São Luís
São Luís
| |
|---|---|
 | |
| Koordinate: 2°31′S 44°18′W / 2.517°S 44.300°W | |
| Država |  Brazil
|
| Savezna država | Maranhão |
| Osnovan | 1612.[1] |
| Vlast | |
| - Prefeito | Eduardo Braide |
| Površina | |
| - Područje utjecaja | 834,8 km²[2] |
| Visina | 4[1] |
| Stanovništvo (2021./2022.) | |
| - Urbano područje | 1,054,010[1] |
| - Područje utjecaja | 1,115,932[2] |
| - Gustoća područja utjecaja | 1,337 stan/km²[2] |
| Vremenska zona | VST (UTC-4:30) |
| Poštanski broj | 65000-000[1] |
| Pozivni broj | 98[1] |
| Karta | |
  São Luís Pozicija São Luísa u Brazilu | |
São Luís je grad od 1,054,010[1] i općina od 1,115,932 stanovnika.[2] na sjeveroistoku Brazila u u Saveznoj državi Maranhão u kojoj je administrativni centar
On je i aglomeracija od 1,458,836 stan[3]
Grad se prostire na zapadnoj obali otoka São Luís na Atlantiku, koji je smješten između dva zaljeva; Baía de São Marcos i Baía de São José.[4] Od glavnog grada Brasilie je udaljen 1,994 km.
Današnji grad je osnovao 1612. francuski pomorac i kapetan Daniel de la Touche[5] On je podigao utvrdu i nazvao je po kralju dječaku sv. Louisu, pa je po njemu i dobio današnje ime São Luís.[4] Utvrdu su 1615. zauzeli Portugalci, a nakon njih 1641. Nizozemci, koji su vladali njime do 1644.[5]
Kad je 1621. Portugal podjelio svoju južnoameričku koloniju na dvije administrativne jedinice, Maranhão i Brazil, - postao prijestolnica Kolonije Maranhão, to je bio do 1737. kad je prijestolnica postao Belém.[4]
Od 1679. je sjedište biskupije.[5]
Grad je sjedište Instituta za historiju i geografiju jednog od najstarijih u zemlji, i od sjedište Federalnog univerziteta Maranhão, koji je osnovan 1966.[5]
U Brazilu je poznat kao centar tradicijske muzike.[5]
Tokom 17. vijeka nastao je njegov historijski centar na površini od 66,65 hektara. Njega je projektirao Inženjer Frias de Mesquita, po španjolskom ortogonalnom četverokutnom raspredu.[4]
| Svjetska baština UNESCO-a | |
 | |
| Brazil | |
| Registriran | 1997 (21. zasjedanje) |
|---|---|
| Vrsta | Kulturno dobro |
| Mjerilo | iii, iv, v |
| Ugroženost | - |
| Referenca | UNESCO |
On je 1997. uvršten na Unesco-vu Listu svjetske baštine.[6]
São Luís je snažan industrijski centar, grad čeličana i velike Alcoine tvornice aluminija. Pored tog ima šećerane, destilerije, predionice pamuka, tvornice za preradu kakaovca, metala i kemikalije.[5]
São Luís ima dvije luke Madeiru i Itaqui, iz njih se izvoze palmino ulje, drvna građa, tekstil, šećer, riža, kasava i kukuruz. One služe i za grad Teresinu u Državi Pjaui i za rudnike željezne rude Carajás iz Države Para do kojih ide željeznica.[5]
Cestama i autoputevima je povezan sa [[Belémom, Teresinom i Brasiliom. Grad ima Internacionalni aerodrom (IATA: SLZ, ICAO: SBSL)[5]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 „São Luís” (engleski). City Population. Pristupljeno 14.01.2024.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 „São Luís Municipality in Maranhão” (engleski). City Population. Pristupljeno 14.01.2024.
- ↑ „São Luís Urban Agglomeration in Brazil” (engleski). City Population. Pristupljeno 14.01.2024.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 „Breve histórico” (portugalski). Prefeitura Municipal do São Luís. Arhivirano iz originala na datum 2024-01-15. Pristupljeno 14.01.2024.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 „São Luís” (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 14.01.2024.
- ↑ „Historic Centre of São Luís” (engleski). UNESCO. Pristupljeno 14.01.2024.
- Prefeitura Municipal do São Luís (službene stranice) Arhivirano 2024-01-04 na Wayback Machine-u (pt)
