Ben Hecht

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ben Hecht

Hecht 1949. godine
Biografske informacije
Rođenje 28. februar 1894. (1894-02-28)
New York, SAD
Smrt 18. april 1964. (dob: 70)
New York
Supružnik
  • Marie Armstrong (1916–1926; razvod; 1 dijete)
  • Rose Caylor (1926–1964; njegova smrt; 1 dijete) (1898–1979)
Obrazovanje
Zanimanje književnik, novinar, scenarist
Opus
Književne vrste drama
komedija
filmski scenario
Jezik engleski
Znamenita djela

Ben Hecht /ˈhɛkt/ (1894–1964) bio je američki književnik, novinar i filmski scenarist, poznat kao autor nekih od najpopularnijih dramskih tekstova sredine 20. vijeka, odnosno scenarija za neke od najznačajnijih ostvarenja klasičnog Hollywooda.

Rodio se kao sin jevrejskog imigranta iz Minska u današnjoj Bjelorusiji. Djetinjstvo je proveo u gradu Racine u državi Wisconsin, te je odmalena pokazao spisateljski talent zbog koga su ga smatrali vunderikindom. Srednju školu je završio u dobi od 16 godina i to iskoristio kako bi pobjegao iz kuće, odnosno u Chicago, gdje se odmah zaposlio kao novinar, provodeći veliki dio vremena na njegovim ulicama.

Godine 1918. ga je Chicago Daily News poslao kao dopisnika u Berlin, gdje je proveo godinu dana. Po povratku u Chicago se istakao istraživačkim novinarstvom i crnom kronikom, te su upravo njegovi članci pomogli da se riješi slučaj ubistva koje je 1920. godine počinio ratni veteran Carl Wanderer. Iako se ranije bavio pisanjem dramskih tekstova, njegovo prvo scensko djelo The Egotist, je postavljeno u New Yorku. Zajedno sa kolegom Charlsom MacArthurom je 1928. godine, inspiriran zajedničkim novinarskim iskustvima, napisao satiričku komediju The Front Page.

Ključni trenutak u Hechtovom životu se zbio 1926. godine kada ga je prijatelj Herman J. Mankiewicz pozvao da napusti New York i priključi mu se u Los Angelesu gdje je kod naglo rastuće filmske industrije nastala velika potražnja za scenaristima. Hecht ga je poslušao i već sljedeće godine postigao veliki uspjeh sa filmom Underworld, koji je dobio prvi Oscar za najbolji originalni scenario.

Nastavku Hechtove karijere u Hollywoodu je značajno pridonio i dolazak zvučnog filma, koji je doveo do potrebe za kvalitetnim i autentičnim dijalozima, a za koje je Hecht, uz svoje bogato novinarsko iskustvo sa ulica, pokazao i veliki talent. Tokom sljedećih decenija je surađivao sa nekim od najistaknutijih hollywoodskih sineasta među kojima su se posebno isticali režiseri Howard Hawks i Ernst Lubitsch, te producent David O. Selznick.

1930-ih je Hecht koji se, prema navodima iz vlastite biografije, dotada smatrao "običnim" Amerikancem, otkrio svoj jevrejski identitet, te je postao gorljivi pristaša cionizma. To je posebno došlo do izražaja poslije Drugog svjetskog rata, kada je, isfrustiran britanskim odbijanjem da vlast nad Palestinom prepuste jevrejskim doseljenicima, financijski podržavao radikalnu grupu Irgun i javno pozivao na terorističke akcije protiv britanskih ciljeva. Zbog toga su svi njegovi filmovi u Britaniji od 1948. do 1951. bili na neslužbenoj crnoj listi.

Scenariji[uredi - уреди | uredi izvor]

Bibliografija (djelomična)[uredi - уреди | uredi izvor]

  • 1001 Afternoons in Chicago, McGee/Covici, (1922); University of Chicago Press, (2009) ISBN 978-0-226-32274-2
  • Fantazius Mallare, a Mysterious Oath, 174 pp., Pascal Covici (1922)
  • The Florentine Dagger: A Novel for Amateur Detectives w/ illustrations by Wallace Smith, 256 pp. Boni & Liveright (1923)
  • Kingdom of Evil, 211pp., Pascal Covici (1924)
  • Broken Necks {Containing More 1001 Afternoons}, 344pp., Pascal Covici (1926)
  • Count Bruga, 319 pp., Boni & Liveright (1926)
  • A Jew in Love, 341 pp., Covici, Friede (1931)
  • The Book of Miracles, 465 pp., Viking Press (1939)
  • A Guide for the Bedevilled, 276 pages, Charles Scribner's Sons (1944), 216 pp. Milah Press Incorporated (September 1, 1999) ISBN 0-9646886-2-X
  • The Collected Stories of Ben Hecht, 524 pp., Crown (1945)
  • Perfidy (with critical supplements), 281 pp. (plus 29 pp.), Julian Messner (1962); about the 1954–1955 Kastner trial in Jerusalem
  • Concerning a Woman of Sin, 222 pp., Mayflower (1964)
  • Gaily, Gaily, Signet (1963) (November 1, 1969) ISBN
  • A Child of the Century 672 pp. Plume (1954) (May 30, 1985) ISBN
  • The Front Page, Samuel French Inc Plays (January 1, 1998) ISBN
  • The Champion From Far Away (1931)
  • Actor's Blood (1936)
  • A Treasury Of Ben Hecht: Collected Stories And Other Writings (1959, anthology)
  • Erik Dorn
  • I Hate Actors!
  • 1001 Afternoons in New York
  • The Sensualists
  • Winkelberg (play)
  • Miracle in the Rain
  • Letters From Bohemia
  • Gargoyles
  • The Egoist


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]