Francisco Martínez de la Rosa

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Francisco Martínez de la Rosa
Francisco Martínez de la Rosa (Museo del Prado).jpg
premijer Španije
Na položaju
10. januar 1834 – 7. jun 1835
Monarh Isabella II
Prethodi položaj ustanovljen
Slijedi José María Queipo de Llano
državni sekretar
Na položaju
28. februar 1822 – 5. august 1822
Monarh Ferdinand VII
Prethodi Ramón López Pelegrín (v.d.)
Slijedi Evaristo Fernández San Miguel y Valledor (acting)
Lični detalji
Rođenje 10. mart 1787. (1787-03-10)
Granada, Španija
Smrt 7. februar 1862. (dob: 74)
Madrid
Politička stranka Realista Moderado
Religija katolik
Potpis

Francisco de Paula Martínez de la Rosa Berdejo Gómez y Arroyo (10. mart 1787 - 7. februar 1862) bio je španski književnik i liberalni političar, poznat kao prvi predsjednik Savjeta ministara, odnosno premijer Španije, a na kome je mjestu služio od 1834. do 1835. godine.

Rođen je u plemićkoj porodici u Granadi. Pažnju je privukao kao izuzetno nadareno dijete, te je već sa 12 godina primljen na pravni fakultet Granadskog univerziteta, a u dobi 18 godina je tamo stekao zvanje profesora. Godine 1812. je bio jedan od zastupnika Kadiškog kortesa koji je za vrijeme rata sa francuskim okupatorima donio prvi španski ustav i uveo ustavnu monarhiju. Po povratku kralja Ferdinanda VII na prijestolje i restauraciji apsolutizma, de la Rosa je bio protjeran na otok Gomera na obali Sjeverne Afrike. 1820. je vraćen u Madrid, a godine 1822. ga je kralj imenovao ministrom vanjskih poslova. 1823. je pao u nemilost i bio prisiljen bježati u Pariz, gdje se počeo zanimati za romantičarski književni pokret.

Nakon Ferdinanodve smrti se vratio u Španiju i bio izabran u Cortes, gdje će ostati do smrti. Godine 1834. je imenovan premijerom. Njegov kratki mandat je obilježilo formalno ukidanje Španske inkvizicije.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]