OKK Beograd

Izvor: Wikipedia
OKK Beograd
150px
Liga Košarkaška liga Srbije
Osnovan 1945.
Dvorana Hala Pionir
(kapacitet: 8.150)
Lokacija Beograd, Srbija
Boje kluba          
Predsednik Srbija Radivoje Mitrović
Trener Srbija Vlade Đurović
Titule 4 Nacionalna prvenstva
3 Nacionalna kupa
Veb sajt okkbeograd.org.rs
Dresovi
Kit body thinbluesides.png
Kao domaćin jersey
Team colours
Kao domaćin
Kit body thinwhitesides.png
Kao gost jersey
Team colours
Kao gost

OKK Beograd je srpski košarkaški klub iz Beograda sa velikom tradicijom. Četiri puta je osvajao nacionalno prvenstvo, tri puta nacionalni kup, a tri puta je bio polufinalista Kupa evropskih šampiona.

Istorija[uredi - уреди]

Priča o košarkaškom klubu Beograd započinje baš u tom posleratnom periodu, te davne 1945. godine, kada se na inicijativu Sindikata metalskih radnika Jugoslavije, čuvenih "klonfera", osniva sportsko društvo "Metalac". Iste godine osnivaju se i sportska društva Partizan i Crvena zvezda. U okviru sportskog društva ,, Metalac" osnivaju se fudbalski i košarkaški klub, sa istoimenim nazivom. 1950. godine na predlog tadašnjeg čuvenog beogradskog novinara Vladimira Dedijera, kompletno sportsko društvo menja naziv u BSK (Beogradski Sportski Klub).1954. iz juniorskog sastava prvom timu se priključuju dva nova imena, koja će u godinama koje dolaze dobro zapamtiti kako jugoslovenska, tako i evropska i svetska sportska javnost-Radivoje Korać i Slobodan Gordić, koji će sa onima koji su već bili u "plavoj sredini" (Erkić, Bogomir Rajković,...) i onima koji će doći (Sija Nikolić, Trajko Rajković...) stvoriti šampionski tim, čije će ime odzvanjati evropskim prestonicama. Povratkom iz Srpske lige u Prvenstvo Jugoslavije, i osvajanjem trećeg mesta u konačnom plasmanu ekipa, 1958. godine klub menja naziv u OKK Beograd, koji zadržava do današnjih dana.

Zlatne godine[uredi - уреди]

Te 1958. godine igrajući u Prvenstvu Jugoslavije, OKK Beograd drži javni čas svim tada velikim košarkaškim klubovima na prostorima bivše SFRJ. Pred Koraćem i drugovima na kolena padaju Olimpija (105-67), Crvena zvezda (67-65), Partizan (104-89), Zadar (111-84)... Pohod kroz domaće takmičenje završava se najlepši mogući način: u vitrine "plavog kluba" stiže prvi pehar šampiona države... Svim učesnicima domaćeg takmičenja te 1958. godine biva jasno da se u jugoslovenskoj košarci pojavila nova klupska veličina, na koju će u budućnosti morati ozbiljno da se računa...

I na međunarodnoj sceni učinak plavo-belih u sezoni 1958/59 biva izuzeto zapažen. U Kupu Evrope OKK Beograd na putu do polufinala eliminiše Atinski AEK, i prvaka Francuske, Charleville iz Mezieres-a, da bi u polufinalu, slabijom koš razlikom u meču na gostujućem terenu, bio eliminisan od strane Sofijskog Akademika (Beograd: 79-69; Sofija: 94-77).

U periodu od 1959-1962. godine OKK Beograd beleži velike uspehe. Posle slabog plasmana u domaćem šampionatu 1959. godine, u sezoni 1960. OKK se vraća na tron, slilnije i ubedljivije savladavši svoje protivnike nego u prvoj šampionskoj sezoni, i po drugi put osvaja titulu prvaka države.

1962. godine u OKK Beogradu dolazi do promene na poziciji trenera. Dotadašnji trener Bora Stanković, zbog obaveza u međunarodnoj košarkaškoj organizaciji, predaje "dirigentsku palicu" profesoru Aci Nikoliću. Vođen profesorom Nikolićem OKK Beograd završava kao vicešampion, izgubivši u finalu od Ljubljanske Olimpije. I pored ove činjenice u vitrine beogradskog kluba 1962. godine, posle pobede nad Partizanom 103-82, dolazi novi trofej-pobednik Kupa Jugoslavije.

Godine 1963. i 1964. ostaće zabeležene kao najsjajnije u istoriji OKK Beograda.

1963. godine Korać, Erkić, Gordić, M. Nikolić, T. Rajković, Pavelić, Tošić, Lj. Stanković, Pazmanj, Kosović, Ivacković i Gajin "prošetali" su se prvom ligom pobeđujući svoje protivnike sa prosečnom razlikom od 25 poena, sa skorom od 15 pobeda i samo tri poraza. U finalnom meču padaju i "crno-beli" i ekipa iz "Žućkove avlije" biva bogatija za još jednu titulu državnog prvaka.

1964. godine Bora Stanković se ponovo vraća na klupu "plavih", u težnji da odbrani šampionsku titulu iz prethodne sezone. Korać i drugari i u ovoj sezoni, baš kao i u prethodnoj, odnose pobede, kako na domaćem tako i na gostujućim terenima, u celoj Jugoslaviji. Posle mečeva sa "plavima" pognute glave odlaze igrači Zvezde, Partizana, Zadra, Slovana, Splita, Olimpije, Lokomotive, Radničkog. Epilog isti: 15 pobeda i tri poraza, i naravno još jedna titula prvaka Jugoslavije za družinu iz Čelareve.

Posle "zlatnih godina" OKK Beograda (period 1957-1965. godine) dolazi do razlaza šampionske ekipe. Korać i Gordić odlaze u Belgiju, Nikolić u Tursku, itd. "Trofejni post" OKK Beograda traje sve do 1993. godine kada pod vođstvom Rajka Žižića klub iz Čelareve po drugi put u svojoj istoriji postaje osvajač nacionalnog Kupa.

Uspesi[uredi - уреди]

Nacionalni[uredi - уреди]

  • Prvak (4): 1958, 1960, 1963, 1964.
  • Viceprvak (1): 1962.
  • Osvajač (2): 1959/60, 1961/62.
  • Finale (1): 1959.

Međunarodni[uredi - уреди]

  • Polufinale (3): 1958/59, 1963/64,1964/65.
  • Finale (1): 1971/72.

Trenutna postava OKK Beograda[uredi - уреди]

OKK Beograd
Krilni centar Srbija Anđić Branko
Plej Srbija Vasić Aleksandar
Bek Srbija Dimitrijević Miloš
Plej Srbija Dunđerski Slobodan
Krilni centar Srbija Đurica Aleksandar
Centar Srbija Knežević Dejan
Krilni centar Srbija Knežević Stanoje
Plej Srbija Korać Nikola
Krilo Srbija Kruščić Dragan
Krilo Srbija Milovanović Miloš
Bek Srbija Mitrović Dragan
Centar Srbija Suzić Miloš

Vidi još[uredi - уреди]

Eksterni linkovi[uredi - уреди]