Kičevo

Izvor: Wikipedia
Kičevo
Кичево

Kicevo 11-08-2006.jpg

Grb
Osnovni podaci
Opština Kičevo
Stanovništvo
Stanovništvo (2002) 27 067
Položaj
Koordinate 41°31′N 20°58′E / 41.51, 20.96
Vremenska zona centralnoevropska:
-{UTC}-+1
Nadmorska visina 618 m
Kičevo na karti Republike Makedonije
Kičevo
Kičevo
Kičevo (Republike Makedonije)
Ostali podaci
Poštanski broj 6250
Pozivni broj 045
Registarska oznaka -{OH}-


Koordinate: 41° 30′ 36" SGŠ, 20° 57′ 36" IGD
Kičevo (makedonski: Кичево, albanski: Kërçova) je grad na zapadu Republike Makedonije od 27.067 [1]stanovnika na padinama planine Bistre.

Sjedište je istoimene Opštine Kičevo, koja ima 30 138 stanovnika (po popisu iz 2002.)[1]

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Kičevo leži u istoimenoj kotlini na jugoistočnim padinama planine Bistra, između gradova Ohrida i Gostivara. Kroz grad protiče rijeka Treska koja nedaleko od Kičeva ima izvore na Stogovskoj i Ilinskoj planini, ona se u Kičevskoj kotlini zove Golema reka.

Od Skopja je Kičevo udaljeno 112 km, a gotovo podjednako je udaljeno od Gostivara (46 km) i Ohrida (61 km).

Historija[uredi - уреди]

Naselje se prvi put spominje pod imenom Uskana za vrijeme vladavine Perzeja, kralja Makedonaca (Treći makedonski rat 171. pne.. - 169. pne.), prvi ga pod nazivom Kičavis navodi bizantski car Bazilije II. - 1018, a slijedeći ga spominje Ohridski arhiepiskop Teofilakt u 11. st.

Nakon zauzeća grada i okolice od Otomanskog carstva, Kičevo je postalo vojni i administrativni centar regije. Spomenik iz tog doba je Saat kula podignuta na brežuljku iznad grada zvanom Kičevsko Kale.

Grad Kičevo imao je istaknutu ulogu u vrijeme nacionalnih borbi za oslobođenje, istaknuti vođa bio je pop Josif iz manastira Bogorodica Prečista (pored grada), koji je imao podršku u narodu osobito među učiteljima. Pop Josif i Pere Tošev osnovali su prvi oružani odred u Kičevu 1878. (vođa kojeg je postao Duko Tasev)[2]. 2. augusta, 1903. građani Kičeva uzeli su učešća u Ilindenskom ustanku.[2]

1919. Kičevo je podpalo pod vlast Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Za Drugog svjetskog rata, Kičevo je zaposjela Italija, a već 11. septembra 1943., Kičevo je bio prvi slobodni grad u Makedoniji.

Spomenici[uredi - уреди]

Manastir Sv. Bogorodica Prečista pored Kičeva, lijepi je primjer srednjovjekovne bizantske arhitekture, nekoć je bio znan kao Krninski manastir, značajan je i Manastir Sv. Gorgija koji se također nalazi nedaleko grada.

Stanovništvo[uredi - уреди]

Po posljednjem popisu stanovništa gradić Kičevo imao je 27.067 stanovnika[1], a njihov etnički sastav bio je slijedeći:

Nacionalnost Ukupno
Makedonci 15 031 (53,55%)
Albanci 7 641 (30,55%)
Turci 2 406 (8,06%)
Romi 1 329 (5,41%)
Srbi 82 (0,30%)
Vlasi 77 (0,28%)
ostali 496 (1,83%)

Slavni ljudi[uredi - уреди]

Reference[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 Makedonski popis stanovništva iz 2002.Page white acrobat.png (PDF)
  2. 2.0 2.1 Macedonian Cities. "History of the city of Kicevo", macedoniancities.com, 12. 09. 2009., pristupljeno 12. 09. 2009..

Vanjske veze[uredi - уреди]

Gradovi Republike Makedonije Flag of Macedonia.svg
Berovo | Bitola | Bogdanci | Debar | Delčevo | Demir Kapija | Demir Hisar | Gevgelija | Gostivar | Kavadarci | Kičevo | Kočani | Kratovo | Kriva Palanka | Kruševo | Kumanovo | Makedonski Brod | Makedonska Kamenica | Negotino | Ohrid | Pehčevo | Prilep | Probištip | Radoviš | Resen | Štip | Skopje | Struga | Strumica | Sveti Nikole | Tetovo | Valandovo | Veles | Vinica