Mojsije Rajović – razlika između verzija

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretragu
Uklonjeni sadržaj Dodani sadržaj
m Bot: Automatska zamjena teksta (-Category: +Kategorija:)
m Bot: popravljanje preusmjeravanja
Red 8: Red 8:
| mesto_rođenja =
| mesto_rođenja =
| država_rođenja =
| država_rođenja =
| datum_smrti = [[13. april]] [[1726]].
| datum_smrti = [[13. 4.|13. april]] [[1726]].
| mesto_smrti =
| mesto_smrti =
| država_smrti =
| država_smrti =
Red 23: Red 23:
| naslednik1 =
| naslednik1 =
}}
}}
'''Mojsije Rajović''' ([[1712]] — [[1726]]) je bio [[Patrijarh srpski|27. patrijarh]] [[SPC|srpske crkve]].
'''Mojsije Rajović''' ([[1712]] — [[1726]]) je bio [[Patrijarh srpski|27. patrijarh]] [[srpska pravoslavna crkva|srpske crkve]].


== Biografija ==
== Biografija ==
Rođen u selu [[Trgovište]]. Zamonašio se u [[Manastir Mileševo|manastiru Mileševi]]. [[1704]]. godine izabran je za [[mitropolit]]a [[Raška|raškog]] i hirotonisan od strene patrijarha pećkog [[Kalinik II Grk|Kalinika]].
Rođen u selu [[Trgovište]]. Zamonašio se u [[Manastir Mileševo|manastiru Mileševi]]. [[1704]]. godine izabran je za [[mitropolit]]a [[Raška|raškog]] i hirotonisan od strene patrijarha pećkog [[Kalinik II Grk|Kalinika]].


