Milorad Pupovac

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Milorad Pupovac prof. dr. sc.
Milorad Pupovac


Na dužnosti
Dužnost preuzeo 
19. jul 1997
Prethodnik uspostavljeno

Rođen/a 5. novembar 1955. (1955-11-05) (dob: 62)
Ceranje Donje, SFRJ, sadašnja Hrvatska
Državljanstvo Hrvatska
Politička stranka Srpska Samostalna Demokratska Stranka
Alma mater Sveučilište u Zagrebu
Zanimanje univerzitetski profesor
Religija pravoslavac

Milorad Pupovac (Ceranje Donje kraj Benkovca, 5. novembra 1955.), hrvatski političar i lingvist. Predsjednik Srpskog narodnog vijeća.

Život[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je u Ceranju Donjem kraj Benkovca u braku seoskog veterinara Obrada i Mande. Ima još troje braće i sestara. Osnovnu školu je završio u Zadru, a gimnaziju u Zagrebu.[1] Godine 1974. upisuje filozofiju i lingvistiku na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu koje završava 1979.

Otac je Ozrena i Tihane. Ozren (r. 1977) je filozof i društveni teoretičar koji radi u Berlinu i u braku je s hrvatskom pop-pevačicom Vesnom Pisarović.[2].

Jedan je od inicijatora osnivanja Tesla štedne banke, prve srpske banke u Hrvatskoj, u kojoj je predsednik Nadzornog odbora. [3]

Karijera[uredi - уреди | uredi izvor]

Godine 1982. dolazi na Odsek za lingvistiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu u svojstvu istraživača [4], a zatim postaje asistent. Bavi se sociolingvistikom, psiholingvistikom i lingvističkom pragmatikom. Magistrirao je u Ljubljani 1984. Godine 1989, sa zvanjem docenta, postaje rukovodilac novoformirane Katedre za primjenjenu lingvistiku i orijentalne studije Filozofskog fakulteta u Zagrebu, da bi potom doktorirao filologiju.

Autor je više radova i knjiga iz oblasti nauke o jeziku. Godine 1986. osnovao je časopis o jeziku "SOL" u kojem je bio glavni urednik do 1992. Godine 1996. boravio je kao istraživač u vašingtonskom centru Woodrow Wilson (eng: Woodrow Wilson International Center for Scholars), a 1998. i 1999. na Univerzitetu Kornel u Njujorku.

Član je Saveta levo orijentisanog časopisa Novi Plamen[5].

Politički angažman[uredi - уреди | uredi izvor]

Politički se angažuje 1989. godine u Udruženju za jugoslovensku demokratsku inicijativu, posle čega osniva Ligu socijaldemokrata, da bi tokom leta 1991. sa četrdesetak srpskih intelektualaca iz Hrvatske osnovao Srpski demokratski forum s ciljem sprečavanja rata i rešavanja konfliktne situacije u Hrvatskoj mirnim putem.

Na jednoj konferenciji održanoj u Hagu u jesen 1991. javno je podržao odvajanje Hrvatske od SFRJ.

Početkom 1995. učestvovao je u osnivanju Samostalne srpske stranke, a potom i Akcije socijaldemokrata Hrvatske preko čije je izborne liste na parlamentarnim izborima 1995. izabran u Hrvatski sabor.

Godine 1997. inicirao je osnivanje Srpskog narodnog vijeća kao političkog, savetodavnog i koordinativnog tela Srba u Republici Hrvatskoj. Na konstitutivnoj skupštini izabran je za predsednika. Iste godine njegova Samostalna srpska stranka se u Vukovaru pripojila novoosnovanoj Samostalnoj demokratskoj srpskoj stranci (SDSS) u kojoj je izabran za potpredsednika.

Na parlamentarnim izborima 2000. osvojio je manje glasova od Milana Đukića iz Srpske narodne stranke i nedovoljno za ulazak u Hrvatski sabor.[6]

Na petim parlamentarnim izborima 2003. godine po drugi put ulazi u Sabor preko liste SDSS-a u 12. izbornoj jedinici. U ovom mandatu bio je predsednik Odbora za međuparlamentarnu saradnju, član Odbora za ljudska prava i prava nacionalnih manjina, član Delegacije Hrvatskoga sabora u Zajedničkom parlamentarnom odboru Republike Hrvatske i Evropske unije, član Delegacije Hrvatskoga sabora u Parlamentarnoj skupštini Saveta Evrope, član Nacionalnog odbora i zamenik člana Delegacije Hrvatskoga sabora u Skupštini Zapadnoevropske unije.[7] Od 2003. je član Veća srpske nacionalne manjine Grada Zagreba te član Saveta za nacionalne manjine Republike Hrvatske.

Na šestim parlamentarnim izborima 2007. godine treći put je izabran u Sabor. U šestom sazivu Sabora bio je predsednik Odbora za međuparlamentarnu saradnju, šef Delegacije Hrvatskoga sabora u Parlamentarnoj dimenziji Centralnoevropske inicijative, član Odbora za spoljnu politiku, član Odbora za unutrašnju politiku i nacionalnu bezbednost, član Odbora za ljudska prava i prava nacionalnih manjina, član Delegacije Hrvatskoga sabora u Zajedničkom parlamentarnom odboru Republike Hrvatske i Evropske unije, član Delegacije Hrvatskog sabora u Parlamentarnoj skupštini Saveta Evrope i član Nacionalnog odbora.[8]

Na sedmim parlamentarnim izborima 2011. godine četvrti put je izabran u Sabor preko liste SDSS-a u 12. izbornoj jedinici. U aktuelnom sazivu je predsednik Odbora za spoljnu politiku, član Odbora za međuparlamentarnu saradnju, član Delegacije Hrvatskoga sabora u Zajedničkom parlamentarnom odboru Republike Hrvatske i Evropske unije i član Odbora za Ustav, poslovnik i politički sistem.[9] Hrvatski sabor imenovao ga je 16. marta 2012. godine za jednog od dvanaest hrvatskih posmatrača u Evropskom parlamentu.[10]

Odlikovanja[uredi - уреди | uredi izvor]

Dela[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Lingvistika i ideologija (1986)
  • Jezik i djelovanje (1990)
  • Politička komunikacija (1990)
  • Srpski jezik: odabrane teme za nastavu u osnovnim školama (1998)
  • Čuvari imena: Srbi u Hrvatskoj i raspad Jugoslavije (1999)

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Commons-logo.svgU Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: Milorad Pupovac
Wikiquote-logo.svgNa stranicama WikiCitata postoji zbirka osobnih ili citata o temi: Milorad Pupovac

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]