1735

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ovo je članak o godini 1735.
Milenijum: 2. milenijum
Vjekovi: 17. vijek18. vijek19. vijek
Decenija: 1700-e  1710-e  1720-e  – 1730-e –  1740-e  1750-e  1760-e
Godine: 1732 1733 173417351736 1737 1738
Systema Naturae.
1735. po kalendarima
Gregorijanski 1735. (MDCCXXXV)
Ab urbe condita 2488.
Islamski 1147–1148.
Iranski 1113–1114.
Hebrejski 5495–5496.
Bizantski 7243–7244.
Koptski 1451–1452.
Hindu kalendari
Vikram Samvat 1790–1791.
Shaka Samvat 1657–1658.
Kali Yuga 4836–4837.
Kineski
Kontinualno 4371–4372.
60 godina Yin Drvo Zec
(od kineske Ng.)
Holocenski kalendar 11735.
p  r  u
Podrobnije: Kalendarska era

Godina 1735 (MDCCXXXV) bila je redovna godina koja počinje u subotu po gregorijanskom kalendaru odn. redovna godina koja počinje u srijedu po julijanskom kalendaru.

Događaji[uredi - уреди | uredi kôd]

Januar/Siječanj – Mart/Ožujak[uredi - уреди | uredi kôd]

  • 3. 2. - Holandski brodovi 't Vliegend Hert i Anna Catherina se na putu za Aziju nasukali na estuaru Scheldta: izgubljeno je 256 mornara i sanduci zlatnika i srebrnjaka (do 1981).
  • 14. 2. (3. 2. po j.k.) - Karl Friedrich, vojvoda od Holstein-Gottorpa osnovao Orden Svete Ane u čast svoje pokojne supruge Ane Petrovne, dinastički, kasnije i ruski carski orden.
  • 18. 2. - William Pitt Stariji, budući britanski premijer, ulazi u parlament, pošto mu je brat prepustio jedan od dva mandata koji je dobio na izborima.
  • 10. 3. - Ugovor iz Gandže: rusko-iranski defanzivni savez, Rusi vraćaju kavkaske posede (Derbent i Baku, osvojeni 1722-23), odriču se pretenzija na južnu obalu Kaspija.

April/Travanj – Jun/Lipanj[uredi - уреди | uredi kôd]

  • 13. 4. - Nakon abdikacije cara Nakamikada, njegov sin Teruhito postaje japanski car Sakuramachi (do abdikacije 1747), ime ere je promenjeno iz Kyōhō u Genbun.
  • proleće[2] - Bački Srbi prestaju davati komorske i spahijske dažbine, zbog raznih zloupotreba činovništva, pod uticajem episkopa Visariona Pavlovića - otpor će biti slomljen, ali će biti donet Traunov urbar.[3]
  • proleće - Ustanak seljaka više nacija u Bekeškoj županiji i Banatu, na čelu Srba je Pera Segedinac - brutalno pogubljen dogodine. Do pokreta je došlo i u Bačkoj, gde je nejasna uloga episkopa Visariona Pavlovića.[4] Pera Segedinac je planirao predati Arad ustanicima, ali je zavera otkrivena ranije i on je uhapšen.[5]
  • maj - Protosinđel Serafion pogreben u niškoj crkvi Sv. Nikole.[6]
  • 18. 5. - Mitropolit Vićentije uspeo u Beču da car izda zaštitno pismo (Continuatorio-protectorium Decretum privilegiorum) - slično diplomi iz 1715, narod se može žaliti caru na povrede privilegija.[7]
  • 5. 6. - Umire vijetnamski car Lê Thuần Tông, nasleđuje ga Lê Ý Tông (do 1740).
  • 19. 6. - Osmansko-persijski rat: Bitka kod Yeghevārda je težak poraz osmanske vojske od strane Naderove prethodnice, Gandža i Tbilisi se ubrzo predaju Persijancima.
  • 25. 6. - U Velikoj Britaniji je na snazi Zakon o autorskim pravima gravera, nazvan i Hogarthov zakon, po umetniku koji je za njega lobirao.

