Aritomo Yamagata

Ovo je japansko ime; porodično ime je Yamagata.

Yamagata Aritomo
山縣 有朋
predsjednik japanskog Tajnog savjeta
Na položaju 26. oktobar 1909 – 1. februar 1922
Monarh	Meiji Taishō
Prethodi	Itō Hirobumi
Slijedi	Kiyoura Keigo
Na položaju 21. decembar 1905 – 14. jun 1909
Prethodi	Itō Hirobumi
Slijedi	Itō Hirobumi
Na položaju 11. mart 1893 – 12. decembar 1893
Prethodi	Oki Takato
Slijedi	Kuroda Kiyotaka
3. premijer Japana
Na položaju 8. novembar 1898 – 19. oktobar 1900
Monarh	Meiji
Prethodi	Ōkuma Shigenobu
Slijedi	Itō Hirobumi
Na položaju 24. decembar 1889 – 6. maj 1891
Prethodi	Sanjō Sanetomi (v.d.)
Slijedi	Matsukata Masayoshi
načelnik japanskog Carskog generalštaba
Na položaju 24. decembar 1878 – 4. septembar 1882
Monarh	Meiji
Prethodi	položaj ustanovljen
Slijedi	Ōyama Iwao
Na položaju 13. februar 1884 – 22. decembar 1885
Prethodi	Ōyama Iwao
Slijedi	Princ Arisugawa Taruhito
Na položaju 20. jun 1904 – 20. decembar 1905
Prethodi	Ōyama Iwao
Slijedi	Ōyama Iwao
Lični detalji
Rođenje	(1838-juna-14)14. juna 1838. Kawashima, Japan
Smrt	1. februara 1922. (dob: 83) Odawara, Japan
Politička stranka	nezavisni
Vojna služba
Vjernost	Japansko Carstvo
Služba/rod	Carska japanska vojska
Godine službe	1868–1905
Čin	feldmaršal
Bitke/ratovi	Boshinski rat Satsumaska pobuna Prvi japansko-kineski rat Rusko-japanski rat

Princ Yamagata Aritomo (japanski: 山縣 有朋, Yamagata Aritomo ^? 14. jun 1838 – 1. februar 1922), također poznat kao Yamagata Kyōsuke, bio je japanski vojskovođa i državnik, poznat po izuzetno značajnoj ulozi koju je imao za vrijeme Meiji restauracije zbog koje ga se često navodi kao jednim od tvoraca moderne japanske države. Posebno se istakao u stvaranju japanske carske vojske, te se smatra zaslužnim za japanske pobjede u ratovima sa Kinom i Rusijom, a smatra ga se i jednim od duhovnih otaca japanskog militarizma.

Rođen u relativno neuglednoj samurajskoj porodici, Aritomo je svoju karijeru zapoečo kao mladić u domeni Choshu (provincija Nagato), gdje se priključio pokretu za zbacivanje šogunata, odnosno Kihetai, paravojnoj sastavljenoj od svih slojeva stanovništva, te naoružanoj i obučenoj po zapadnim standardima. Sa njom je sudjelovao u Boshinskom ratu koji je šogunat zbačen i ustanovljen carski režim, a tamo stečena iskustva su bila srž reformi kojom je Japan stekao modernu redovnu vojsku. 1870-ih je neko vrijeme proveo u Evropi gdje ga je duboko impresionirala Pruska i njen vojni sistem, koji je implementirao u Japan. Tamo je također stekao i duboko neprijateljstvo prema liberalizmu i demokraciji, koga je u Japanu nastojao suzbiti do kraja života. 1880-ih se priključio kliki "genroa", odnosno državnika koji su kroz razne i neformalne funkcije dominirale japanskom politikom do kraja Meijieve ere. Glavni mu je suparnik bio Hirobumi Ito. U dva navrata (1888-1889, 1889-1891) je služio kao premijer Japana. U vanjskoj politici je, smatrajući Mandžuriju i Sibir "prirodnim" izvorom sirovina za Japan, program Sjeverne ekspanzije koji će postati poznati kao Hokushin-ron i velikim dijelom uticati na japansku politiku u prvoj polovici 20. vijeka.

Literatura

• Craig, Albert M. (1961). Chōshū in the Meiji Restoration. Harvard University Press.  OCLC 482814571
• Dupuy, Trevor N. (1992). Encyclopedia of Military Biography. I B Tauris & Co Ltd. ISBN 1-85043-569-3. 
• Hackett, Roger F. (1971). Yamagata Aritomo in the Rise of Modern Japan 1838–1922. Harvard University Press. SBN 674-96301-6. 
• Jansen, Marius B. (2000). The Making of Modern Japan. Harvard University Press. ISBN 0-674-00991-6.  ISBN 9780691054599; OCLC 12311985