Keplerovi zakoni

Izvor: Wikipedia
Ilustracija tri Keplerova zakona

Keplerovi zakoni opisuju kretanje planeta oko Sunca.

Tri su Keplerova zakona:

  1. Prvi Keplerov zakon. Sve planete se kreću po elipsama kojima je u jednom od žarišta Sunce.
  2. Drugi Keplerov zakon. Radijus-vektor Sunce-planeta prelazi u jednakim vremenskim razmacima jednake površine.
  3. Treći Keplerov zakon. Kvadrati ophodnih vremena planeta proporcionalni su kubovima njihovih srednjih udaljenosti od Sunca.

Kretanje satelita oko matične planete i svaki drugi sličan sistem također se opisuju Keplerovim zakonima.

Naziv su dobili po njemačkom astronomu Johannesu Kepleru

Historijska bilješka[uredi - уреди]

Obrađujući vrlo precizna promatranja koja je izvršio Tycho Brahe, Kepler je uočio neslaganje kretanja planeta sa njihovim pretpostavljenim kružnim putanjama. Analizirajući geometrijski oblik planetskih putanja zaključio je da se planete ne kreću oko Sunca po pravilnim kružnicama (kao što je mislio Kopernik), već da su njihove staze, zapravo, (uglavnom blage) elipse i da se po njima planete kreću po određenim zakonitostima. Usporedivši svoje pretpostavke s rezultatima promatranja, ustanovio je da se vrlo dobro slažu. Tako je formulirao tri najznačajnija zakona kinematike Sunčevog sistema.

Pokazalo se da svi Keplerovi zakoni vrijede i za sisteme satelita svake planete, odnosno općenito za sve sisteme u Svemiru, samo je za svaki od njih konstanta k iz trećega zakona različita.

Pošavši od Keplerovih zakona, Newton je postavio temelje ogromnom području nebeske mehanike i posredno utjecao na nagli razvoj matematike, fizike i pojavu sasvim novog pravca u filozofskom tumačenju svijeta.

Vanjski linkovi[uredi - уреди]