Kruševa Glava

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Kruševa Glava
Osnovni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Pčinjski
Grad Vranje
Gradska opština Vranje
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) 135
Geografija
Koordinate 42°43′04″N 21°54′28″E / 42.7178°N 21.9078°E / 42.7178; 21.9078
Nadmorska visina 940 m
Kruševa Glava is located in Srbije
Kruševa Glava
Kruševa Glava
Kruševa Glava (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 17507
Pozivni broj 017
Registarska oznaka VR


Koordinate: 42° 43′ 04" SGŠ, 21° 54′ 28" IGD

Kruševa Glava je naselje u Poljanici, grad Vranje u Pčinjskom okrugu u Srbiji. Nalazi se na istoku Poljanice, na oko 4 km od centra Vlasa. Prema popisu iz 2002. bilo je 135 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 197 stanovnika).

Položaj i istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Zauzima izvorišni deo Krušoglavskog potoka, sve do prirodne granice Poljanice, tj. razvođa Krušoglavskog potoka (pritoke Gradnjanske reke) i Lepenice i Suve Morave, koje su pritoke Južne Morave. Dosta je udaljeno od dobrih puteva, pa je zbog toga i svoje nadmorske visine relativno teško pristupačno. Prilaz selu najlakši je iz pravca Vlasa, boljim putem do centra Gradnje, a odatle je slabijim putevima moguće stići jednim pravcem preko Lazine, a drugim uz Krušoglavski potok. Može se doći, po suvom vremenu, i iz Vladičinog Hana preko Jagnjila. Nekada je iznad sela prolazio stari Turski put od Leskovca za Vranje, a koji je išao grebenom na razvođu Veternice i Južne Morave. Slabo je pošumljeno, hrastove šume mestimično ima po zabranima (zabjima) u blizini kuća. Poznati izvori vode su Smrdan, Piljot, Zmijevče, Virovi, Cerje, Livađe, Lipa, Sredorska, Riljak, Straža i Studeni kladanac.

Spada u starija sela Poljanice. U početku, selo se je nalazilo ispod Gornje mahale, gde je sada selište. Bilo je zbijenog tipa. Tu su stanovnici do skoro nalazili metalne predmete, delove alata, ćeramide, i novčiće. Kasnije su se stanovnici naselili na svoja imanja i pašnjaka, tako da je nastalo sadašnje selo, razbijenog tipa, a osim starosedelaca mnoge porodice su se doselile iz drugih sela Poljanice ili iz okoline Vranja i Vladičinog Hana. Izražene su mahale: Gornja (na zaravni u vrhu sela), Donja (sa desne strane Krušoglavskog potoka) i Zdravkovska (oko doline Dulan). Poznate stare porodice su Boškovci, Milenkovci, Kesmanci, Baba-Stojini, Zdravkovci, Ivčinci, Stajinci, Keserci i Pavunovci.

U centru sela, gde je zavetina, postoji crkvište, a tu je navodno bila crkva o kojoj nema nikakvih podataka. Na desnoj strani doline je, po predanju, bilo neko latinsko groblje o kome se takođe ništa ne zna. Selo je do pred kraj 20. veka imalo osnovnu četvororazrednu školu, koja je sada zatvorena. Stanovništvo se bavi pretežno poljoprivredom, naročito ratarstvom, stočarstvom i voćarstvom. U novije vreme mnogi su se iselili u niže predele Poljanice, Vranje i druga mesta u Srbiji.

Seoska slava (krste, zavetina, litije) je Velika Gospojina (Bogorodica).

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

U naselju Kruševa Glava živi 124 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 56,2 godina (53,7 kod muškaraca i 58,4 kod žena). U naselju ima 56 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,41.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija
Godina Stanovnika
1948. 453 [1]
1953. 471
1961. 456
1971. 401
1981. 294
1991. 197 197
2002. 139 135
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Srbi
  
135 100.0%
nepoznato
  
0 0.0%


Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  2. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Rista T. Nikolić, Poljanica i Klisura, izdanje 1905. godine, strana 194. (Srpski etnografski zbornik, Beograd, knjiga IV, Srpska kraljevska akademija).

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]