Villa Angarano

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Villa Angarano
Enterijer
Enterijer
Mjesto Bassano del Grappa (Via Corte S. Eusebio, 41)
Država  Italija
Vrijeme gradnje 1548. - 17. vijek
Tip građevine vila
Arhitektonski stil manirizam
Arhitekti i izvođači radova
Arhitekt Andrea Palladio, Baldassare Longhena
koordinate: 45°46′N 11°43′E / 45.767°N 11.717°E / 45.767; 11.717

Villa Angarano danas Villa Angarano Bianchi Michiel je građevina nedaleko od historijskog centra talijanskog grada Bassano del Grappa građena po projektu arhitekta Andrea Palladia.

Historija i karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Vila leži pokraj pokrajinske ceste Campesana, koja ide uz zapadnu obalu rijeke Brenta, udaljena 35 kilometara od Vicenze.[1]

Palladijev nacrt iz Quattro Libri dell'Architettura

Veliki kompleks građevine usred vinograda i oranica pojavljuje se ispred veličanstvene pozadine Planine Grappa.

Vila ima jasne karakteristike 17. vijeka. Naručitelj objekta bio je plemić Giacomo Angarano, koji je angažirao Palladia da mu obnovi njegovu seosku rezidenciju.[1]

Palladio je projekt napravio 1548.[2] Kako se njihov poslovni odnos odužio, rezultirao je prijateljstvom pa je arhitekt prvi dio svoje Četiri knjige o arhitekturi (Quattro Libri dell'Architettura) iz 1570. posvetio Angaranu. Palladio je građevinu osmislio u obliku slova U, tako da je u centralnom dijelu postavio vilu, a na bokovima štale sa svim elementima klasične arhitekture.[1]

Izgradnja je započela štalama, nakon ekonomskih problema koje je doživio Angarano gradnja je obustavljena, pa je centralna vila ostala nedovršena. Nju je dovršio Baldassare Longhena tek u slijedećem vijeku, ali tako da je odustao od Palladijeve ideje. Tako da se danas jedino kod bočnih objekata vidi Palladijev rukopis.

Villa Angarano je 1996. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta - Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.[3]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]