Vlado Janić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Vlado Janić Capo)
VLADO JANIĆ CAPO
{{{opis_slike}}}
Datum rođenja 14. jul 1904.
Mesto rođenja Flag of Austro-Ugarska Sisak, Austrougarska
Datum smrti 4. maj 1991. (87 god.)
Mesto smrti Flag of Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija Beograd, SR Srbija, SFRJ
Profesija vojno lice

Član KPJ od 1931.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Služba Partizanska zvijezda.png NOV i PO Jugoslavije
Logo of the JNA.svg Jugoslovenska narodna armija
Čin General-pukovnik JNA.jpg general-pukovnik

Narodni heroj od 20. decembra 1951.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Orden narodnog oslobođenja
Orden ratne zastave
Orden partizanske zvezde
Orden za hrabrost
Partizanska spomenica 1941.

Vjekoslav Janić, poznat kao Vlado Janić Capo (19041991), je bio učesnik Narodnooslobodilačke borbe, prvi zapovjednik prvog sisačkog partizanskog odreda, general-pukovnik JNA i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 14. jula 1904. godine u Sisku. Potiče iz brojne i veoma siromašne porodice, koja je čitava učestvovala u radničkom pokretu, a kasnije i u Narodnooslobodilačkoj borbi. Otac i dva brata su mu streljale ustaše, a majka i sestra su bile zatočene u logoru Jasenovac. Već posle završenog trećeg razreda osnovne škole, u vreme školskog raspusta, Vlado je radio na ciglani kako bi zaradio dopunske prihode za siromašnu porodicu. Posle završene osnovne škole, zaposlio se izvesno vreme na železničkoj stanici u Sisku.

Krajem Prvog svetskog rata i u prvim godinama Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca učio je mašinbravarski zanat u fabrici tkanina u Sisku, i učestvovao je u nekoliko štrajkova. Posle naučenog zanata, zaposlio se u Železničkoj radionici u Sisku, gde je radio kao bravar, a izvesno vreme i kao ložač na lokomotivi. U sindikat Saveza železničkih radnika stupio je 1924. godine. Delovao je veoma aktivno u Nezavisnim radničkim sindikatima, u tadašnjim teškim uslovima rada po radničke organizacije i zabrane javnog delovanja Komunističke partije Jugoslavije, a 1931. godine primljen je u Partiju.

Godine 1933. postao je sekretar partijske ćelije u Železničkoj radionici i član Okružnog komiteta KPJ za Sisak i Baniju, a od 1935. vrši i funkciju sekretara istog komiteta. Zbog partijskog rada hapšen je nekoliko puta. Godine 1937. učestvovao je na partijskom savetovanju pod Plješivicom, kod Samobora, i na partijskom savetovanju kod Šmarne gore, u Sloveniji. Godine 1939, na Prvoj partijskoj konferenciji Komunističke partije Hrvatske, Vlado je kao istaknuti aktivist i partijski radnik izabran za člana Centralnog komiteta KPH, a učestvovao je i na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ, na kojoj je izabran za člana Centralnog komiteta KPJ.

Narodnooslobodilački rat[uredi - уреди | uredi izvor]

Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, aktivno je učestvovao u primpremi ustanka i sakupljanju oružja. 22. juna 1941. godine, istog dana kada je Nemačka napala Sovjetski Savez, pod njegovim rukovodstvom i rukovodstvom organizacionog sekretara OK KPH za Sisak Marijana Cvetkovića, formiran je prvi partizanski odred u Jugoslaviji - Sisački partizanski odred. Odred je odmah stupio u borbu s okupatorom i domaćim izdajnicima: izveo je više diverzantskih akcija na železničkoj pruzi prema Zagrebu, nedaleko od Lekenika, eksploziju pod vojnom kompozicijom nedaleko od železničke stanice Sisak, oštećenja mosta kod Blinskog Kuta, a u drugoj polovini jula i više većih okršaja s neprijateljem. Posle toga, sisački partizani krću prema Baniji, gde su, krajem septembra, Sisački partizanski odred i nekoliko banijskih formirali jedinstveni - Banijski partizanski odred, čiji je prvi komandant bio Vlado.

U toku Narodnooslobodilačke borbe vršio je mnoge odgovorne vojne i partijske dužnosti:

Posleratna karijera[uredi - уреди | uredi izvor]

Posle oslobođenja Jugoslavije, Vlado Janić je obavljao visoke odgovorne dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji. U nekoliko saziva biran je za poslanika Savezne narodne skupštine, za člana Centralnog komiteta SK Hrvatske i člana Centralnog komiteta SK Jugoslavije, te za člana Opunomoćstva CK SKJ za JNA. Bio je i član Saveta federacije. Umro je 4. maja 1991. godine u Beogradu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Partizanska spomenica 1941. Segment isključivo posvećen Narodnooslobodilačkoj borbi.