Antonio Cánovas del Castillo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Najodličniji
Antonio Cánovas del Castillo
Cánovas Madrazo.jpg
portret koji je izradio Ricardo de Madrazo (1896)
premijer Španije
Na položaju
24. mart 1895 – 8. august 1897
Monarh Maria Christina od Austrije (regent)
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Marcelo Azcárraga
Na položaju
8. jul 1890 – 13. decembar 1892
Monarh Maria Christina od Austrije (regent)
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
20. januar 1884 – 28. novembar 1885
Monarh Alfonso XII
Prethodi José Posada Herrera
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
11. decembar 1879 – 10. februar 1881
Monarh Alfonso XII
Prethodi Arsenio Martínez Campos
Slijedi Práxedes Mateo Sagasta
Na položaju
3. decembar 1875 – 8. mart 1879
Monarh Alfonso XII
Prethodi Joaquín Jovellar
Slijedi Arsenio Martínez Campos
Na položaju
10. januar 1875 – 12. septembar 1875
Monarh Alfonso XII
Prethodi Práxedes Mateo Sagasta
Slijedi Joaquín Jovellar
predsjednik ministarstva-regenstva
Na položaju
31. decembar 1874 – 10. januar 1875
Predsjednik sam sebe
Prethodi
Slijedi
Lični detalji
Rođenje Antonio Cánovas del Castillo
8. februar 1828. (1828-02-08)
Málaga, Španija
Smrt 8. august 1897. (dob: 69)
Mondragón, Španija
Politička stranka Konzervativna stranka
Potpis


Antonio Cánovas del Castillo (8. februar 1828 - 8. august 1897) bio je španski konzervativni političar koji je od 1874. do smrti u nekoliko navrata služio kao premijer Španije. Canovas je poznat po ulozi koju je imao u ukidanju Prve španske republike i restauraciji Bourbonske monarhije, kao i po tome što je pod njegovim vodstvom izvojevana konačna pobjeda u Trećem karlističkom ratu]. Kao vođa Konzervativne stranke se smatra zaslužnim za to što je zajedno sa svojim suparnikom Praxdeseom Mateom Sagastom iz Liberalne stranke stvorio tzv. turno pacifico sistem, u kome su se, u svrhu očuvanja stabilnosti, dvije stranke redovno izmjenjivale na vlasti uz unaprijed utvrđene rezultate izbora. Canovas je donio novi Ustav Španije 1875. te bio žestoki protivnik univerzalnog biračkog prava, autonomije Baskije i Katalonije kao i Kube. Njegova je politika dovela do reakcije, kako u obliku secesionističke pobune na Kubi, tako i radikalizacije radničkog pokreta i terorističkih akcija. Canovas je na njih odgovorio žestokom represijom, pa ga je 1897. godine ubio italijanski anarhist Michele Angiolillo.