Boetije

Izvor: Wikipedia
Boetije

Boetije poučava svoje učenike (inicijal u italijanskom rukopisu Utjehe filozofije iz 1385.)
Generalno
Puno ime Anicius Manlius Severinus Boëthius
Rođenje Rim
480-
Smrt Pavia 524/5-
Rad
Epoha Srednjovjekovna filozofija
Regija Zapadna filozofija
Glavni interesi problem univerzala, religija, muzika
Značajne ideje Kolo sreće
Influencija Platon, Aristotel, Ciceron, Seneka, Plotinus, Porfirije, Sveti Augustin, Proklo
Influencirao sva srednjovjekovna filozofija (posebno Ivan Škot, Sveti Albert Veliki, Sveti Toma Akvinski, Dante Alighieri)

Anicije Manlije Severin Boecije ili Anicije Manlije Severin Boetije Anicius Manlius Severinus Boëthius,[1][2][3] kraće poznat kao Boecije ili Boetije (cca. 480–524/525) bio je latinski pisac i filozof rodom iz Italije koji se smatra jednim od najvećih inetlektualaca Evrope početkom 6. vijeka, a čiji se život i djelo često opisuju kao svojevrsni most između antike i srednjeg vijeka. Rođen je u Rimu nedugo nakon propasti Zapadnog Carstva u uglednoj aristokratskoj porodici čiji su članovi bili carevi Petronije Maksim i Olibrije, kao i brojni konzuli.[3] Njegov otac Flavije Manlije Boetije je 487. bio konzul pod vlašću germanskog kralja Odoakra, a sam Boetije je postao senatorom u dobi od 25 godina.[4] Iako je odrastao u kršćanskoj porodici, Boetije je smatra kako se kršćanstvo može pomiriti, odnosno upotpuniti sa ranijim dostignućima antičke civilizacije. U tu je svrhu nastojao stvoriti sistem klasičnog obrazovanja koji će kasnije biti poznat kao sedam slobodnih vještina. Boetije je zbog svoje intelektualnih sposobnosti privukao pažnju ostrogotskog kralja Teodorika Velikog koji ga je 510. imenovao konzulom, a istu počast 522. dao i njegovim sinovima.[5] Međutim, nešto je kasnije pao u Teodorikovu nemilost, te je zatvoren i osuđen na smrt [6] pod sumnjom da je kovao zavjeru protiv Ostrogota sa agentima Istočnog Carstva. Dok je u zatvoru u Paviji čekao pogubljenje, napisao je Utjeha filozofije, znameniti filozofski traktat na temu sreće i smrti. Utjeha je postala jednim od najpopularnijih i najuticajnijih tekstova u Srednjem vijeku.

Izvori[uredi - уреди]

  1. ""Boethius" se na latinskom izgovara u četiri sloga sa "Bo-e-ci-jus", a ne "Be-ci.jus", odnosno koristio se umlaut "ë", tj. "Boëthius
  2. Ime Anicius označava veze sa plemićkom porodicom koja je imala uticaj na kasno Rimsko Carstvo, a Manlius porijeklo od znamenite porodice Manlii Torquati iz doba Republike. Ime Severin je dobio po Severinu od Norika.
  3. 3.0 3.1 Hodgkin, Thomas. Italy and Her Invaders. London: Adamant Media Corporation, 2001.
  4. General Audience of Pope Benedict XVI, Boethius and Cassiodorus. Internet. Available from http://www.vatican.va/holy_father/benedict_xvi/audiences/2008/documents/hf_ben-xvi_aud_20080312_en.html; accessed November 4, 2009.
  5. Boethius, Anicius Manlius Severinus. The Theological Tractates and The Consolation of Philosophy. Translated by H.F. Steward and E.K. Rand. Cambridge: The Project Gutenberg, 2004.
  6. The Online Library of Liberty, Boethius. Internet. Available from http://oll.libertyfund.org/index.phpoption=com_content&task=view&id=215&Itemid=269; accessed November 3, 2009.
Prethodi:
Flavius Inportunus
(sam)
Konzul Rimskog Carstva
510
Slijedi:
Arcadius Placidus Magnus Felix,
Flavius Secundinus