Jul/Srpanj – Septembar/Rujan[uredi - уреди | uredi kôd]

  • jul - Narodno-crkveni sabor u Karlovcima: traži se ukidanje samovlasnog razrezivanja poreza i eksploatisanje naroda od strane spahija, šalju delegaciju u Beč.
  • 12. 8. - Hekimoğlu Ali Pasha smenjen kao veliki vezir.
  • 14. 8. - John Peter Zenger postaje simbol slobode štampe u gradu Njujorku, nakon što je oslobođen optužbe za klevetu guvernera kolonije, jer istina nije kleveta.
  • 4. 9. - Abu l-Hasan Ali I je uz pomoć alžirskog deja pobedio svog ujaka, tuniskog beja Al-Husayn I ibn Alija (i sam je srušen uz alžirsku pomoć 1756).
  • 22. 9. - Robert Walpole se uselio u uvećano zdanje u 10 Downing Street

Oktobar/Listopad – Decembar/Prosinac[uredi - уреди | uredi kôd]

  • 3. 10. - Sklopljeno preliminarno primirje kojim je okončan Rat za poljsko nasljedstvo, formalni kraj Bečkim ugovorom 1738 - čeka se smrt velikog vojvode Toskane, Gian Gastone de' Medicija (1737), španski princ Karlo je prepustio Parmu i Toskanu lorenskom vojvodi Franji, u zamenu za (potvrdu) Napulja i Sicilije, a Lorenu će dobiti nesuđeni poljski kralj Stanisław Leszczyński.
  • 8. 10. - Nakon smrti cara Yongzhenga kinesko ćingovsko prijestolje preuzima njegov sin Hongli, kasnije poznat kao car Qianlong ("Trajna istaknutost"). Prvi posao je gušenje Pobune Miao, plemena na jugozapadu carstva.
  • 13. 10. - Osmanlije daju Jerevan Persijancima u zamenu za prekid opsade Karsa.
  • oktobar - Na severnoj osmanskoj granici uvedena neka opterećenja za zaime i spahije, koji su ranije "po svojoj volji gospodarili zemljom i rajom" - deo napora za očuvanje timarskog sistema. Zapadne nahije izgleda nisu obuhvaćene ovom pojavom.[8]
  • 20. 10. - Bitka kod Klausena je među poslednjim okršajima u Ratu za poljsko nasledstvo: habsburška pobeda nad Francuzima u Nemačkoj, koji do kraja meseca napuštaju prostor severno od Mosella, pre nego što je stigla vest o primirju.
  • jesen - Pobuna graničara u Posavskoj granici, koji su trebali biti poslani u Italiji.[5]
  • novembar - Austrijanci povratili Milano nakon dve godine.
  • novembar - Poslate su pozivnice persijskim dostojanstvenicima za koroltaj u januaru 1736, na kojem će general Nader biti proglašen za vladara.
  • 25. 11. - U Moskvi je izliveno Car-zvono, ukrašavanje traje do 1737, kada je požar doveo do oštećenja i upadanja u jamu u kome je izliveno.
  • 19. 12. - Osmogodišnji španski princ Luis je zaređen za nadbiskupa Toleda i primata Španije - najmlađi kardinal u istoriji.
  • kraj godine - Rusko Carstvo, koristeći kao povod upade Krimskog Kanata na svoju teritoriju, započinje rat protiv Osmanskog Carstva kome će se također priključiti i Habsburška Monarhija. Iz Bosne će u ovaj rat otići 10.000 vojnika na čelu sa Bećir-pašom Čengićem, većina je stradala.[9]
  • 1735/36 - Pobuna u šidskom kapetanatu Podunavske granice.[10]

Kroz godinu[uredi - уреди | uredi kôd]

