Muhammad Ali

Izvor: Wikipedia
Muhammad Ali

Muhammad Ali
Rođen/a 17. januar 1942. (1942-01-17) (dob 72)

Muhammad Ali pravim imenom Cassius Marcellus Clay, Jr., (Louisville, 17. 1. 1942. -) je američki boksač koji se prema mnogim ocjenama smatra najvećim boksačem 20. vijeka.

Počeci karijere[uredi - уреди]

Ali je od samih početaka karijere pokazivao izniman talent za boks. Već od ranih dana je prakticirao netipičan način borbe, sa spuštenim gardom i brzim kretanjem po ringu. Ta je taktika često opisivana kao 'letim oko protivnika kao leptir, a bodem kao osa'. U amaterskom boksu je karijeru završio osvajanjem zlatne medalje na Olimpijskim igrama u Rimu 1960 u lako-teškoj kategoriji. Prvu borbu za naslov prvaka u profesionalnom boksu je imao već 1962. kada je u kontroverznom meču pobijedio Sonny Listona, koji je u sedmoj rundi odbio izaći u ring tvrdeći da ima ozljedu ramena. I uzvratni meč je bio prepun kontroverzi, jer je Liston pao nakon udarca u prvoj rundi za kojeg mnogi danas tvrde da nije bio tako opasan, te da je Liston namjerno pao. Te optužbe nikad nisu bile dokazane.

Promjena imena i Vijetnamski rat[uredi - уреди]

Neposredno nakon osvajanja titule Ali je skrenuo pažnju na sebe i javnim prihvaćanjem islama, te pod utjecajem sekte Nacija Islama uzima ime Cassius X, po ugledu na drugog poznatog člana te sekte Malcolm X-a. Sekta je bila simbol borbe crnačkog stanovništva SAD-a protiv ropstva i ugnjetavanja. Vođa sekte uskoro daje Cassiusu njegovo 'pravo rođeno ime' Muhammad Ali.

U to vrijeme Ali ulazi i u sukobe se vladom SAD-a, odbijajući regrutaciju za vrijeme Vijetnamskog rata za što je bio osuđen. Istovremeno mu i boksačke federacije brane nastupe i oduzimaju osvojenu titulu koju je do tada uspješno branio više puta. Prekid službene karijere je trajao oko 3 godine. Danas mnogi žale zbog tog prekida u karijeri, jer je ostalo pitanje kakav bi još napredak ostvario Ali u boksačkom smislu da nije bilo tog prisilnog odmora.

Nastavak karijere[uredi - уреди]

1970. godine Ali je konačno ponovno dobio licencu za nastupe, a 1971. je ukinuta presuda na Vrhovnom sudu kojom je bio osuđen zbog odbijanja vojne službe. Nije se dugo čekalo do ponovnog napada na titulu, i to u borbi protiv Joe Fraziera, često opisivanoj kao 'borba stoljeća'. Ali je tu doživio jedan od rijetkih poraza, ali se Frazieru revanširao u meču 1974. godine. Ta mu je borba donijela mogućnost novog napada na titulu protiv George Foremana koja se održala 1974. godine u Zairu, a postala je poznata kao 'The Rumble in the Jungle' (grmljavina u džungli). Ali je pobijedio te osvojio titulu po drugi put, a kasnije je uspješno branio protiv Fraziera i drugih boksača, ponekad dominantno ali ponekad i uz pomoć jakog ugleda među sucima. Treći put je titulu Ali osvojio protiv Leon Spinksa 1979. godine, od boksača od kojeg ju je i izgubio godinu dana ranije, te se nakon toga povukao neporažen. Pokušao je Ali ostvariti i četvrti povratak, ali je taj pokušaj završio neslavnim porazom od Larry Holmesa.

Godine nakon boksa[uredi - уреди]

Kroz sve svoje godine boksačke karijere Ali se osim neporecivim iznimnim boksačkim talentom isticao i brojnim kontroverznim izjava i ponašanjem. Prijelaz na islam, vješto korištenje medijske pozornosti, specifičan način verbalnog i neverbalnog provociranja protivnika prije, za vrijeme i nakon borbe čine Alija svakako najprepoznatljivijom ikonom boksa. Smatra se da je Ali prva i najveća medijska sportska zvijezda 20. stoljeća.

Što se samog boksa tiče, iako je njegova vještina i snaga bila neupitna, poneku mrlju na karijeru bacile su sumnjive borbe s Listonom, te nekoliko sumnjivih sudačkih odluka u režiji moćnog promotora Don Kinga. Ipak, ne mali broj stručnjaka će se složiti da je Ali možda i najbolji boksač svih vremena, što je on sam za sebe često neskromno isticao u svakoj prilici.

Ali je vrlo brzo nakon prestanka karijere obolio od Parkinsonove bolesti, koja je zadnjih godina uvelike oštetila njegov živčani sustav. Nije poznato koliko je dugogodišnje bavljenje boksom i veliki broj primljenih udaraca pomogao razvoju bolesti.

Usprkos svemu, Ali kao sportaš i osoba i danas uživa veliki ugled u sportskim i društvenim krugovima SAD-a.

Statistika nastupa[uredi - уреди]

Ali je u karijeri imao ukupno 61 profesionalni meč. Od toga je pobijedio u 46 nastupa, uz 37 pobjeda nokautom. Nije imao niti jednu neriješenu borbu, te je zabilježio 5 poraza.

Zanimljivosti[uredi - уреди]

Alijeva borba s relativno anonimnim boksačem Chuck Wepnerom, u kojoj je pobijedio u 15-toj rundi tehničkim nokautom, inspirirala je Sylvester Stallonea prilikom pisanja scenarija za film "Rocky", koji je kasnije bio nagrađen nagradom Oscar. Ironija je da je upravo Alijev protivnik a ne sam Ali bio inspiracija kao tema za glavnog junaka filma, Rocky Balbou, koji kao nepoznati boksač dobija priliku boksati s prvakom i pri tome izdržava svih 15 rundi usprkos svim očekivanjima o lakoj pobjedi favoriziranog prvaka.

Vanjske veze[uredi - уреди]