Vicenza

Izvor: Wikipedia
Vicenza
Comune di Vicenza
Kolaž atrakcija grada
Kolaž atrakcija grada
Koordinate: 45°33′N 11°33′E / 45.55, 11.55
država  Italija
regija Veneto
provincija Vicenza
frazioni Anconetta, Bertesina, Bertesinella, Bugano, Campedello, Casale, Debba, Longara, Maddalene, Ospedaletto, Polegge, San Pietro Intrigogna, Santa Croce Bigolina, Tormeno
Vlast
 - gradonačelnik Achille Variati
Površina
 - Ukupna 80 km²
Visina 39
Stanovništvo (2011.)
 - Grad 111 500
Vremenska zona UTC+1 (UTC+2)
Poštanski broj 36100
Pozivni broj 0444
Službena stranica www.comune.vicenza
Karta
Vicenza na karti Italija
Vicenza
Vicenza
Vicenza na karti Italije

Vicenza (latinski: Vicetia) je glavni grad istoimene talijanske provincije Vicenza (regija Veneto) od 111 500 stanovnika [1] (2011. godine).

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Vicenza leži sjeverno od obronaka planine Monte Berico, udaljena oko 60 km zapadno od Venecije i 200 km istočno od Milana. Prema količini robe za izvoz, Vicenza je treći talijanski grad.

Historija[uredi - уреди]

Vicenzu je osnovalo Italsko pleme - Eugani, nakon njih su došli Paelo-Veneti od 3. do 2. st. pne., kada su je osvojili Gali. Rimljani je osvajaju 157. pne. i daju mu ime Vicetia ili Vincentia, u značenju "pobjedonosna". Stanovnici Vicentije su postali rimski građani 49. pne., a grad je postao prometno čvorište na putu od Mediolanuma (Milano) preko Akvileje do Tergeste (Trsta), no ipak ne tako važno poput susjednog Pataviuma (Padova). Od rimskog razdoblja sačuvani su samo mostovi preko rijeka Bacchiglione i Retrone, i nekoliko lukova rimskog akvadukta ispred gradskog portala Santa Croce.

Panorama Vicenze
Piazza dei Signori noću

Nakon sloma Zapadnog Rimskog Carstva, Vicenzu su poharali Heruli, Vandali, Alarik s Vizigotima, te osobito Huni, da bi se grad oporavio nakon posljednjeg pohoda Ostrogota 489. godine. Vicenza je potom postala važan grad u Lombardiji, te u Franačkoj. Brojni benediktinski samostani su izgrađeni u okolici početkom 6. vijeka.

Godine 899., Vicenzu su uništili ugarski konjanici.

Posle toga grad pada pod uticaj bavarskih vladara, a zapravo stiče nezavisnost. Uskoro grad postoje jedna od severnoitalijanskih gradova-državica. U ovo vreme Vicenca se brzo razvija, a gradom vlada porodica Scaligeri. Međutim, sukobi oko vladanja gradom dovode do pada Vičence pod vlast Mletačke republike na početku 15. veka i takvo stanje ostaje do kraja 18. veka.

Kada je Napoleon 1797. ukinuo Mletačku republiku Mirom iz Campo Formia počinje vrijeme naglih historijskih promena za Vicencu. Tokom Napoleonovih ratova Vicenca je bila dio njegove Cisalpinske Republike, da bi potom bila dio Kraljevstva Lombardija-Venecija, vazalne države Habsburške monarhije. Godine 1866. Vicenca i okolina su pridruženi novoosnovanoj Kraljevini Italiji. Ovako buran 19. vijek doveo je do propadanja grada i smanjenja stanovništva.

Tokom 20. vijeka Vicenca je pretrpela značajna razaranja u svjetskim ratovima. Za vreme Prvog svetskog rata severno od grada vodile su se teške borbe. U Drugom svetskom ratu grad je bio teško oštećen savezničkim bombardovanjima. Međutim, druga polovina veka bila je obeležena naglim privrednim rastom, naglom urbanizacijom grada. Novi uzlet grad doživljava od 50-ih godina sa razvojem industrije na širem gradskom području i tako grad postaje jedan od najrazvijenijih gradova Italije.

Stanovništvo[uredi - уреди]

2008. g. Vicenca je imala nešto blizu 120.000 stanovnika, što je 2 puta više nego pre jednog veka. Vičenca ima i znatno prigradsko područje, sa kojim broji oko duplo više stanovnika.

Grad danas ima značajan udeo imigrantskog stanovništva. 88% stanovnika su građani Italije. Ostalih 12% su doseljenici iz svih krajeva svega, ali najviše sa Balkana. Prema podacima Ministarstva dijaspore za Srbiju u Vičenci legalno živi 15.000 građana iz Srbije.

Znamenitosti[uredi - уреди]

Historijski centar Vicenze i Palladijeve vile u Venetu
Flag of UNESCO.svg Svjetska baštinaUNESCO
Vicenza-di notte.jpg
 Italija
Registriran:

1994. (18. zasjedanje)

1996. proširena
Vrsta: Kulturno dobro
Mjerilo: i, ii
Ugroženost: ne
Referenca: UNESCO
Basilica Palladiana na trgu Piazza dei Signori
Perspektivna scena Andree Paladija u Tetro Olimpico
Palazzo del Capitanio
Andrea Palladio
La Rua stup na Piazza dei Signori.

U Vicenzi se nalaze 23 građevine Palladija, od kojih su najslavnije:.

  • Villa Almerico Capra ("Vila Rotonda"), malo izvan središta grada;
  • Basilica Palladiana, na središnjem trgu Piazza dei Signori;
  • Teatro Olimpico, izvorno urađeno za Accademia Olimpica a od 1580. godine do Palladijeve smrti. Drvenu scenu dovršio je njegov učenik Vincenzo Scamozzi;
  • Palazzo Chiericati, danas gradska pinakoteka;
  • Palazzo Barbaran da Porto, u kojemu se nalazi Museo Palladio;
  • Palazzo del Capitaniato, sjedište gradskog vijeća;
  • '[Palazzo Porto
  • Palazzo Porto in Piazza Castello (nedovršena)
  • Palazzo Thiene Bonin Longare;
  • Palazzo Thiene;
  • Villa Gazzotti Grimani, u župi (frazione) Bertesina.

Privreda[uredi - уреди]

Okolica Vicenze je većinom poljoprivredno zemljište, no tu se također vadi mramor, sumpor, baker, ali i srebro i kaolin. Poznati su termalni izvori, od kojih je najpoznatiji Recoaro. U industriji se ističe zlatarstvo i tekstilna industrija, te proizvodnja galzbenih instrumenata i obrada vune i svile. Tri puta godišnje se u Vicenzi održava Izložba zlata, u siječnju, svibnju i rujnu. Tu se nalazi sjedište tvornice dijelova za bicikle - Campagnolo, i tvornice zaštitne sportske odjeće - Dainese.

Sport[uredi - уреди]

Vicenza je grad nogometnog kluba Vicenza Calcio, pobjednik prvenstva Coppa Italia u sezoni 1999./2000. god., koji je trenutno u Serie B. Njihov gradski stadion je Stadio Romeo Menti.

Slavni stanovnici[uredi - уреди]

Gradovi prijatelji[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. "ITALY: Veneto" (engleski). Citypopulationde. http://www.citypopulation.de/Italy-Veneto.html. pristupljeno 03. 09. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]