Makarija. Već sljedeće godine su, međutim, Jovana VII svrgnuli Jovan V i Manojlo II, te je Antonije vraćen na svoj položaj.

Antonije je poznat po diplomatskoj prepisci koji je vodio sa Jagelom, velikim vojvodom Litve, moleći ga da se pridruži Žigmundu Luksemburškom u njegovom križarskom ratu protiv Osmanlija. Također je vodio prepisku i sa Vasiljem I, velikim knezom Moskve, koga je nastojao uvjeriti u duhovnu supremaciju Carigrada nad ostatkom pravoslavnog svijeta, iako je tada Bizantsko Carstvo dotada bilo toliko oslabljeno da se više nije moglo smatrati najmoćnijom pravoslavnom državom.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Pravoslavne crkvene titule
Prethodi:
Nil
patrijarh Carigrada
1389–1390
Slijedi:
Makarije
Prethodi:
Makarije
patrijarh Carigrada
1391–1397
Slijedi:
Kalist II