[[1712]]. godine izabran je za patrijarha pećkog. [[Pećka patrijaršija]] je u to vreme bila u teškom materijalnom položaju, te je bio prisiljen da se često obraća karlovačkim mitropolitima za finansijsku pomoć. Na narodno-crkvenom saboru u [[Sremski Karlovci|Karlovcima]] [[1713]]. godine odlučeno je da Pećka patrijaršija ima u Karlovačkoj mitropoliji jednog svog stalnog poverenika, koji će kupiti dobrovoljne priloge po svim eparhijama austrougarskih [[Srbi|Srba]] u korist pećke patrijaršije. Pošto je saznao za ovu odluku patrijarh Mojsije je u Karlovce poslao svoga protosinđela Gavrila koji je vodio brigu oko skupljanja priloga za Pećku patrijaršiju. Međutim, ovi prilozi nisu bili dovoljni da podmire potrebe u Peći, Srbi iz [[Habzburška monarhija|Habzburške monarhije]] pomagali su Patrijaršiji srpskoj i na taj način što su joj ostavljali testamentom određene sume novca. Poznate su u istoriji i «pećke kutije» koje su postavljene po gradovima Karlovačke mitropolije u koje se skupljao prilog za osiromašenu pećke crkve. Ove kutije su postojale sve do dolaska [[Patrijarh Arsenije IV|patrijarha Arsenija IV]].
[[1712]]. godine izabran je za patrijarha pećkog. [[Pećka patrijaršija]] je u to vreme bila u teškom materijalnom položaju, te je bio prisiljen da se često obraća karlovačkim mitropolitima za finansijsku pomoć. Na narodno-crkvenom saboru u [[Sremski Karlovci|Karlovcima]] [[1713]]. godine odlučeno je da Pećka patrijaršija ima u Karlovačkoj mitropoliji jednog svog stalnog poverenika, koji će kupiti dobrovoljne priloge po svim eparhijama austrougarskih [[Srbi|Srba]] u korist pećke patrijaršije. Pošto je saznao za ovu odluku patrijarh Mojsije je u Karlovce poslao svoga protosinđela Gavrila koji je vodio brigu oko skupljanja priloga za Pećku patrijaršiju. Međutim, ovi prilozi nisu bili dovoljni da podmire potrebe u Peći, Srbi iz [[Habsburška Monarhija|Habzburške monarhije]] pomagali su Patrijaršiji srpskoj i na taj način što su joj ostavljali testamentom određene sume novca. Poznate su u istoriji i «pećke kutije» koje su postavljene po gradovima Karlovačke mitropolije u koje se skupljao prilog za osiromašenu pećke crkve. Ove kutije su postojale sve do dolaska [[Patrijarh Arsenije IV|patrijarha Arsenija IV]].
Patrijarh Mojsije se brinuo i za ostale srpske svetinje. Tako 5. juna [[1720]]. godine preporučuje hilandarske monahe Partenija i Makarija mitropolitu karlovačkom Vikentiju, koji su došli u Karlovačku mitropoliju radi sakupljanja priloga za manastir Hilandar.
Patrijarh Mojsije se brinuo i za ostale srpske svetinje. Tako 5. juna [[1720]]. godine preporučuje hilandarske monahe Partenija i Makarija mitropolitu karlovačkom Vikentiju, koji su došli u Karlovačku mitropoliju radi sakupljanja priloga za manastir Hilandar.
Red 34: Red 34:
Poznato je da je patrijarh Mojsije vodio brigu i oko izrade ikonostasa za [[Manastir Studenica|manastir Studenicu]], koji je finansirao karlovački mitropolit [[Vićentije Jovanović]]. Išao je u Novi Pazar [[1722]]. godine da moli turske vlasti da ne ruše [[Manastir Đurđevi Stupovi|Đurđeve Stupove]] da bi sazidali grad. Pored toga bio je veoma revnosan u obilasku svoje pastve u Bosni, Hercegovini, Dalmaciji i Samokovu. Posebno je važna njegova poseta Dalmaciji, gde je položaj pravoslavnih Srba bio veoma težak. Njegovim pozdravom od 18. aprila [[1714]]. godine iz [[Manastir Dragović|manastira Dragovića]], upućen episkopu Savatiju, kavaljerima, serdarima, harambašama i hrišćanima uopšte, dalmatinski Srbi su dobili snagu da brane svoju ugroženu pravoslavnu veru. Prilikom svoje posete Grbaljskoj župi [[1719]]. Godine, patrijarh Mojsije izvršio je tri episkopske hirotonije.
Poznato je da je patrijarh Mojsije vodio brigu i oko izrade ikonostasa za [[Manastir Studenica|manastir Studenicu]], koji je finansirao karlovački mitropolit [[Vićentije Jovanović]]. Išao je u Novi Pazar [[1722]]. godine da moli turske vlasti da ne ruše [[Manastir Đurđevi Stupovi|Đurđeve Stupove]] da bi sazidali grad. Pored toga bio je veoma revnosan u obilasku svoje pastve u Bosni, Hercegovini, Dalmaciji i Samokovu. Posebno je važna njegova poseta Dalmaciji, gde je položaj pravoslavnih Srba bio veoma težak. Njegovim pozdravom od 18. aprila [[1714]]. godine iz [[Manastir Dragović|manastira Dragovića]], upućen episkopu Savatiju, kavaljerima, serdarima, harambašama i hrišćanima uopšte, dalmatinski Srbi su dobili snagu da brane svoju ugroženu pravoslavnu veru. Prilikom svoje posete Grbaljskoj župi [[1719]]. Godine, patrijarh Mojsije izvršio je tri episkopske hirotonije.


