Ivanka Trohar

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ivanka Trohar
No portrait gray test-sr.svg
Ivanka Trohar
Datum rođenja 17. januar 1923.
Mesto rođenja Fužine, kod Delnica
 Kraljevina SHS
Datum smrti 31. oktobar 1944. (21 godina)
Mesto smrti Draganić, kod Karlovca
Flag of Hrvatska ND Hrvatska
Profesija radnica
Članica KPJ od početkom 1942.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Služba NOV i PO Jugoslavije
Narodni heroj od 24. jula 1953.

Ivanka Trohar (Fužine, kod Delnica, 17. januar 1923. – Draganić, kod Karlovca, 31. oktobar 1944), učesnica Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođena je 17. januara 1923. godine u Fužinama kod Delnica, u porodici siromašnog zanatlije. Osnovnu školu pohađala je u Fužinama. Posle osnovne škole nije nastavila obrazovanje, jer joj roditelji nisu imali novca. Godine 1939, na kursu za esperantiste, upoznala se s rukovodiocima SKOJ-a, posle čega je ubrzo i postala članica ove organizacije.

Odmah posle okupacije Jugoslavije 1941. godine, kao članica SKOJ-a, radila je na pripremama za oružani ustanak, u vidu skupljanja hrane, odeće, oružja i municije. Tada je bila i članica Kotarskog komiteta SKOJ-a Delnice, te vršila zadatke na oslobođenoj i poluoslobođenoj teritoriji. Početkom 1942, postala je članica Komunističke partije Jugoslavije. U martu iste godine, uhapsila ju je italijanska policija, ali su ju pustili istog dana zbog pomanjkanja dokaza.

Bista Ivanke Trohar u gradskom parku u Delnicama.

Posle izlaska iz zatvora, otišla je u partizane i postala borac bataljona „Matija Gubec“. Učestvovala je u napadu i oslobođenju Mrkoplja, a posle toga u svim akcijama Goranske partizanske čete. Radila je i na organizaciji omladine u partizanskim jedinicama. Zbog toga je Primorsko-goranski partizanski odred već 1942. imao u svom sastavu četu sastavljenu isključivo od omladinaca s područja delničkog kotara.

Iste godine, Ivanka je kroz šume, mimo okupatorskih garnizona, povela 30 omladinaca i omladinki na Okružno savetovanje omladine Gorskog kotara u Drežnici kod Ogulina. Tada je organizovala prikupljanje materijalne pomoći za srpsku omladinu Drežnice stradale od napada neprijateljskih jedinica i formiranje radnih četa koje su radile na obnovi sela. Ove radne čete učestvovale su i u evakuaciji ranjenika iz partizanske bolnice br. 7, tokom neprijateljskog napada.

U novembru 1942. godine, Ivanka je, kao predstavnica omladine Gorskog kotara, učestvovala na Prvom kongresu USAOJ-a, gde je održala referat.

Godine 1943, postala je članica Kotarskog komiteta KPH za Fužine, članica Sekretarijata Okružnog odbora USAOH-a, članica Okružnog komiteta SKOJ-a za Gorski kotar i članica Kotarskog NOO-a Fužine. Ratni napori narušili su joj zdravlje, pa je 1944. godine upućena na lečenje.

U vreme neprijateljske ofanzive u oktobru 1944, radila je na terenu Broda na Kupi. Jednog su ju dana, u blizini Broda, zarobile ustaše. Ivanka je oko 20 dana bila podvrgnuta mučenju i ispitivanju. Posle toga joj je sud u Karlovcu izrekao smrtnu kaznu, koja je izvršena 31. oktobra 1944. godine, obesili su ju u selu Draganić u blizini Karlovca.

Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 24. jula 1953. godine, proglašena je za narodnog heroja.

Danas se njena bista nalazi u Aleji narodnih heroja gradskog parka u Delnicama.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]