The Defiant Ones

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Defiant Ones

Tony Curtis i Sidney Poitier u sceni filma
Režija Stanley Kramer
Producent Stanley Kramer
Scenario Harold Jacob Smith
sinopsis: Nedrick Young
Uloge Tony Curtis
Sidney Poitier
Theodore Bikel
Cara Williams
Fotografija Sam Leavitt
Montaža Frederic Knudtson
Distribucija United Artists
Datum(i) premijere
jul 1958 (1958-07) (Berlin)
Trajanje 97 min.
Zemlja  SAD
Jezik engleski
Budžet 778.000 $[1]


The Defiant Ones (sh. Prkosni) je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1958. u režiji Stanleya Kramera. Po žanru je mješavina drame i akcije. Radnja je smještena na američki Jug i počinje kada kamion koji prevozi zatvorenike sleti sa ceste. Protagonisti su dva zatvorenika koja su preživjela nesreću - crnac po imenu Noah Cullen (čiji lik tumači Sidney Poitier) i bijelac po imenu John "Joker" Jackson (čiji lik tumači Tony Curtis) - i koji koriste priliku za bijeg, ali ih na putu do slobode sputava to što su ostali vezani lancima i što se međusobno mrze.

The Defiant Ones je predstavljao jedan od prvih hollywoodskih filmova koji se na za tadašnje standarde prilično eksplicitan način bavio problemom međurasnih odnosa na Jugu, te je shvaćen kao svojevrsni komentar i implicitna podrška tadašnjem pokretu za građanska prava crnaca i naporima da se Jug desegrira. Premijerno je prikazan na berlinskom festivalu gdje je Poitier - čije se ime na inzistiranje njegovog kolege Curtisa našlo na prvom mjestu špice - dobio Srebrni medvjed za najboljeg glumca. Aktualna tema i politički angažman, kao i nastojanje scenarista da promoviraju prevladavanje rasnih i drugih razlika, prilično je imponirala ne samo kritici nego i samom Hollywoodu, te je osvojio niz prestižnih nagrada. Film je osvojio Zlatni globus za najbolju dramu te Oscare za najbolju fotografiju i originalni scenario.

Glavni motiv The Defiant Ones - dva zatvorenika prisiljena da međusobno surađuju u bijegu usprkos rasnih i drugih razlika - je otada često u obliku parodija i homagea korišten u hollywoodskim filmovima. Kao primjeri se navode blaxploitation film Black Mama White Mama sa Pam Grier i Margaret Markov iz 1972. godine; istoimeni televizijski remake iz 1986. godine sa Carlom Weathersom i Robertom Urichom te akcijski film Fled iz 1996. godine sa Laurenceom Fishburneom i Stehpehnom Baldwinom. Sam Poitier je godine 1975. zajedno sa Michaelom Caineom nastupio u britanskom filmu The Wilby Conspiracy koji sličan motiv koristi u radnji smještenoj u Južnu Afriku pod režimom apartheida.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Tino Balio, United Artists: The Company The Changed the Film Industry, Uni of Wisconsin Press, 1987 p 143

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]