  • Car odobrio prijedloge slavonskog gen. Khevenhüllera za poboljšanje položaja krajišnika, ali stvari se razvlače.[11] Krajiška baština: "Od 1735. postupno se sužava dotad gotovo neograničeno pravo raspolaganja imanjem, a istodobno se povećavaju voj. obveze krajišnika."
  • Vlasti dopustile da se u Varaždinskom generalatu bira osmorica sudaca (octoviri, kasnije deputirci) za rješavanje sporova i staranje o redu i miru; također vraćene stare plaće vojnicima, ali Krajina je i dalje nemirna.[12]
  • Zagrebački i senjski biskup zabranjivali karlovačkom i kostajničkom vladici da obilaze svoje vernike u generalatu i Banskoj krajini.[13]
  • Pokret kolona u primorskoj mletačkoj Dalmaciji: sukob seljaka Sutomišćice sa zadarskim samostanom sv. Dominika koji im je zahvatio dio zemljišta, uskoro slični sukobi na zadarskim otocima, oko Šibenika i u Kaštelima kod Trogira.[14]
  • Mletački providur u Dalmaciji Zorzi Grimani izdao dekret po kome nijedan pravoslavni sveštenik nije mogao vršiti svoje službe bez priznanja preleta katoličkog obreda[1] Savinski arhimandrit Leontije Avramović je predlagan od dalmatinskih i bokeških Srba za mitropolita, čemu se usprotivio zadarski nadbiskup Vićentije Zmajević.[15]
  • Ruski uticaj u književnosti i bogosluženju preovladao među Srbima: u šabačkom distriktu od 16 sveštenika samo trojica znaju čitati po "starinski" tj. srpsko-slovenski.[16]
  • Pad broja stanovnika u habsburškoj Srbiji: u paraćinskom okrugu od 341 sesije iz 1721. god. ostalo ih je 1735. svega 238.[2]
  • c. Prva islamizacija u Gornjoj Moravi i Izmorniku na Kosovu, ili nešto kasnije.[17]
  • Franjevci osnovali tiskaru u Osijeku. U Dalmaciji osnovana Franjevačka provincija Presvetog Otkupitelja.
  • Na ušću Ora u Ural osnovan Orenburg - danas se tu nalazi Orsk a Orenburg je nakon pomeranja osnovan nizvodno 1743.
  • Nauka i tehnika:

Rođenja[uredi - уреди | uredi kôd]

Smrti[uredi - уреди | uredi kôd]

Glavni članak: :Kategorija:Umrli 1735.

Reference[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. 1,0 1,1 Ćorović. Istorija srpskog naroda - Ruski uticaj u Crnoj Gori i susedstvu. rastko.rs
  2. 2,0 2,1 Ćorović. Istorija srpskog naroda - Ruski uticaj među Srbima. rastko.rs
  3. Istorija s. n. IV-1, 175
  4. Historija n. J. II, 1051
  5. 5,0 5,1 Istorija s. n. IV-1, 172
  6. Istorija s. n. IV-1, 104
  7. Istorija s. n. IV-1, 131
  8. Istorija s. n. IV-1, 96
  9. Historija n. J. II, 1325
  10. Istorija s. n. IV-1, 172-3
  11. Historija n. J. II, 1045
  12. Historija n. J. II, 1050
  13. Istorija s. n. IV-1, 185
  14. Historija n. J. II, 1234
  15. Komar, Goran. Svetouspenski manastir Savina u Meljinama kod Herceg-Novog. rastko.rs
  16. Istorija s. n. IV-1, 140
  17. Bogdanović. Knjiga o Kosovu. rastko.rs
Literatura
  • Historija naroda Jugoslavije II, Školska knjiga Zagreb, 1959
  • Istorija srpskog naroda, Četvrta knjiga, prvi tom, Srbi u XVIII veku, SKZ Beograd 1986 (IV-1)

Vanjske poveznice[uredi - уреди | uredi kôd]