Kičevo
| Kičevo Кичево |
|
|---|---|
|
|
|
 |
|
| Osnovni podaci | |
| Opština | Kičevo |
| Stanovništvo | |
| Stanovništvo (2002) | 27 067 |
| Položaj | |
| Koordinate | |
| Vremenska zona | centralnoevropska: -{UTC}-+1 |
| Nadmorska visina | 618 m |
 Kičevo
Kičevo na mapi Republike Makedonije
|
|
| Ostali podaci | |
| Poštanski broj | 6250 |
| Pozivni broj | 045 |
| Registarska oznaka | -{OH}- |
Koordinate: 41° 30′ 36" SGŠ, 20° 57′ 36" IGD
Kičevo (makedonski: Кичево, albanski: Kërçova) je grad na zapadu Republike Makedonije od 27.067 [1]stanovnika na padinama planine Bistre.
Sjedište je istoimene Opštine Kičevo, koja ima 30 138 stanovnika (po popisu iz 2002.)[1]
Sadržaj/Садржај |
Geografske karakteristike [uredi - уреди]
Kičevo leži u istoimenoj kotlini na jugoistočnim padinama planine Bistra, između gradova Ohrida i Gostivara. Kroz grad protiče rijeka Treska koja nedaleko od Kičeva ima izvore na Stogovskoj i Ilinskoj planini, ona se u Kičevskoj kotlini zove Golema reka.
Od Skopja je Kičevo udaljeno 112 km, a gotovo podjednako je udaljeno od Gostivara (46 km) i Ohrida (61 km).
Historija [uredi - уреди]
Naselje se prvi put spominje pod imenom Uskana za vrijeme vladavine Perzeja, kralja Makedonaca (Treći makedonski rat 171. pne.. - 169. pne.), prvi ga pod nazivom Kičavis navodi bizantski car Bazilije II. - 1018, a slijedeći ga spominje Ohridski arhiepiskop Teofilakt u 11. st.
Nakon zauzeća grada i okolice od Otomanskog carstva, Kičevo je postalo vojni i administrativni centar regije. Spomenik iz tog doba je Saat kula podignuta na brežuljku iznad grada zvanom Kičevsko Kale.
Grad Kičevo imao je istaknutu ulogu u vrijeme nacionalnih borbi za oslobođenje, istaknuti vođa bio je pop Josif iz manastira Bogorodica Prečista (pored grada), koji je imao podršku u narodu osobito među učiteljima. Pop Josif i Pere Tošev osnovali su prvi oružani odred u Kičevu 1878. (vođa kojeg je postao Duko Tasev)[2]. 2. augusta, 1903. građani Kičeva uzeli su učešća u Ilindenskom ustanku.[2]
1919. Kičevo je podpalo pod vlast Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Za Drugog svjetskog rata, Kičevo je zaposjela Italija, a već 11. septembra 1943., Kičevo je bio prvi slobodni grad u Makedoniji.
Spomenici [uredi - уреди]
Manastir Sv. Bogorodica Prečista pored Kičeva, lijepi je primjer srednjovjekovne bizantske arhitekture, nekoć je bio znan kao Krninski manastir, značajan je i Manastir Sv. Gorgija koji se također nalazi nedaleko grada.
Stanovništvo [uredi - уреди]
Po posljednjem popisu stanovništa gradić Kičevo imao je 27.067 stanovnika[1], a njihov etnički sastav bio je slijedeći:
| Nacionalnost | Ukupno |
| Makedonci | 15 031 (53,55%) |
| Albanci | 7 641 (30,55%) |
| Turci | 2 406 (8,06%) |
| Romi | 1 329 (5,41%) |
| Srbi | 82 (0,30%) |
| Vlasi | 77 (0,28%) |
| ostali | 496 (1,83%) |
Reference [uredi - уреди]
- ↑ 1.0 1.1 1.2 Makedonski popis stanovništva iz 2002.
(PDF) - ↑ 2.0 2.1 Macedonian Cities. "History of the city of Kicevo", macedoniancities.com, 12. 09. 2009.. Preuzeto na 12. 09. 2009..
Vanjske veze [uredi - уреди]
| Gradovi Republike Makedonije |  |
|
|---|---|---|
| Berovo | Bitola | Bogdanci | Debar | Delčevo | Demir Kapija | Demir Hisar | Gevgelija | Gostivar | Kavadarci | Kičevo | Kočani | Kratovo | Kriva Palanka | Kruševo | Kumanovo | Makedonski Brod | Makedonska Kamenica | Negotino | Ohrid | Pehčevo | Prilep | Probištip | Radoviš | Resen | Štip | Skopje | Struga | Strumica | Sveti Nikole | Tetovo | Valandovo | Veles | Vinica | ||
