Tahiridska Monarhija

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Tahiridska Monarhija
طاهریان
Abbasids850.png
821.873. Saffarids 900ad.jpg
Lokacija Tahiridske Monarhije
Karta Tahiridske Monarhije
Glavni grad Merv, Nišapur (kasnije)
Jezik/ci perzijski
Religija sunitski islam
Vlada Monarhija
Emir
 - 821.-822. Tahir ibn Husein (prvi)
 - 862.-873. Muhamed bin Tahir (zadnji)
Historija srednji vijek
 - Uspostavljena 821.
 - Ukinuta 873.

Tahiridska Monarhija (perz. طاهریان) je naziv za iransku državu koja je u 9. vijeku obuhvaćala sjeveroistočna područja Velikog Irana: današnji Iran, Afganistan, Tadžikistan, Turkmenistan i Uzbekistan. Prijestolnica je prvotno bila smještena u Mervu, a potom je prebačena u Nišapur. Taharidi se uz Samanide smatraju prvom nezavisnom iranskom dinastijom nakon Sasanidske Monarhije.

Tahiridi su kao abasidski vazali prvotno vladali u Horasanu, no s vremenom su ostvarivali sve veći stupanj samostalnosti. Osnivač Taharidske Monarhije bio je Tahir ibn Husein, general koji je u početku karijere služio abasidskog kalifa iz Bagdada, a potom je zbog zasluga dobio velike dijelove zemlje u istočnom Iranu. Tahiridi su ubrzo proširili utjecaj i do Indije, a igrali su važnu vojnu ulogu i u samom Bagdadu budući da su bili cijenjeni kao vrsni ratnici. Taharidska država nestala je 873. godine kada je pripojena Safaridskoj Monarhiji.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Ostali projekti
Commons-logo.svgU Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: Tahiridska Monarhija