Univerzitet u Pekingu

Izvor: Wikipedia
Univerzitet u Pekingu
北京大学
Logo univerziteta
Campus of Peking University.jpg
Historija
Osnivanje 1898.
Generalno
Vrsta javni univerzitet
Administracija
Predsjednik Lin Jianhua (林建华)
Partijski sekretar Zhu Shanlu
Akademsko osoblje 4,206[1]
Studenti
Broj studenata
  – dodiplomci
  – diplomci

15,128[1]
15,119[1]
Lokacija
Sjedište
  – grad
  – država

Peking
Narodna Republika Kina
Kampus urbani kampus
Web-stranica
pku.edu.cn

Univerzitet u Pekingu (pojednostavljeni kineski: 北京大学tradicionalni kineski: 北京大學) jedan je od najprestižnijih obrazovnih institucija u Narodnoj Republici Kini. Osnovan je 1898. pod imenom Imperijalnu univerzitet u Pekingu. Danas se Univerzitet u Pekingu u međunarodnim istraživanjima redovito plasira među najbolje univerzitete u Aziji. Institucija je prvi moderni univerzitet koji je osnovan u Kini. U početnim godinama služio je i kao najviša administrativna institucija u zemlji koja je bila nadležna za obrazovanje. Do dvadesetih godina dvadesetog vijeka univerzitet je postao centar progresivnih ideja. Veliki broj zgada fakulteta izgrađen je u tradicionalnom kineskom arhitektonskom stilu.

Istorija[uredi - уреди]

prve tri studentice univerziteta (fotografija iz 1920)

Kada je osnovan 3. jula 1898., univerzitet je ponio naziv Imperijalni univerzitet u Pekingu (pojednostavljeni kineski: 京师大学堂tradicionalni kineski: 京師大學堂pinyin: Jīngshī Dàxuétáng). Namjera osnivača iz kasne dinastije Qing bila je da se u okviru Stodnevnih reformi i tada postojeće imperijalne akademije Guozijian i Taixue zamijene novom institucijom. Nakon republikanske revolucije novi naziv univerziteta bio je Nacionalni univerzitet u Pekingu (pojednostavljeni kineski: 国立北京大学tradicionalni kineski: 國立北京大學pinyin: Guólì Běijīng Dàxué). Cai Yuanpei došao je na čelo univerziteta 4. januara 1917. godine te je pomogao transformirati univerzitet u najveću instituciju visokog obrazovanja u zemlji koja je tada imala više od 14 odjeljenja i pohađalo ju je preko 2000 studenata. Reforme novog vodstva bile su inspirirane njemačkim modelom visokog obrazovanja na sličan način na koji je i na zapadu model Humboldtova univerziteta u Berlinu bio korišten kao ideal suvremenog obrazovanja. 1920. institucija je postala prvi univerzitet u Kini koji je otvorio svoja vrata i studenticama.

Nakon početka drugog rata između Kine i Japana 1937. univerzitet je privremeno premješten u grad Čangšu, glavni grad provincije Hunan gdje je sa još dva univerziteta u izbjeglištvu formirao Privremeni univerzitet u Čangšau. 1938. tri škole su se ponovo preselile, ovoga puta u Kunming u provinciji Yunnan gdje je od njih stvoren Nacionalni jugoistočni pridruženi univerzitet. 1946. godine, nakon završetka II svjetskog rata, univerzitet se vratio u Peking te mu je broj studenata porastao na 3000.

kampus zimi

Nakon pobjede komunističkih revolucionara i proglašenja Narodne Republike Kine 1949. godine iz naziva univerziteta izbačena je riječ Nacionalni čime se htjelo pokazati da će sve obrazovne institucije u zemlji biji jednostavno javne. 1952. kineska je vlada provela reorganizaciju institucija visokog obrazovanja koja je za posljedicu imala usmjeravanje mnogih institucija ka određenim akademskih oblastima. Neki fakulteti aniverziteta u Tsinghuu i Yenčingu tada su uključeni u sastav Univerziteta u Pekingu. U isto vrijeme univerzitet je izgubio pravni, medicinski, inžinjerski i agronomski fakultet. Kulturna revolucija, koja je i započela na univerzitetu, prekinula je njegov rad u periodu od 1966. do 1970. godine.

2000. godine univerzitetu je pridružen Medicinski univerzitet u Pekingu. 2001. institucija je pokrenula Yuanpei program koji je 2007. formaliziran u okviru Yuanpei koledža (pojednostavljeni kineski: 元培学院). Koledž pruža elitni preddiplomski program podučavanja u oblasti humanističkih nauka za odabrani broj studenata.

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Quick Facts". Office of International Relations. Peking University. http://www.oir.pku.edu.cn/en/quickfacts.htm. 

vanjske veze[uredi - уреди]