Mihailo Lalić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Mihailo Lalić

na poštanskoj marci izdanoj u SRJ 1999. godine
Biografske informacije
Rođenje 7. oktobar 1914.
Berane, Kraljevina Crna Gora
Smrt 30. decembar 1992. (dob: 78)
Beograd, Srbija, SRJ
Opus
Književne vrste roman
Jezik srpskohrvatski
Znamenita djela
Lelejska gora (1963)
Ratna sreća (1973)

Mihailo Lalić (7. oktobar 1914. - 30. decembar 1992.) je crnogorski i srpski[1][2] pisac poznat po nizu romana koji su opisivali partizansku borbu za vrijeme drugog svetskog rata u Crnoj Gori. Započeo je knjigom pesama Stazama slobode (1948), ali se brzo okrenuo prozi, koja će postati isključiva forma umetničkog sagledavanja vremena, događaja i ljudskih sudbina. Prema njegovom scenariju snimljen je film "Svadba" 1973. u režiji Radomira Šaranovića, takođe izvršena je ekranizacija njegovog romana "Lelejska gora" 1968.

Prvi je dobitnik "Njegoševe nagrade" 1963. za roman "Lelejska gora". Dobio je NIN-ovu nagradu 1973. za roman "Ratna sreća". Dobio je nagradu "21. jul", najviše priznanje opštine Berane, 1962. godine, kada je nagrada i ustanovljena.

Za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti izabran je 5. decembra 1963, a za redovnog člana 7. marta 1968.

Bibliografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Pripovetke:

  • Izvidnica (1948),
  • Prvi snijeg (1951),
  • Na mjesečini (1956),
  • Posljednje brdo (1967).

Romani:

  • Svadba (1950),
  • Zlo proljeće (1953),
  • Raskid (1955),
  • Lelejska gora (1957, 1962),
  • Hajka (1960),
  • Pramen tame (1970),
  • Ratna sreća (1973),
  • Zatočnici (1976),
  • Dokle gora zazeleni (1982),
  • Gledajući dolje na drumove (1983)
  • Odlučan čovjek (1990).

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Srpska književnost u sto knjiga - Roman Lelejska gora". http://digitalna.nb.rs/wb/NBS/Knjige/Srpska_knjizevnost_u_100knjiga/II-153244-091#page/0/mode/1up. 
  2. "Jevrem Brković, tajna pisaćeg stola". http://www.montenegrina.net/pages/pages1/knjizevnost/jevrem_brkovic_tajna_pisaceg_stola.html.