Robert II od Škotske

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Robert II
Robert II, King of Scotland.png
Portret Roberta II
Kralj Škotske
Vladavina 22. februar 1371. - 19. april 1390.
Krunidba 26. mart 1371.
Prethodnik David II
Nasljednik Robert III
Supruga Elizabeth Mure
Supruge Euphemia od Rossa
Djeca Robert III
Walter earl od Atholla
Robert, Vojvoda od Albanyja
Alexander, Earl od Buchana
David, Earl od Caithnessa
Thomas, biskup St Andrewsa
Dinastija Stuart
Otac Walter Steward
Majka Marjorie Bruce
Rođenje 2. mart 1316.
?
Smrt 19. april 1390.
zamak Dundonald (Ayrshire)
Vjera katolik

Robert II rođen kao Robert Steward (?, 2. mart 1316. - zamak Dundonald (Ayrshire), 19. april 1390.), bio je škotski kralj od 1371. do 1390.[1]

Robert je bio prvi monarh iz Dinastije Stuart, ali kad se nakon punih pedeset godina provedenih kao prijestolonasljednik konačno kao starac uspeo na tron, gotovo da nije ni vladao već su to umjesto njega radili njegovi sinovi kao regenti.[1]

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon smrti svog oca - Waltera 1326. koji je bio majordom (steward) (zbog tog porodica nosi prezime Steward) na škotskom dvoru, i Robert je sa samo deset godina, postao sedmi nasljedni majordom. Od 1318 slovio je kao prijestolonasljednik jer je djed njegove majke bio kralj Robert Bruce (umro 1329). Položaj majordoma (stewarda) izgubio je 1324., kad je Bruce dobio sina Davida (kasniji kralj David II) ali dvije godine kasnije Škotski parlament potvrdio Robertovo nasljedno pravo na položaj majordoma (stewarda) bez obzira na Davida.[1]

Od 1334. - 1335. za vrijeme kad je David II bio engleski zatvorenik, Robert je upravljao Škotskom kao regent zajedno sa Johnom Randolphom, 3. earlom od Moraya, a u periodu 1338. - 1341., i ponovno od 1346. do 1357. kao jedini regent. Kad su Škoti napokon (djelomično) platili otkupninu za Davida II i oslobodili ga iz zarobljeništa, Robert se pobunio protiv njega i vodio neuspješnu bunu od 1362. - 1363.[1] Ali je u sporu sa njim ipak uspio obraniti svoje prijestolonasljedničko pravo, kad je David II predložio da se ostatak njegove otkupnine Englezima namiri tako da sin engleskog kralja Edwarda III postane škotski prijestolonasljednik.[1]

Robert se konačno uspeo na tron - 22. februara 1371., kad je 22. februara 1371. umro David II, ali kako je već bio onemoćao period njegove vladavine, bio je silazna faza njegovog života. Nije aktivno sudjelovao u obnovljenom ratu s Kraljevinom Engleskom koji se vodio od 1378. do 1388. A već od 1384. Škotskom je upravljao njegov prvorođeni sin John earl od Carricka (kasniji kralj Robert III ), a od 1388. mlađi sin Robert, earl od Fifea (kasnije 1.vojvoda od Albanya[1] ).

Robert II napravio je pravu - pravničku zavrzlamu, jer se oženio sa prvom ženom - Elizabeth Mure, tek negdje oko 1348. kad su već izrodili četvoro sinova i pet kćeri, pa ih se u skladu s tadašnjim moralom, nije smatralo zakonitom djecom i nasljednicima koji imaju pravo na tron. Legitimit dvaju sinova i dvije kćeri koje je dobio u braku sa drugom ženom Euphemiom Ross, s kojom se oženio 1355. nitko nije dovodio u pitanje. Upravo zbog toga je Walter earl od Atholla njegov sin iz braka sa Euphemiom, organizirao urotu 1437., koja je dovela do ubojstva njegovog polubratića Jamesa I, unuka Robeta II i Elizabeth Mure.[1]

Robert je pored zakonite imao još najmanje osam nezakonitih sinova.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 "Robert II" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/505425/Robert-II. pristupljeno 07. 01. 2015. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodnik: Kralj Škotske Nasljednik:
David II Robert III