Umberto Eco
| Umberto Eco | |
|---|---|
 Umberto Eco |
|
| Rođen/a | 5. januar 1932. |
Umberto Eco (fonetski: Umberto Eko; Alessandria, 5. 1. 1932.) je talijanski romanopisac, esejist, filozof i lingvista. Redoviti je profesor semiotike na Univerzitetu u Bologni.
Sadržaj/Садржај |
Biografija i opus [uredi - уреди]
Umberto Eko je rođen u Aleksandriji, u italijanskoj provinciji Pijemont. Radi kao profesor semiotike na Univerzitetu u Bolonji.
Ekov roman kojim je postigao slavu je roman Ime ruže, po kome je snimljen film (Šon Koneri), je o monahu koji istražuje seriju ubistava koja su vezana za manastirsku bibiloteku.
Njegove novele često uključuju stvarne istorijske ličnosti i tekstove. Fukoovo klatno, Ekov drugi roman, je takođe rasprodat u velikom broju primeraka. U Fukoovom klatnu, nezaposleni izdavač odluči da, kao šalu, spoji zajedno različite teorije zavere iz istorije.
Ekov rad predstavlja koncept postmodernističke literarne teorije hipertekstualnosti.
Počasni doktorati [uredi - уреди]
Izvod iz bibliografije [uredi - уреди]
Romani [uredi - уреди]
- Ime ruže (Il nome della rosa, 1980)
- Foucaultovo njihalo (Il pendolo di Foucault, 1988)
- Otok prethodnog dana (L'isola del giorno prima, 1994)
- Baudolino (Baudolino, 2000)
- Tajanstveni plamen kraljice Loane (La misteriosa fiamma della regina Loana, 2004)
Esejistika [uredi - уреди]
- Estetički problem u Tome Akvinskoga (Il problema estetico in San Tommaso, 1. izd. 1956)
- Napomene uz 'Ime ruže' (Postille al 'Nome della rosa' , 1983)
- Kako putovati s lososom i drugi korisni savjeti (Izbor iz: Il secondo diario minimo, 1992)
- U potrazi za savršenim jezikom (La ricerca della lingua perfetta, 1993)
- Šest šetnji pripovjednim šumama (Six Walks in the Fictional Woods, 1994)
- Između laži i ironije (Tra menzogna e ironia, 1998)
- Otprilike isto (Dire quasi la stessa cosa, 2003)
Vanjske veze [uredi - уреди]
