Aleksandar Nikolić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Aleksandar Nikolić

Pošalji fotografiju

Lične informacije

Aleksandar Nikolić (Sarajevo, 28. oktobar 1924Beograd, 12. mart 2000) je bio poznati jugoslovenski košarkaš i trener. Zbog zasluga za razvoj košarke u bivšoj Jugoslaviji, Nikolić se često naziva „Otac jugoslovenske košarke“.

Nikolić je rođen u Sarajevu, ali se preselio u Beograd dok je još bio dete. Otac Aleksandra Nikolića, Đorđe, bio je najbogatiji čovjek u Brčkom. Brčko je imalo hotel, bioskop i jedanaest kuća; sve ostalo je bilo vlasništvo Đorđa Nikolića. Uključujući i prvi i jedini automobil. Đorđe Nikolić je svog sina Aleksandra, koga je dobio u šezdeset i drugoj godini, poslao u Kraljevsku vojnu akademiju; na kraju rata, zahvaljujući košarci. Gimnaziju Kralj Aleksandar Karađorđević je završio 1943, a zatim je studirao pravo i medicinu na Beogradskom univerzitetu. Od 1944. do 1945. je služio u JNA. Diplomirao je 1946. Bio je profesor na fakultetu za Fizičku kulturu u Beogradu, zbog čega je ostao upamćen po nadimku Profesor.

Igračku karijeru Nikolić je proveo u Partizanu (1945-1946), Crvenoj zvezdi (1947-1949), Železničaru iz Čačka (1949-1950) i BSKu Beograd (1950-1951). Sa Crvenom zvezdom je osvajao Prvenstvo Jugoslavije 1947-1949. Odigrao je 10 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije.

1951, nakon završetka igračke karijere, Nikolić je postao selektor reprezentacije Jugoslavije i na tom mestu je ostao do 1965. Pod Nikolićevim vođstvom, Jugoslavija je osvojila srebrne medalje na Evropskim prvenstvima 1961. i 1965, kao i bronzu 1963. Na Svetskom prvenstvu 1963. osvojeno je srebro. Takođe je bio prvi trener klubova OKK Beograd, Partizana i italijanske Petrarke iz Padove. 1966. je izabran za najboljeg evropskog trenera. 1969. Nikolić je postao trener Ignisa iz Varezea. U periodu od 4 godine (1969-1973), Ignis je osvojio tri nacionalna prvenstva, tri evropske titule, tri italijanska kupa i dva internacionalna kupa (svetska prvenstva za klubove). Tim Varezea iz 1970. i 1973. je pobedio u sva četiri takmičenja u kojima je igrao, što pre nikom nije uspelo. Tim Ignisa iz sezone 1972/1973 je često proglašavan najboljim timom u istoriji italijanske i evropske košarke.

Nakon 11 godina odsustva iz reprezentacije Jugoslavije, Nikolić se vratio 1976. i predvodio reprezentacija na Evropskom prvenstvu 1977. i Svetskom prvenstvu 1978. Na oba prvenstva je osvojeno zlato.

Kao trener Nikolić je imao odnos pobeda i poraza 357-200 na klupskom nivou i 101-39 na reprezentativnom nivou. U Košarkašku kuću slavnih Nikolić je uvršten 1998. Nikolić je takođe bio trener dvojici budućih članova Kuće slavnih: Borislavu Stankoviću i Krešimiru Ćosiću.

FIBA mu je 1995. dodelila Orden časti.

Aleksandar Nikolić je umro 12. marta 2000. u Beogradu. 2007. godine Božidar Maljković je pokrenuo inicijativu da se Beogradskoj Areni promeni ime u Dvorana Aleksandra Nikolića.

U Alkobendasu predgrađu Madrida, Španija, 1. marta 2007. godine, otvorena je Kuća slavnih Međunarodne košarkaške organizacije. U prvoj grupi članova kuće, zajedno sa još 5 košarkaških trenera koji su zadužili svetski košarkaški sport nalazi se i ime Aleksandra Nikolića.

Klubovi[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodnik:
Nebojša Popović
selektori Jugoslavije Nasljednik:
Ranko Žeravica