Takeo Miki

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Takeo Miki
三木 武夫
Takeo Miki-2-1.jpg
Takeo Miki
41. premijer Japana
Na položaju
9. decembar 1974 – 24. decembar 1976
Monarh Shōwa
Prethodi Kakuei Tanaka
Slijedi Takeo Fukuda
Lični detalji
Rođenje 17. mart 1907. (1907-03-17)
Awa, Tokushima, Japan
Smrt 14. novembar 1988. (dob: 81)
Tokyo, Japan
Politička stranka Liberalna demokratska partija
Supružnik/ci Mutsuko Miki (1940–1988; njegova smrt)
Alma mater Univerzitet Meiji
University of Southern California
Potpis


Takeo Miki (三木 武夫 Miki Takeo?, 17. mart 1907 – 14. novembar 1988) bio je japanski političar, koji je od 1974. do 1976. godine služio kao premijer Japana.

Političku je karijeru započeo u predratnom periodu, nakon boravka u SAD gdje je bio studirao na Univerzitetu Južne Kalifornije. Godine 1937. je prvi put izabran u Dijetu, gdje će ostati do smrti. Na izborima 1942. godine, jedinima održanim za vrijeme rata, je izabran kao nezavisni kandidat, odnosno jedan od rijetkih koji nije pripadao vladajućoj militarističkoj stranci Udruženje za pomoć carskoj vladavini, te je bio jedan od rijetkih koji se nastojao suprostaviti politici generala Tojoa.

Poslije rata se priključio strankama od koje će 1955. nastati Liberalna demokratska partija. Sa vremenom je stekao reputaciju "čistunca", odnosno nesklonost korupciji koja je karakterizirala većinu njegovih stranačkih drugova. Kao takav je, iako je njegova frakcija unutar LDP bila slaba, izabran za nasljednika Kakueija Tanake koji je 1974. godine bio prisiljen podnijeti ostavku zbog korupcijskog skandala.

Iako je i sam Miki bio iznenađen izborom, odmah se dao na posao reformiranja LDP, te je počeo istraživati zloglasnu aferu Lockheed. Time je protiv sebe okrenuo gotovo cijelu stranku, i mnoge zavađene frakcije su se udružile jedino s ciljem da ga se riješe. Iako je Miki bio popularan u narodu, njegova stranka je na izborima 1976. godine izgubila apsolutnu većinu te bila prisiljena koalirati sa nezavisnim zastupnicima. Miki je preuzeo odgovornost za to, i podnio ostavku. Naslijedio ga je Takeo Fukuda.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]