Gravitacioni talas

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

U fizici, gravitacioni talasi su mreškanje u zakrivljenosti prostorvremena koje se prenosi kao talasi, putujući prema vani od izvora. Predvidio ih je 1916.[1][2] Albert Einstein na osnovu svoje teorije opće relativnosti,[3][4] i gravitacioni talasi transportuju energiju kao gravitaciono zračenje. Postojanje gravitacionih talasa je moguća posljedica Lorentzove kovarijanse opće relativnosti pošto ona donosi koncept ograničene brzine širenja fizičkih interakcija sa njom. Nasuprot tome, gravitacioni talasi ne mogu postojati u Newtonovoj teoriji gravitacije, jer po tim postavkama fizičke interakcije se rasprostiru neograničenom brzinom.

Uvod[uredi - уреди | uredi izvor]

Historija Svemira - gravitacioni talasi su vjerovatno nastali iz kosmičke inflacije, širenjem brzinom većom od brzine svjetlosti odmah nakon Big Banga (17. mart 2014).[5][6][7]

Izvori gravitacionih talasa[uredi - уреди | uredi izvor]

Spektar gravitacionih talasa sa izvorima i detektorima. Zasluga: NASA Goddard Space Flight Center

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]