Vicenza

Vicenza Comune di Vicenza

Regija:	Veneto
Pokrajina:	Vicenza (VI)
Koordinate:	45°33′N 11°33′E / 45.55, 11.55Koordinate: 45°33′N 11°33′E / 45.55, 11.55
Visina:	39 m
Površina:	80 km²
Stanovništvo:	119038 (siječanj 2007.)
Gustoća stanovništva:	1379.2 stan./km²
Poštanski broj:	36100
Pozivni broj:	0444
ISTAT-broj:	023091
Svetac zaštitnik:	Djevica Marija od Santo Berica
Službena stranica:	www.comune.vicenza.it

Vicenza je glavni grad istoimene pokrajine u regiji Veneto, sjeverno od podnožja planine Monte Berico, oko 60 km zapadno od Venecije i 200 km istočno od Milana. U siječnju 2007. godine, Vicenza je imala broj stanovnika od 119,038. Prema količini robe za izvoz, Vicenza je treći talijanski grad.

Župe (frazione) Vicenze su: Anconetta, Bertesina, Bertesinella, Bugano, Campedello, Casale, Debba, Longara, Maddalene, Ospedaletto, Polegge, San Pietro Intrigogna, Santa Croce Bigolina, Tormeno

Panorama Vicenze

Povijest [uredi - уреди]

Vicenzu je osnovalo italsko pleme Euganejci nakon kojih su došli Paelo-Veneti od 3. do 2. st. pne., kada su je osvojili Gali. Rimljani je osvajaju 157. pne. i daju mu ime Vicetia ili Vincentia, u značenju "pobjedonosna". Stanovnici Vicentije su postali rimski građani 49. pne., a grad je postao prometno čvorište na putu od Mediolanuma (Milano) do Akvileje kod Tergeste (Trst), no ipak ne tako važno poput susjednog Pataviuma (Padova). Od rimskog razdoblja sačuvani su samo mostovi preko rijeka Bacchiglione i Retrone, i nekoliko lukova rimskog akvadukta ispred gradskog portala Santa Croce.

Piazza dei Signori noću.

Tijekom pada Zapadnog Rimskog Carstva, Vicenzu su poharali Heruli, Vandali, Alarik s Vizigotima, te osobito Huni, da bi se grad oporavio nakon posljednjeg pohoda Ostrogota 489. godine. Vicenza je potom postala važan grad u Lombardiji, te u Franačkoj. Brojni benediktinski samostani su izgrađeni u okolici početkom 6. stoljeća.

Godine 899., Vicenzu su uništili mađarski konjanici.

Posle toga grad pada pod uticaj bavarskih vladara, a zapravo stiče nezavisnost. Uskoro grad postoje jedna od severnoitalijanskih gradova-državica. U ovo vreme Vičenca se brzo razvija, a gradom vlada porodica Skaligeri. Međutim, sukobi oko vladanja gradom dovode do pada Vičence pod vlast Mletačke republike na početku 15. veka i takvo stanje ostaje do kraja 18. veka.

Kada je Napoleon 1797. ukinuo Mletačku republiku mirom u Kampoformiju počinje vreme naglih istorijskih promena za Vičencu. Tokom Napoleonovih ratova Vičenca je bila deo njegove Kraljevine Italije, da bi potom bila deo Lombardo-Venecije, vazalne države Habzburške monarhije. Godine 1866. Vičenca i okolina su pridruženi novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Ovako buran 19. vek doveo je do propadanja grada i smanjenja stanovništva.

Tokom 20. veka Vičenca je pretrpela značajna razaranja u svetskim ratovima. Za vreme Prvog svetskog rata severno od grada vodile su se teške borbe. U Drugom svetskom ratu grad je bio teško oštećen savezničkim bombardovanjima. Međutim, druga polovina veka bila je obeležena naglim privrednim rastom, naglom urbanizacijom grada. Novi uzlet grad doživljava od 50-ih godina sa razvojem industrije na širem gradskom području i tako grad postaje jedan od najrazvijenijih gradova Italije.

Stanovništvo [uredi - уреди]

2008. g. Vičenca je imala nešto blizu 120.000 stanovnika, što je 2 puta više nego pre jednog veka. Vičenca ima i znatno prigradsko područje, sa kojim broji oko duplo više stanovnika.

Grad danas ima značajan udeo imigrantskog stanovništva. 88% stanovnika su građani Italije. Ostalih 12% su doseljenici iz svih krajeva svega, ali najviše sa Balkana. Prema podacima Ministarstva dijaspore za Srbiju u Vičenci legalno živi 15.000 građana iz Srbije.

Znamenitosti [uredi - уреди]

Basilica Palladiana na trgu Piazza dei Signori

Perspektivna scena Andree Paladija u Tetro Olimpico

Palazzo del Capitanio
Andrea Palladio

La Rua stup na Piazza dei Signori.

U Vicenzi se nalaze 23 građevine Palladija, od kojih su najslavnije:.

Villa Almerico Capra ("Vila Rotonda"), malo izvan središta grada;
Basilica Palladiana, na središnjem trgu Piazza dei Signori;
Teatro Olimpico, izvorno urađeno za Accademia Olimpica a od 1580. godine do Palladijeve smrti. Drvenu scenu dovršio je njegov učenik Vincenzo Scamozzi;
Palazzo Chiericati, danas gradska pinakoteka;
Palazzo Barbaran da Porto, u kojemu se nalazi Museo Palladio;
Palazzo del Capitaniato, sjedište gradskog vijeća;
'[Palazzo Porto
Palazzo Porto in Piazza Castello (nedovršena)
Palazzo Thiene Bonin Longare;
Palazzo Thiene;
Villa Gazzotti Grimani, u župi (frazione) Bertesina.

Privreda [uredi - уреди]

Okolica Vicenze je većinom poljoprivredno zemljište, no tu se također vadi mramor, sumpor, baker, ali i srebro i kaolin. Poznati su termalni izvori, od kojih je najpoznatiji Recoaro. U industriji se ističe zlatarstvo i tekstilna industrija, te proizvodnja galzbenih instrumenata i obrada vune i svile. Tri puta godišnje se u Vicenzi održava Izložba zlata, u siječnju, svibnju i rujnu. Tu se nalazi sjedište tvornice dijelova za bicikle - Campagnolo, i tvornice zaštitne sportske odjeće - Dainese.

Sport [uredi - уреди]

Vicenza je grad nogometnog kluba Vicenza Calcio, pobjednik prvenstva Coppa Italia u sezoni 1999./2000. god., koji je trenutno u Serie B. Njihov gradski stadion je Stadio Romeo Menti.