Nada Dimić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
NADA DIMIĆ
Nada dimic .jpg
Datum rođenja 6. septembar 1923.
Mesto rođenja Divoselo, kod Gospića,
Kraljevina SHS
Datum smrti 17. mart 1942. (18 god.)
Mesto smrti Logor Stara Gradiška,
de facto ND Hrvatska
Profesija radnica

Članica KPJ od 1940.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba

Narodni heroj od 7. jula 1951.

Nada Dimić (19231942), učesnica Narodnooslobodilačke brobe i narodni heroj Jugoslavije i narodna heroina. Članica prvog partizanskog odreda u Hrvatskoj, onog Sisačkog.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođena je 6. septembra 1923. godine u selu Divoselu, kod Gospića, gde je i završila osnovnu školu, a četiri razreda gimnazije i prvi razred Trgovačke akademije u Zemunu. Majka joj je umrla kad je imala devet godina. Godine 1938. postala je član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ).

Dana 14. decembra 1940. godine, u Beogradu su organizovane demonstracije na kojima je učestvovala i Nada. Uskoro se umešala policija, rasterala demonstrante i deo njih pohapsila. Među uhapšenima je bila i Nada Dimić. Narednih petnaest dana provela je u zatvoru „Glavnjača“ i u zemunskom zatvoru. Po izlasku iz zatvora, otišla je u Sisak kod brata, koji ju je uveo u krug komunista. Ubrzo je postala član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i Kotarskog komiteta KPH za Sisak.

Već u junu 1941. je bila u Sisačkom partizanskom odredu u Brezovici, kraj Siska. Učestvovala je u diverzantskim akcijama na pruzi Zagreb-Sisak, a u šumi Šikara rukovodila je tehnikom OK KPH za Sisak sa ciljem da se umnoži propagandni materijal. U julu 1941. su bile prekinute veze partijskih organizacija grada i Odreda, pa je dobila zadatak da ponovo uspostavi vezu. Tokom tog zadatka su je uhapsili ustaški agenti i poslali ju u zatvor u Karlovac. Na putu do Karlovca popila je otrov sa sporim delovanjem, nakon čega je prevezena u bolnicu „Sv. Duh“ u Zagrebu.

Ubrzo je, uz pomoć zagrebačkih partijskih aktivista, oslobođena i prebačena na Kordun, u Petrovu goru. Tu je dobila zadatak da ode u Karlovac i da radi sa karlovačkom partijskom organizacijom i članom Centralnog komiteta KPH Josipom Krašom. U oktobru te godine je postala član Okružnog komiteta KPH za Karlovac. Tada je, među ostalim, radila na održavanju veza između Karlovca i Korduna. Osmislila je plan oslobađanja Marijana Čavića iz karlovačke bolnice pod nadzorom ustaša, koji je trebao da sprovede Većeslav Holjevac. Plan nije ostvaren, jer je Čavić u međuvremenu prebačen iz bolnice, ali je ova akcija imala razoran udarac za reputaciju okupatorskih snaga.

Nada je već imala nove planove a rad u Karlovcu je bio gotovo onemogućen, i Nadin život doveden u pitanje. Preko Karlovca je vodila glavna linija prebacivanja drugova na slobodni teritorij i Nada je imala pune ruke posla. Drugovi joj predlažu da pređe na slobodni teritorij, no ona to odgađa zbog ostvarivanja zadataka i na kraju pada u ruke policije. I jednog prosinačkog dana, na izlasku iz grada, zaustavili su je agenti i zatražili dokumente. Nadi nije preostalo ništa drugo nego borba. Otvorivši torbicu da pokaže legitimaciju, izvadila je pištolj i ubila prvog agenta koji ju je legitimirao, a drugog je, koji je potrčao da intervenira, ranila, ali metak joj se tada zaglavio u pištolju i njezin otpor, uz pomoć Talijana, savladan je.

Zatvorena je najpre u Karlovcu, potom na Savskoj cesti u Zagrebu. Dva mjeseca trajalo je mučenje u Zagrebu. Pekli su joj dlanove i stopala, otkidali nokte, čupali kosu,, nije priznala čak ni svoje ime. Posle toga je bila konačno odvedena u logor Staru Gradišku u ruke poznatog krvnika Ljube Miloša. Nakon dopremanja u logor, bila je u teškom stanju zbog mučenja. O njoj su se brinule partijske drugarice, sve dok joj nije bilo bolje. Međutim, zbog loših uslova u logoru, ubrzo se zarazila pegavim tifusom. Posle toga je najverovatnije ubijena 17. marta 1942. godine u zloglasnoj logorskoj bolnici „Dr. Gavro“.

Ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 7. jula 1951. godine, proglašena je za narodnog heroja.

Nasleđe[uredi - уреди | uredi izvor]

Jedna ulica u Zemunu i bivša trgovačka akademija koju je pohađala, a sada srednja Ekonomska škola takođe u Zemunu nosi njeno ime.

Dana 18. marta 2012. godine, u Spomen-području Jasenovac, održan je okrugli sto „Nada Dimić u kulturi sjećanja“, povodom 70. godišnjice njene smrti.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]