Tarō Katsura

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je japansko ime; porodično ime je Katsura.
Katsura Tarō
桂 太郎
Katsura Taro.jpg
Princ Katsura Tarō, početkom 1900-ih
gospodar čuvar Tajnog pečata Japana
Na položaju
21. august 1912 – 21. decembar 1912
Monarh Taishō
Prethodi Tokudaiji Sanetsune
Slijedi Princ Fushimi Sadanaru
6. premijer Japana
Na položaju
21. decembar 1912 – 20. februar 1913
Monarh Taishō
Prethodi Saionji Kinmochi
Slijedi Yamamoto Gonnohyōe
Na položaju
14. jul 1908 – 30. august 1911
Monarh Meiji
Prethodi Saionji Kinmochi
Slijedi Saionji Kinmochi
Na položaju
2. jun 1901 – 7. januar 1906
Monarh Meiji
Prethodi Saionji Kinmochi (v.d.)
Slijedi Saionji Kinmochi
5. ministar rata carskog Japana
Na položaju
12. januar 1898 – 23. decembar 1900
Monarh Meiji
Prethodi Takashima Tomonosuke
Slijedi Kodama Gentarō
generalni guverner Tajvana
Na položaju
2. jun 1896 – 14. oktobar 1896
Monarh Meiji
Prethodi Kabayama Sukenori
Slijedi Nogi Maresuke
Lični detalji
Rođenje 4. januar 1848. (1848-01-04)
Hagi, Choshu, Japan
Smrt 10. oktobar 1913. (dob: 65)
Tokyo, Japan
Politička stranka Ustavno udruženje saveznika (1913)
Ostale političke
afilijacije
nezavisni (1896–1913)
Profesija General
Potpis

Princ Katsura Tarō (桂 太郎? 4. januar 1848 – 10. oktobar 1913) je bio japanski vojskovođa i državnik, najpoznatiji kao premijer sa najdužim stažom u historiji Japana, a za vrijeme čijih mandata je Japan izvojevao pobjedu u ratu sa carskom Rusijom 1905. godine, odnosno anektirao Koreju 1910. godine.

Katsura, rođen u samurajskoj porodici, je kao adolescent sudjelovao u Boshinskom ratu kojim je 1860-ih svrgnut feudalni šogunski režim i uspostavljena centralna vlada. 1870-ih je obavljao dužnost vojnog atašea carskoj Njemačkoj te je svoja iskustva iskoristio kako bi u carskoj vojsci proveo reforme po pruskom modelu. U prvom japansko-kineskom ratu je služio pod zapovijedanjem feldmaršala Yamagate Aritomoa, sa kojim je dijelio konzervativne i militarističke stavove. U tom se ratu istakao kao zapovjednik 2. divizije i dao značajan doprinos konačnoj pobjedi nad Kinezima.

Njegov prvi mandat, koji je trajao od 1901. do 1905. godine (i po trajanju predstavljao tadašnji rekord), je označila pobjeda nad Rusijom, ali je mirovni sporazum iz Portsmoutha izazvao veliko nezadovoljstvo u japanskoj javnosti, a zbog koje je morao podnijeti ostavku. Tokom drugog mandata - od 1908. do 1911. godine - je zbog svog militarizma izazvao veliko nezadovoljstvo u narodu, odnosno nastojanja da se državne financije troše na vojsku umjesto na javne radove i socijalne mjere. Njegov posljednji mandat je okončan kada je početkom 1913. prvi put u japanskoj historiji njegovoj vladi u parlamentu izglasano nepovjerenje. Ubrzo nakon toga je umro od raka želuca.