Ivan Radović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Ivan Radović (Vršac, 22. jun 1894Beograd, 14. avgust 1973) je bio srpski slikar, likovni kritičar, dopisni član SANU.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Završio je Učiteljsku školu u Somboru. Slikarstvo je učio na Akademiji u Budimpešti od 1917. do 1919.

Radi studija umetnosti 1921. godine putovao je u Minhen, Prag i Veneciju, a boravio je u Pragu i Parizu.

U Beograd se doselio 1927. godine. Bavi se pedagoškim radom u školi u Staništu, Učiteljskoj i Višoj devojačkoj školi u Somboru. Jedno vreme je bio profesor Umetničke škole u Beogradu.

Prvi put izlagao 1922. godine u Beogradu. Pripadao je grupama „Slobodni“, „Oblik“ i „Šestorica“. Bio je član ULUS-a.

Postao je dopisni član SANU 1970. godine.

Uspešno se bavio tenisom. Bio je pravak Jugoslavije 1929. godine. Te godine je igrao u Dejvis kupu protiv Grčke.

Njegov brat je bio sveštenik i fotograf Milorad Radović (1892-1934).

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Slikarstvo[uredi - уреди | uredi izvor]

Slikarski opus Ivana Radovića je veliki i po broju radova (slika, crteža i akvarela), ali i po značaju i mestu u srpskoj umetnosti dvadesetog veka. Kritičari i istoričari moderne umetnosti primetili su u njegovom radu kretanje od tradicionalizma do avangarde, od ustaljenih puteva savremenosti njegovog vremena do izleta u naivizam i koloristički ekspresionizam koji je bio najkarakterističniji za srpsku umetnost tog perioda. Nije se ustručavao ni da se upusti u eksperimente sa apstraktnim izrazom, posebno tokom prve polovine treće decenije. U osnovnom, njegov slikarki put se kretao od ranog perioda konstruktivizma i postkubizma, preko neoklasicizma i neoprimitivizma srednjeg perida do romantizma i poetskog realizma koji je obeležio kraj ovog samosvojnog stvaralaštva. I tematski se Radovićevo slikarstvo kretalo u širokom rasponu od pejsaža, enterijera i žanrscena do portreta i aktova. Zbog ovakvog svojevrsnog spajanja i preplitanja stilskih karakteristika i tematskih sadržaja, slikartsvo Ivana Radovića postavljeno je u najznačajnijim istorijskim pregledima na jedno od najistaknutijih mesta u srpskoj slikarskoj umetnosti epohe modernizma.

Samostalne izložbe[uredi - уреди | uredi izvor]

Posthumne izložbe

Bibliografija (izbor)[uredi - уреди | uredi izvor]

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Domumentacije Muzeja savremene umetnosti, Beograd
  • 1971 Retrospektivna izložba, monografija, Galerija SANU, Beograd
  • 1989 Ivan Radović, monografija, Akademija umetnosti, Matica srpska, Novi Sad

Veze[uredi - уреди | uredi izvor]