Enrico Fermi

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Enrico Fermi
Enrico Fermi (1901–1954)
Rođenje 29. septembar 1901. (1901-09-29)
Rim, Italija
Smrt 28. novembar 1954. (dob: 53)
Chicago, Illinois, SAD
Državljanstvo Italija (1901–1954)
SAD (1944–1954)
Polje fizika
Institucija Scuola Normale Superiore
Univerzitet u Göttingen
Leidenski univerzitet
Univerzitet u Firenci
Univerzitet Sapienza u Rimu
Columbia University
University of Chicago
Alma mater Scuola Normale Superiore
Akademski mentor Luigi Puccianti
Istaknuti studenti Edoardo Amaldi
Owen Chamberlain
Geoffrey Chew
Mildred Dresselhaus
Jerome I. Friedman
Marvin Leonard Goldberger
Tsung-Dao Lee
Ettore Majorana
James Rainwater
Marshall Rosenbluth
Arthur H. Rosenfeld
Emilio Segrè
Jack Steinberger
Sam Treiman
Poznat po kontrolirana nuklearna lančana reakcija,
Fermi–Diracove statistike,
teorija beta raspada
Istaknute nagrade Matteuccijeva medalja (1926)
Nobelova nagrada za fizika (1938)
Hughesova medalja (1942)
Franklinova medalja (1947)
Rumfordova nagrada (1953)

Enrico Fermi (29. 9. 1901. — 28. 11. 1954.) je italijanski fizičar poznat po radu na izgradnji prvog nuklearnog reaktora, otkriću kvantne teorije i tadu na raspadanju beta čestica. Za svoj rad je godine 1938. dobio Nobelovu nagradu za fiziku. Po njemu je nazvan i kemijski element fermij (kemijski simbol Fm).

Rani život i obrazovanje[uredi - уреди | uredi izvor]

Enrico Fermi je rođen u Rimu, Italija 1901. godine. Kada je njegov brat Gulio umro tokom manje operacije 1915. godine, tada četrnaestogodišnji Enrico se baca na proučavanje fizike koji je bio njegov način da savlada tugu za umrlim bratom. Prema njegovim kasnijim sjećanjima, Enrico bi došao svaki dan ispred bolnice gdje je njegov brat umro, sve do trenutka kad se nije uspio mentalno ograditi od nesretnog događaja.

Poveznice[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]