Arijaramno

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Arijaramn
Kralj Perzije
Vladavina cca 640. - cca 575. pne. (cca 65 godina)
Krunidba cca 640. pne.
Prethodnik Teisp od Anšana
Nasljednik Arsam
Djeca Arsam, itd.
Puno ime
Arijaramn od Perzije
Dinastija Ahemenidi
Otac Teisp od Anšana
Rođenje  ?
Smrt cca 575. pne.

Arijaramn (staroperz. Ariyaramna[1][2]; „onaj koji je donio mir u Iran“[3], grč. Ἀριαράμνης, perz. ایرارمنه[4]) bio je kralj Parsumaša (Farsa; „Perzije“), odnosno jedne od tadašnje dvije perzijske kraljevine (druga je bila Anšan) koje su prethodile stvaranju Ahemenidske Perzijske Monarhije.

Obitelj[uredi - уреди | uredi izvor]

Prema Darijevim Behistunskim natpisima, Arijaramn je bio brat Kira I., odnosno sin Teispa od Anšana. Pripadao je ahemenidskoj dinastiji i bio je prvi perzijski kralj koji je paralelno uz Kira I. vladao drugim perzijskim kraljevstvom. Arijaramnovo kraljevstvo Parsumaš i Kirov Anšan nakon dvije generacije vladara ujedinili su se pod Kirom Velikim (unukom Kira I.). Arijaramn je imao sina Arsama koji ga je kasnije naslijedio na tronu Parsumaša, no njegov sin Histasp nije postao kraljem budući da su se dva Parsumaš i Anšan ujedinili pod Kirom Velikim, no Histaspov sin Darije Veliki kasnije je postao kraljem ujedinjenog Ahemenidske Monarhije.

Historijski izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Početkom 20. vijeka u iranskom gradu Hamadanu (pokraj drevne Ekbatane) pronađene su dvije zlatne pločice na staroperzijskom koje spominju Arijaramna i njegovog sina Arsama, no pouzdanost tih historijskih zapisa je upitna jer nisu pronađeni pod kontroliranim arheološkim istraživanjima[5]. Drugi historijski izvor su Behistunski natpisi Darija Velikog koji spominje kako mu je prethodilo osam ahemenidskih kraljeva, što uključuje i Arijaramna.

Veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodnik: Kralj Perzije
(cca 640. - cca 575. pne.)
Nasljednik:
Teisp od Anšana
(cca 675. - cca 640. pne.)
Arsam
(cca 575. - 559. pne.)

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Akbarzadeh (2006.), str. 56.
  2. Kent (2005.), str. 393.
  3. Shahbazi (1987.)
  4. Kent (2005.), str. 391.
  5. M. Brosius: Persian Empire From Cyrus I to Artaxerxes I, 2005.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • D. Akbarzadeh, A. Yahyanezhad: „Behistunski natpisi“ (staroperzijski tekstovi); Khaneye-Farhikhtagan-e Honarhaye Sonati, 2006., perzijski jezik
  • Ronald Grubb Kent: „Staroperzijski jezik: gramatika, pravopis, rječnik“

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]