Čvrsto agregatno stanje

Izvor: Wikipedia
Granitna formacija stijena u čileanskoj Patagoniji: poput većine neorganskih minerala formiranih oksidacijom u Zemljinoj atmosferi, granit se prvenstveno sastoji od kristalnog silicijum dioksida (SiO2) i alumine (Al2O3)

Čvrsto agregatno stanje (također i kruto ili solidno) predstavlja jedno od (če)tri agregatna stanja materije, a prepoznatljivo je po svojstvima opiranja promenama oblika i zapremine.

Najviši oblik organizacije supstance zastupljen je u čvrstom agregatnom stanju. Mnoge supstance u prirodi se nalaze upravo u ovakvom obliku organizacije. Uređenost strukturnih jedinica (atomi, molekule, ioni) u čvrstoj supstanci je znatno veća nego u tečnostima. Promjena položaja strukturnih jedinica nije moguća i one miruju, ako se zanemare oscilacije ovih strukturnih jedinica oko ravnotežnog položaja. Zbog toga čvrste supstance imaju svoju vlastitu zapreminu i vlastiti oblik. Grana fizike koja se bavi proučavanjem čvrstih supstanci je fizika čvrstog stanja. Čvrste supstance se proučavaju i u sklopu nauke o materijalima.

Vrste čvrstog agregatnog stanja[uredi - уреди]

Tijela u čvrstom stanju mogu biti kristalna i amorfna. U kristalnim telima atomi su pravilno raspoređeni u prostoru i samo osciliraju oko ravnotežnih položaja. U amorfnim telima čestice isto osciluju oko ravnotežnih položaja, ali je njihov prostorni raspored neuređen.

  • Kristali – ukoliko su strukturne jedinice u čvrstoj supstanci pravilno raspoređene u bilo kojem delu ili pravcu u supstanci, onda su te supstance kristali.
  • Amorfno stanje – ukoliko je razmeštaj strukturnih jedinica promenjiv i različit u različitim delovima supstance, onda su to amorfne supstance. Amorfno stanje je slično tečnom agregatnom stanju i izgleda kao nagla zaleđenost strukturnih jedinica u tečnom stanju i sva neuređenost, karakteristična za tečnosti, ostala je fiksirana. Zbog toga se amorfno stanje može i zove pothlađena tečnost. Podizanjem temperature, neuređenost se postepeno povećava, približava tečnom stanju i to se manifestira kao omekšavanje. Zbog toga amorfne supstance nemaju fiksnu temperaturu topljenja, nego temperaturni interval omekšavanja. Staklo je najuobičajeni oblik amorfnog stanja.

Veze[uredi - уреди]