Umberto Eco

Izvor: Wikipedia
Umberto Eco

Umberto Eco
Rođen/a 5. januar 1932. (1932-01-05) (dob 82)

Umberto Eco (fonetski: Umberto Eko; Alessandria, 5. 1. 1932.) je talijanski romanopisac, esejist, filozof i lingvista. Redovni je profesor semiotike na Univerzitetu u Bologni.

Biografija i opus[uredi - уреди]

Umberto Eko je rođen u Aleksandriji, u italijanskoj provinciji Pijemont. Radi kao profesor semiotike na Univerzitetu u Bolonji.

Ekov roman kojim je postigao slavu je roman Ime ruže, po kome je snimljen film (Šon Koneri), je o monahu koji istražuje seriju ubistava koja su vezana za manastirsku bibiloteku.

Njegove novele često uključuju stvarne istorijske ličnosti i tekstove. Fukoovo klatno, Ekov drugi roman, je takođe rasprodat u velikom broju primeraka. U Fukoovom klatnu, nezaposleni izdavač odluči da, kao šalu, spoji zajedno različite teorije zavere iz istorije.

Ekov rad predstavlja koncept postmodernističke literarne teorije hipertekstualnosti.

Počasni doktorati[uredi - уреди]

Izvod iz bibliografije[uredi - уреди]

Romani[uredi - уреди]

  • Ime ruže (Il nome della rosa, 1980)
  • Fukoovo klatno (Il pendolo di Foucault, 1988)
  • Ostrvo dana pređašnjeg (L'isola del giorno prima, 1994)
  • Baudolino (Baudolino, 2000)
  • Tajanstveni plamen kraljice Loane (La misteriosa fiamma della regina Loana, 2004)
  • Praško groblje (Il cimitero di Praga, 2010)

Esejistika[uredi - уреди]

  • Estetički problem u Tome Akvinskoga (Il problema estetico in San Tommaso, 1. izd. 1956)
  • Napomene uz 'Ime ruže' (Postille al 'Nome della rosa' , 1983)
  • Kako putovati s lososom i drugi korisni savjeti (Izbor iz: Il secondo diario minimo, 1992)
  • U potrazi za savršenim jezikom (La ricerca della lingua perfetta, 1993)
  • Šest šetnji pripovjednim šumama (Six Walks in the Fictional Woods, 1994)
  • Između laži i ironije (Tra menzogna e ironia, 1998)
  • Otprilike isto (Dire quasi la stessa cosa, 2003)

Vanjske veze[uredi - уреди]