Strangers on a Train (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Disambig.svg Za ostale upotrebe, pogledajte Strangers on a Train (razvrstavanje).
Strangers on a Train

poster koji je izradio Bill Gold
Režija Alfred Hitchcock
Producent Alfred Hitchcock
Scenario Raymond Chandler
Whitfield Cook
Czenzi Ormonde
Predložak roman:
Patricia Highsmith
Uloge Farley Granger
Ruth Roman
Robert Walker
Muzika Dimitri Tiomkin
Fotografija Robert Burks
Montaža William H. Ziegler
Distribucija Warner Bros.
Datum(i) premijere
30. jun 1951 (1951-06-30)
Trajanje 101 min.
Jezik engleski
Budžet $1.2 million
Bruto prihod 7,000.000 $[1]

Strangers on a Train (sh. Neznanci u vlaku ili Stranci u vozu), u bivšoj Jugoslaviji poznatiji pod naslovom Nepoznati iz Nord Expressa, je američki crno-bijeli filmski triler snimljen 1951. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedno od najboljih i najuticajnijih ostvarenja njegove filmografije.

Predstavlja adaptaciju istoimenog debitantskog romana Patricije Highsmith. Protagonisti, koje tumače Farley Granger i Robert Walker su dva muškarca - profesionalni teniser Guy Haines i plejboj Bruno Anthony, koji su se slučajno sreli u vlaku i tokom neobaveznog razgovora jedan drugom povjerili kako njihovoj životnoj sreći prepreku predstavljaju osobe koje bi najrađe voljeli ukloniti - Hainesova nevjerna supruga koja mu ne želi dati razvod, odnosno Anthonyjev otac koji mu ne želi dati novac. Radnja prikazuje kako ispočetka šaljivi prijedlog da jedan drugome "učine uslugu" i tako, uslijed nedostatka motiva, počine savršeni zločin dovede do toga da Anthony ubije Hainesovu suprugu, a nakon čega Hainesa počne ucjenjivati da ispuni svoj dio "pogodbe".

Hitchcock je prije početka snimanja imao određenih problema, prije svega zbog toga što je upravo on odabrao predložak tada još nepoznate Patricije Highsmith za svoj sljedeći projekt, a što je izazvalo skepsu kod producenata; također se svađao sa poznatim autorom kriminalističkih romana Raymondom Chandlerom oko scenarija. Usprkos toga, kada je snimanje započeto, izazvalo je veliko zanimanje javnosti, a sam film je doživio komercijalni uspjeh. I kritičari su bili oduševljeni, prije svega zbog novih tehnika snimanja i stvaranja napetosti, antologijske scene završnog obračuna na vrtuljku, ali i zbog vještog korištenja crnog humora. U filmu je također nastupila i Hitchcockova kćer Patricia u svojoj drugoj i najpoznatijoj ulozi; daleko je više pažnje, međutim, izazvao Robert Walker (koji će nedugo nakon premijere iznenada umrijeti) u ulozi šarmantnog, ali psihopatskog negativca, a što se kasnije često tumačilo kao najjasniji primjer Hichcockove formule "što jači negativac to bolji film". Kasniji kritičari su film često tumačili kao odraz, odnosno Hitchcockov komentar na tada aktualnu antikomunističku histeriju i otkrivanje "subverzivaca" u SAD, odnosno voljeli pronalaziti aluzije na homoseksualnost među likovima.

Sadržaj/Садржај

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]