Leopoldo O'Donnell

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Njegova ekscelencija
Vojvoda od Tetuána
Leopoldo O'Donnell y Jorris.jpg
premijer Španije
Na položaju
14. jul 1856 – 12. oktobar 1856
Monarh Isabella II
Prethodi Vojvoda od la Victorije
Slijedi Vojvoda od Valencije
Na položaju
30. jun 1858 – 2. mart 1863
Monarh Isabella II
Prethodi Francisco Javier de Istúriz
Slijedi Markiz od Mirafloresa
Na položaju
16. septembar 1864 – 10. jul 1866
Monarh Isabella II
Prethodi Vojvoda od Valencije
Slijedi Vojvoda od Valencije
državni ministar 1858, 1860–1863
ministar rata (1854)
Lični detalji
Rođenje 12. januar 1809. (1809-01-12)
Santa Cruz de Tenerife, Tenerife, Kanari
Smrt 5. novembar 1867. (dob: 58)
Biarritz, Francusko Carstvo
Politička stranka Unión Liberal
Supružnik/ci Manuela Barges

Leopoldo O'Donnell y Jorris, 1. vojvoda od Tetuana, 1. grof od Lucene, 1. vikont od Aliage (12. januar 1809 – 5. novembar 1867) bio je španski vojskovođa i državnik, koji je u tri navrata - 1856, od 1858. do 1863. godine, te od 1864. do 1866. godine - služio kao premijer Španije.

Leopoldo O'Donnell, daleki potomak irskih plemenskih poglavica, je za vrijeme Prvog karlističkog rata podržavao vladu, a kasnije se okrenuo protiv Napredne stranke generala Baldomera Espartera. Za vrijeme Deset umjerenih godina je postao razočaran Umjerenom strankom te je 1854. pokrenuo vojničku pobunu koja će dovesti do sloma umjerenjaka i na vlast vratiti Espartera. Njegov režim, poznat kao Dvije naprednjačke godine je, međutim, za O'Donnella bio previše radikalan, te je 1856. pokrenuo novi puč kojim je postao premijer. Osnovao je stranku Liberalna unija koja je nastojala pomiriti umjerenjake u objeme strankama, i koja je dominirala španskom politikom sve do tzv. Slavne revolucije 1868. godine. Na vanjskom planu je vodio agresivnu politiku - 1859. je pokrenuo uspješan rat sa Marokom, te nakratko intervenirao u Mekskiku, a za trećeg mandata pokrenuo tzv. Chincha rat protiv bivših južnoameričkih kolonija. Krvavo gušenje studentskih demonstracija 1865. godine, poznato kao Noć sv. Danijela, ga je učinilo izuzetno nepopularnim, te dovelo do njegovog pada.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]