Fruktooligosaharid

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Fruktooligosaharid (FOS, oligofruktoza, oligofruktan) je oligosaharid fruktana. On se koristi kao alternativni zaslađivač. FOS manifestuje nivoe slatkoće koji imaju 30 i 50 posto slatkoće šećera.[1] On se javlja u prirodi. Komercijalna primena je razvijena tokom 1980-tih u odgovoru na potražnju za zdravijom hranom sa manjom kalorijskom vrednošću.

Hemija[uredi - уреди | uredi izvor]

Dve različite klase fruktooligosaharidnih smeša se industrijski proizvode. One su bazirane na degradaciji inulina ili procesima transfruktozilacije.

FOS se može proizvesti degradacijom inulina, ili polifruktoze, polimera D-fruktoznih monomera vezanih β(2→1) vezama sa terminalno α(1→2) vezanom D-glukozom. Stepen polimerizacije inulina je u opsegu od 10 do 60. Inulin se može enzimatski ili hemijski degradirati do smeše oligosaharida sa opštom strukturom Glu-(Fru)n (GFn) i Frum (Fm), gde su n i m u opsegu od 1 do 7. Taj proces se u izvesnoj meri javlja u prirodi, te se ti oligosaharidi mogu naći u velikom broju biljki, posebno u jerusalimskoj artičoki i u cikoriji. Glavne komponente komercijalnih proizvoda su kestoza (GF2), nistoza (GF3), fruktozilnistoza (GF4), bifurkoza (GF3), inulobioza (F2), inulotrioza (F3), i inulotetraoza (F4).

Druga klasa fruktooligosaharida se priprema putem transfruktozilacije β-fruktozidazom iz Aspergillus niger na saharoznom supstratu. Rezultirajuća smeša ima opštu formulu GFn, sa n i opsegu od 1 do 5. U suprotnosti sa FOS derivatima iz inulina, nisu prisutne samo β(1→2) veze nego se i druge veze javljaju, mada u manjoj meri.[2]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Joseph O'Neill (1. 6. 2008.). "Using inulin and oligofructose with high-intensity sweeteners". http://newhope360.com/sweeteners/using-inulin-and-oligofructose-high-intensity-sweeteners. pristupljeno 14. 7. 2012.. 
  2. Hartemink, R.: Prebiotic effects of Non-digestible oligo- and polysaccharides. PhD thesis, Wageningen University, the Netherlands, 1999, 218 p. ISBN 90-5808-051-X.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]