U vreme patrijarha Mojsija vođen je rat između [[Austrija|Austrije]] i [[Mletačka republika|Mletačke republike]] protiv [[Turska|Turske]] 1716-1718. Turska je poražena kod [[Petrovaradin]]a i izgubila je važne oblasti: [[Banat]], jugoistočni [[Srem]], severnu Srbiju od Zapadne Morave, u [[Bosna|Bosni]] oblast na desnoj obali Une i Save. Od Pećke patrijaršije su Karlovačkoj mitropoliji pripojene eparhije: Beogradsko-sremska, Valjevske, Temišvarska, i Vršačka. Tada je Beogradska mitropolija oformljena kao autonomna crkvena organizacija, nezavisna od Karlovačke mitropolije, zbog čega je došlo do sukoba između karlovačkog mitropolita [[Vikentije Popović|Vikentija Popovića]] i beogradskog mitropolita [[Mojsije Petrović|Mojsija Petrovića]]. Patrijarh Mojsije je izmirio zavađene mitropolite i u svojoj gramati od 15. avgusta 1721. odredio da se posle smrti mitropolita Vikentija spoje obe mitropolije u jednu. Do formalnog spajanja obe mitropolije nije došlo zbog austrijskih vlasti koje to nisu dozvolile, njihovo spajanje je bilo u ličnosti mitropolita Mojsija Petrovića koji je od 1725. upravljao obema mitropolijama.
U vreme patrijarha Mojsija vođen je rat između [[Austrija|Austrije]] i [[Mletačka Republika|Mletačke republike]] protiv [[Turska|Turske]] 1716-1718. Turska je poražena kod [[Petrovaradin]]a i izgubila je važne oblasti: [[Banat]], jugoistočni [[Srem]], severnu Srbiju od Zapadne Morave, u [[Bosna|Bosni]] oblast na desnoj obali Une i Save. Od Pećke patrijaršije su Karlovačkoj mitropoliji pripojene eparhije: Beogradsko-sremska, Valjevske, Temišvarska, i Vršačka. Tada je Beogradska mitropolija oformljena kao autonomna crkvena organizacija, nezavisna od Karlovačke mitropolije, zbog čega je došlo do sukoba između karlovačkog mitropolita [[Vikentije Popović|Vikentija Popovića]] i beogradskog mitropolita [[Mojsije Petrović|Mojsija Petrovića]]. Patrijarh Mojsije je izmirio zavađene mitropolite i u svojoj gramati od 15. avgusta 1721. odredio da se posle smrti mitropolita Vikentija spoje obe mitropolije u jednu. Do formalnog spajanja obe mitropolije nije došlo zbog austrijskih vlasti koje to nisu dozvolile, njihovo spajanje je bilo u ličnosti mitropolita Mojsija Petrovića koji je od 1725. upravljao obema mitropolijama.


Zabeleženo je i to da je uspeo da osujeti nameru grčkog kaluđera Timotija, koji je od Turaka uspeo da kupi pećki tron, da na njega i stupi. To je učinio uz pomoć [[Carigradska patrijaršija|Carigradske patrijaršije]].
Zabeleženo je i to da je uspeo da osujeti nameru grčkog kaluđera Timotija, koji je od Turaka uspeo da kupi pećki tron, da na njega i stupi. To je učinio uz pomoć [[Vaseljenska patrijaršija|Carigradske patrijaršije]].


Patrijarh Mojsije je umro [[13. april]]a [[1726]]. godine.
Patrijarh Mojsije je umro [[13. 4.|13. aprila]] [[1726]]. godine.


== Literatura ==
== Literatura ==
Red 45: Red 45:
{{niz|
{{niz|
pre=[[Patrijarh srpski Atanasije I|Atanasije I]]|
pre=[[Patrijarh srpski Atanasije I|Atanasije I]]|
spisak=[[Spisak srpskih patrijarha|Patrijarh]]</br>[[1712]] — [[1726]].|
spisak=[[Spisak poglavara Srpske pravoslavne crkve|Patrijarh]]</br>[[1712]] — [[1726]].|
posle=[[Arsenije IV Jovanović Šakabenta]]|
posle=[[Arsenije IV Jovanović|Arsenije IV Jovanović Šakabenta]]|
}}
}}



Verzija na datum 17 juni 2013 u 17:32

Mojsije Rajović
Datum smrti 13. april 1726.

Mojsije Rajović (17121726) je bio 27. patrijarh srpske crkve.

Biografija

Rođen u selu Trgovište. Zamonašio se u manastiru Mileševi. 1704. godine izabran je za mitropolita raškog i hirotonisan od strene patrijarha pećkog Kalinika.

