Massuka Živojinović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Massuka Živojinović
Biografske informacije
Rođenje Velimir Živojinović
3. decembar 1886
Velika Plana, Kraljevina Srbija
Smrt 24. august 1974. (dob: 87)
Beograd, SR Srbija SFR Jugoslavija
Obrazovanje
Zanimanje književnik, prevodilac
Opus
Jezik srpski

Velimir Živojinović Massuka (Velika Plana, 21. novembra /3. decembra/ 1886. – Beograd, 24. avgusta 1974.) bio je srpski pesnik, pripovedač, dramaturg, književni i pozorišni kritičar, kao i prevodilac. Veliki deo svoje aktivnosti posvetio je pozorištu, pa je naizmenično bio dramaturg, reditelj i upravnik pozorišta u Beogradu, Skoplju i Nišu. Svojim pozorišnim radom Massuka je zadužio i uži zavičaj — Donju Jasenicu (Veliku Planu i Smederevsku Palanku (u Palanci bio upravnik pozorišta i režirao 18 predstava do odlaska u Niš). Massukino ime nosi amatersko pozorište u Velikoj Plani.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 21. novembra/3. decembra 1886. u Velikoj Plani, od oca Mate i majke Zlate.[1] Godinu dana po rođenju umrla mu majka, a sa deset godina ostao je i bez oca, koga su ubili politički protivnici. Osnovnu školu je završio u Velikoj Plani, a gimnaziju u Smederevu i Drugu mušku gimnaziju u Beogradu 1907. godine. Na Univerzitet u Beogradu upisao se 1907. godine, gde je završio studije germanistike 1914. Od 1909. do 1912. boravio je na studijama germanistike i estetike u Lajpcigu.

Tokom Prvog svetskog rata je radio u vojnoj cenzuri i povlačio se sa srpskom vojskom 1915. godine preko Peći, Rožaja i Podgorice do San Đovanija. Oporavljajući se od težeg zapaljenja pluća nakon povratka iz San Đovanija 1916. biva zarobljen u Ulcinju i odveden u logor Boldogasonj u Mađarskoj, današnji Frauenkirhen u Austriji. U logoru je ostao do jeseni 1918. godine.

Nakon rata radio je kao nastavnik u Četvrtoj muškoj gimnaziji u Beogradu, a zatim prešao u Narodno pozorište u Beogradu. Od 11. novembra 1924. do 21. avgusta 1925. bio je upravnik Narodnog pozorišta u Beogradu. Radio je kao saradnik i kritičar dnevnog lista „Epoha", a novembra 1919. sa pesnikom Simom Pandurovićem pokrenuo je književni časopis „Misao". U časopisu „Misao" objavljivao je pozorišne kritike. Od 1925. do 1934. godine posvetio se književnom, prevodilačkom i uredničkom radu. Prevodio je sa engleskog i nemačkog jezika. Sa Borivojem Nedićem preveo je Šekspirova dela „Zimska bajka“ i „Romeo i Julija“. Bio je direktor drame Narodnog pozorišta u Nišu. Tokom Drugog svetskog rata radio je kao reditelj Narodnog pozorišta u Beogradu. Režirao je „Tartif“, igrali su Strahinja Petrović, Olga Spiridonović i Ljubinka Bobić.[1]

U braku sa suprugom Danicom, rođenom Radmilović 1893, imao je sina Branimira Živojinovića, germanistu i prevodioca.[1]

Književni rad[uredi - уреди | uredi izvor]

  • zbirka pesama „Vedre i tamne noći“ (1922)
  • drame „Stanica" i „Čovek snuje...“ (1927)
  • pesnička zbirka „Odblesci u noći“ (1928)
  • zbirka kritika „Iz književnosti i pozorišta“ (1928)

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 Simo C. Ćirković: „Ko je ko u Nedićevoj Srbiji 1941-1944“, članak „Živojinović, Velimir M. - Massuka“, strana 197, izdavač Prosveta, Beograd 2009.(COBISS)

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]