Takeo Fukuda

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je japansko ime; porodično ime je Fukuda.
Takeo Fukuda
福田 赳夫
Takeo Fukuda 1977 adjusted.jpg
Fukuda u martu 1977.
42. premijer Japana
Na položaju
24. decembar 1976 – 7. decembar 1978
Monarh Shōwa
Prethodi Takeo Miki
Slijedi Masayoshi Ōhira
Lični detalji
Rođenje 14. januar 1905. (1905-01-14)
Takasaki, Japan
Smrt 5. jul 1995. (dob: 90)
Tokyo, Japan
Politička stranka Liberalna demokratska partija
Supružnik/ci Mie Fukuda
Djeca 5 (među njima i Yasuo)
Alma mater Tokijski carski univerzitet
Potpis


Takeo Fukuda (福田 赳夫 Fukuda Takeo?, 14. januar 1905 – 5. jul 1995) bio je japanski političar koji je od 1976. do 1978. služio kao premijer Japana.

Prije početka političke karijere je radio kao činovnik u Ministarstvu financija, a poslije rata u raznim financijskim institucijama. Godine 1952. je prvi put izabran u Dijetu, te mu je mentorom postao desničarski političar Nobusuke Kishi. Fukuda je brzo napredovao u redovima vladajuće Liberalno-demokratske partije, postavši 1957. godine njen sekretar. Godine 1972. se natjecao za vodstvo stranke protiv Kakueija Tanake, ali je izgubio.

Novu priliku da preuzme stranku i vladu je dobio nakon izbora 1976. godine, na kojima je LDP izgubila dotadašnju apsolutnu većinu u Dijeti, a nakon čega je premijer Takeo Miki dao ostavku. Fukudin premijerski mandat je bio obilježen nastojanjem da se japanska vanjska politika prilagodi promjeni po završetku Drugog indokineskog rata 1975. godine i povlačenja SAD iz Jugoistočne Azije, odnosno da Japan kroz bliske ekonomske veze postane glavni partner država ASEAN-a. Ta su nastojanja po njemu dobila ime Fukudina doktrina i dan-danas predstavljaju jedan od temelja japanske vanjske politike.

Fukuda je bio manje uspješan na unutrašnjem planu. Usprkos reputacije "tvrdog" desničara, izazvao je kritike kada je u jesen 1977. godine prilikom otmice putničkog aviona Japan Airlinesa pristao na zahtjeve otmičara iz Japanske crvene armije i oslobodio njihove drugove iz zatvora. Fukuda je, nastojeći okončati dotadašnju dominaciju frakcija i lobija unutar stranke, u nju uveo institut preliminarnih izbora. Na njima ga je krajem 1978. porazio Masayoshi Ōhira, vođa umjerene frakcije unutar LDP.

Njegov sin Yasuo Fukuda je postao premijer 2007. godine.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]