1712. godine izabran je za patrijarha pećkog. Pećka patrijaršija je u to vreme bila u teškom materijalnom položaju, te je bio prisiljen da se često obraća karlovačkim mitropolitima za finansijsku pomoć. Na narodno-crkvenom saboru u Karlovcima 1713. godine odlučeno je da Pećka patrijaršija ima u Karlovačkoj mitropoliji jednog svog stalnog poverenika, koji će kupiti dobrovoljne priloge po svim eparhijama austrougarskih Srba u korist pećke patrijaršije. Pošto je saznao za ovu odluku patrijarh Mojsije je u Karlovce poslao svoga protosinđela Gavrila koji je vodio brigu oko skupljanja priloga za Pećku patrijaršiju. Međutim, ovi prilozi nisu bili dovoljni da podmire potrebe u Peći, Srbi iz Habzburške monarhije pomagali su Patrijaršiji srpskoj i na taj način što su joj ostavljali testamentom određene sume novca. Poznate su u istoriji i «pećke kutije» koje su postavljene po gradovima Karlovačke mitropolije u koje se skupljao prilog za osiromašenu pećke crkve. Ove kutije su postojale sve do dolaska patrijarha Arsenija IV.

Patrijarh Mojsije se brinuo i za ostale srpske svetinje. Tako 5. juna 1720. godine preporučuje hilandarske monahe Partenija i Makarija mitropolitu karlovačkom Vikentiju, koji su došli u Karlovačku mitropoliju radi sakupljanja priloga za manastir Hilandar.

Poznato je da je patrijarh Mojsije vodio brigu i oko izrade ikonostasa za manastir Studenicu, koji je finansirao karlovački mitropolit Vićentije Jovanović. Išao je u Novi Pazar 1722. godine da moli turske vlasti da ne ruše Đurđeve Stupove da bi sazidali grad. Pored toga bio je veoma revnosan u obilasku svoje pastve u Bosni, Hercegovini, Dalmaciji i Samokovu. Posebno je važna njegova poseta Dalmaciji, gde je položaj pravoslavnih Srba bio veoma težak. Njegovim pozdravom od 18. aprila 1714. godine iz manastira Dragovića, upućen episkopu Savatiju, kavaljerima, serdarima, harambašama i hrišćanima uopšte, dalmatinski Srbi su dobili snagu da brane svoju ugroženu pravoslavnu veru. Prilikom svoje posete Grbaljskoj župi 1719. Godine, patrijarh Mojsije izvršio je tri episkopske hirotonije.

U vreme patrijarha Mojsija vođen je rat između Austrije i Mletačke republike protiv Turske 1716-1718. Turska je poražena kod Petrovaradina i izgubila je važne oblasti: Banat, jugoistočni Srem, severnu Srbiju od Zapadne Morave, u Bosni oblast na desnoj obali Une i Save. Od Pećke patrijaršije su Karlovačkoj mitropoliji pripojene eparhije: Beogradsko-sremska, Valjevske, Temišvarska, i Vršačka. Tada je Beogradska mitropolija oformljena kao autonomna crkvena organizacija, nezavisna od Karlovačke mitropolije, zbog čega je došlo do sukoba između karlovačkog mitropolita Vikentija Popovića i beogradskog mitropolita Mojsija Petrovića. Patrijarh Mojsije je izmirio zavađene mitropolite i u svojoj gramati od 15. avgusta 1721. odredio da se posle smrti mitropolita Vikentija spoje obe mitropolije u jednu. Do formalnog spajanja obe mitropolije nije došlo zbog austrijskih vlasti koje to nisu dozvolile, njihovo spajanje je bilo u ličnosti mitropolita Mojsija Petrovića koji je od 1725. upravljao obema mitropolijama.

Zabeleženo je i to da je uspeo da osujeti nameru grčkog kaluđera Timotija, koji je od Turaka uspeo da kupi pećki tron, da na njega i stupi. To je učinio uz pomoć Carigradske patrijaršije.

Patrijarh Mojsije je umro 13. aprila 1726. godine.

Literatura

Prethodnik:
Atanasije I
Patrijarh
17121726.
Nasljednik:
Arsenije IV Jovanović Šakabenta