Zijaridi

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Zijaridi, također poznati kao Zejaridi (perz. زیاریان ili آل زیار), su bili dinastija iranskih vladara koja je upravljala kaspijskim pokrajinama Gorganom i Mazandaranom (također poznatim kao Tabaristan) od 928. do 1043. Osnivač dinastije je bio Mardavidž, perzijski ustanički vođa koji je iskoristio kako slabost abasidskih kalifa tako i samanidskih emira sa istoka, kako bi stvorio državu u sjevernom Iranu, osvojivši gradove Hamadan i Isfahan. Iako je najveći dio tih teritorija izgubljen nakon Mardavidževe smrti 935. godine, njegovi nasljednici su uspjeli održati jezgro države, pa čak i ući u historiju kao pokrovitelji nauke i umjetnosti.

Zijaridski vladari[uredi - уреди | uredi izvor]

Bilo je šest zijaridskih emira:

Porodično stablo[uredi - уреди | uredi izvor]

 
 
 
 
Vardan
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zijar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mardavidž
928-934
 
 
 
Vušmgir
934-967
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Farhad
 
Bisutun
967-976
 
Kabus
976-1012
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Manučeher
1012-1031
 
Dara
 
Iskandar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anuširvan
1031-1043
 
 
 
 
 
Kejkavus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gilanšah
 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]