Altiero Spinelli

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Altiero Spinelli
Altiero Spinelli

Spinelli iz vremena kad je bio interniran u Ventoteneu

Biografija
Datum rođenja 31. august 1907.
Mesto rođenja Rim, Kraljevina Italija
Datum smrti 23. maj 1986.
Mesto smrti Rim (Italija)
Politička partija PCI (1924.-1937.)
Partija akcije (1943.-1946.)
Jezgra demokratskih republikanaca (1946)
Nezavisna ljevica (1976.-1983.)
Supružnik Ursula Hirschmann
Potomstvo Barbara
Diploma sa Sapienza
Profesija pisac
Mandat(i)
komesar za industriju i poduzetništvo Evropske zajednice
1. jul 19704. jul 1976.
Prethodnik Guido Colonna di Paliano
Naslednik Étienne Davignon
poslanik u talijanskom parlamentu
10. jun 197623. maj 1986.
poslanik u Evropskom parlamentu
5. jula 1976. — 19. juna 1979
poslanik Centralne Italije u Evropskom parlamentu
12. avgust 197923. maj 1986

Altiero Spinelli (Rim, 31. august 1907. - Rim, 23. maj 1986. bio je jedan od otaca današnje Evropske unije.[1]

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Altiero je na početku svoje političke karijere bio komunist i antifašist, kao takav je uhapšen - 1927. i osuđen od strane specijalnog fašističkog suda[1], na deset godina zatvora i šest godina progonstva. Jedan dio kazne odslužio je na Ponzi a drugi na Ventoteneu. Altiero se još od samog starta nije slagao sa staljinističkim metodama, pa je zbog tog došao u sukob sa partijskim drugovima, zbog tog je 1937. izbačen iz partije.[1]

U ratnim godinama došao je do spoznaje da će jedino neka buduća federacija evropskih država moći spriječiti ponovno izbijanje novog svjetskog rata. Razrađujući tu ideju napisao je u godinama svoje internacije - 1941 zajedno sa sudrugom Ernestom Rossijem slavni Ventotenski manifest.[1] On je postao program Evropskog federalističkog pokreta kog je osnovao - 1943., po izlasku iz zatvora.[1]

Nakon kratkotrajne suradnje sa Partijom akcije, tokom preostalih ratnih godina na aktivnosti usmjerene za potpuno oslobođenje zemlje, sav se posvetio realizaciji projekta evropskog ujedinjenja.[1]

Isprva je od 1947. do 1963. radio kao sekretar Evropskog federalističkog pokreta u Italiji , a od 1970. do 1976. radio je kao komesar za industriju i poduzetništvo Evropske zajednice.[1] Zatim je od 1976. do 1983. bio poslanik u talijanskom parlamentu izabran kao nezavisni na listi PCI.[1]

Od 5. jula 1976. do 19. juna 1979. bio je i poslanik u Evropskom parlamentu.[2]


Bibliografija[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Od nezavisnih država do Sjedinjenih evropskih država (1950.)
  • Manifest evropskih federalista (1957.)
  • Dugi monolog (1968.)
  • Evropski pothvat (1972.)
  • Moja borba za drugačiju Evropu (1979.)
  • Evropski projekt (1985)
  • Govori u evropskom parlamentu 1976-1978 (1986.;
  • Evropski dnevnik (izdan posthumno 1989.)[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]