Milos
Koordinate: 36° 44′ S.g.š., 24° 25′ I.g.d.
Milos (Μήλος)
| |
---|---|
Podaci | |
Država | Grčka |
Glavno naselje | Plaka |
Površina | 160,1 km² |
Najviši vrh | Profitis Elijas (748 m) |
Broj stanovnika | 4.771 st. (2001) |
Milos (grčki gr: Μήλος) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej. Središte ostrva i istoimene opštine je gradić Plaka.
Milos je poznat ka nalazište jedne od najlepših statua iz vremena stare Grčke, Miloskoj Veneri, koja se danas nalazi u pariskom Luvru.
Ostrvo je dobilo ime po grčkoj reči za jabuku (grč. "milo").
Milos je jedno od većih ostrva Kiklada, udaljeno oko 150 km južno od Atine. To je i najzapadnije veće ostrvo Kiklada. Najbliže značajnije ostrvo Milosu je manji Kimolos na svega 2–3 km ka severozapadu. Najveća dužina ostrtva je u pravcu istok-zapad, oko 23 km, dok je u pravcu sever-jug najviše 13 km. Ostrvo je prilično razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko malih dolina, koje su pogodnije za zemljoradnju.
Milos spada u ostrva Kiklada koja su udaljena od kopna i imaju stalan nedostatak vode usled sušne sredozemne klime sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu, a od gajenih kultura dominira maslina.
Za Milos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, tzv. Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Na ostrvu je nađeno i mnogo grnčarije iz ovog razdoblja, uglavnom figurina. Tokom stare Grčke Mikonos je prvo bio naseljen Dorcima, a zatim jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke. Tokom Peloponeskog rata polis Milos je bio neutralan, ali ga je kasnije osvojila Antička Atina.
Posle toga Milosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 16. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Milosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je umanjeno razvojem turizma.
Glavno stanovništvo na Milosu su Grci. Poslednjih decenija broj stanovnika je ponovo u porastu zahvaljujući turizmu. Najveća naselja su Plaka i Adamas, najvažnija luka na ostrvu.
Privreda Milosa se zasniva na turizmu, pomorstvu i rudarstvu (gips, pucolan), a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline, vinova loza).