Beočin

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Beočin
Osnovni podaci
Država  Srbija
Pokrajina Vojvodina
Upravni okrug Južnobački
Opština Beočin
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) Red Arrow Down.svg 7839
Gustina stanovništva 226 st./km²
Geografija
Koordinate 45°11′32″N 19°43′13″E / 45.192333°N 19.720166°E / 45.192333; 19.720166
Nadmorska visina 196 m
Površina 35,6 km²
Beočin is located in Srbije
Beočin
Beočin
Beočin (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 21300
Pozivni broj 021
Registarska oznaka -{NS}-


Koordinate: 45° 11′ 32" SGŠ, 19° 43′ 13" IGD

Beočin je gradsko naselje u Srbiji u opštini Beočin u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 7839 stanovnika.

Geografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Beočin je administrativno sedište opštine Beočin, koja pripada Južnobačkom okrugu, iako se celokupna teritorija opštine ne nalazi u Bačkoj, već u Sremu, ali zbog neposredne blizine regionalnog centra, Novog Sada (oko 15 -{km}-) se svrstava u bački okrug. Mesto se nalazi u severnom Sremu, na obroncima Fruške gore i desne strane Dunava.

Ovaj kraj je poznat po fabrici cementa Lafarž BFC (-{Lafarge BFC}-) [1] koji je pre zapošljavao oko 2.000 radnika, a sada u fabrici radi oko 350 ljudi.

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Beočin ima 8.370 stanovnika. Većina stanovnika čine Srbi, postoji i manja zajednica Roma sa Kosova izbeglih 1990ih godina.

Istorija[uredi - уреди | uredi izvor]

Naselje na sadašnjoj teritoriji Beočina se spominje prvi put u XVIII veku. 1839. godine je sagrađena fabrika cementa. Početkom XX veka nastalo je i naselje za radnike. Posle Drugog svetskog rata Beočin se širi na istok gradnjom višespratnih zgrada. Beočin postaje veći i važniji od Beočin sela, kako što će postati važni centar za okolna sela. Zbog velikog priliva stanovništva, zbog potražnje radnika za rad u fabrici cementa, u Beočinu ima malo starog lokalnog stanovništva.

Demografija[uredi - уреди | uredi izvor]

U naselju Beočin živi 6221 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,3 godina (35,7 kod muškaraca i 38,8 kod žena). U naselju ima 2774 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija
Godina Stanovnika
1948. 3639 [1]
1953. 4082
1961. 5145
1971. 6563
1981. 7298
1991. 7873 7757
2002. 8297 8058
Etnički sastav prema popisu iz 2002.
Srbi
  
4695 58.26%
Romi
  
1019 12.64%
Jugosloveni
  
693 8.60%
Hrvati
  
507 6.29%
Mađari
  
182 2.25%
Slovaci
  
96 1.19%
Slovenci
  
75 0.93%
Crnogorci
  
56 0.69%
Rusini
  
25 0.31%
Nemci
  
24 0.29%
Muslimani
  
21 0.26%
Makedonci
  
19 0.23%
Albanci
  
16 0.19%
Rumuni
  
8 0.09%
Česi
  
5 0.06%
Bošnjaci
  
3 0.03%
Rusi
  
2 0.02%
Oseti
  
1 0.01%
Bugari
  
1 0.01%
nepoznato
  
53 0.65%


Saobraćaj[uredi - уреди | uredi izvor]

Sva naselja u opštini Beočin su povezana gradskim autobusima Novog Sada (brojevi od 77 do 84) [3].

Sever: Futog (preko Dunava skelom)
Zapad: Ilok, Bačka Palanka, Vukovar Beočin Istok: Sremska Kamenica, Petrovaradin, Novi Sad
Jug: Crveni Čot (najviši vrh Fruške gore), Sremska Mitrovica

Gradovi pobratimi[uredi - уреди | uredi izvor]

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]


Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
  2. Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-01-7
  3. JGSP Novi Sad

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]

mape[uredi - уреди | uredi izvor]