Strangers on a Train (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, v. Strangers on a Train (razvrstavanje).
Strangers on a Train
poster koji je izradio Bill Gold
RežijaAlfred Hitchcock
ProducentAlfred Hitchcock
ScenarioRaymond Chandler
Whitfield Cook
Czenzi Ormonde
Predložakroman:
Patricia Highsmith
UlogeFarley Granger
Ruth Roman
Robert Walker
MuzikaDimitri Tiomkin
FotografijaRobert Burks
MontažaWilliam H. Ziegler
DistribucijaWarner Bros.
Datum(i) premijere
30. jun 1951 (1951-06-30)
Trajanje101 min.
Jezikengleski
Budžet$1.2 million
Bruto prihod7,000.000 $[1]

Strangers on a Train (sh. Neznanci u vlaku ili Stranci u vozu), u bivšoj Jugoslaviji poznatiji pod naslovom Nepoznati iz Nord Expressa, je američki crno-bijeli filmski triler snimljen 1951. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedno od najboljih i najuticajnijih ostvarenja njegove filmografije.

Predstavlja adaptaciju istoimenog debitantskog romana Patricije Highsmith. Protagonisti, koje tumače Farley Granger i Robert Walker su dva muškarca - profesionalni teniser Guy Haines i plejboj Bruno Anthony, koji su se slučajno sreli u vlaku i tokom neobaveznog razgovora jedan drugom povjerili kako njihovoj životnoj sreći prepreku predstavljaju osobe koje bi najrađe voljeli ukloniti - Hainesova nevjerna supruga koja mu ne želi dati razvod, odnosno Anthonyjev otac koji mu ne želi dati novac. Radnja prikazuje kako ispočetka šaljivi prijedlog da jedan drugome "učine uslugu" i tako, uslijed nedostatka motiva, počine savršeni zločin dovede do toga da Anthony ubije Hainesovu suprugu, a nakon čega Hainesa počne ucjenjivati da ispuni svoj dio "pogodbe".

Hitchcock je prije početka snimanja imao određenih problema, prije svega zbog toga što je upravo on odabrao predložak tada još nepoznate Patricije Highsmith za svoj sljedeći projekt, a što je izazvalo skepsu kod producenata; također se svađao sa poznatim autorom kriminalističkih romana Raymondom Chandlerom oko scenarija. Usprkos toga, kada je snimanje započeto, izazvalo je veliko zanimanje javnosti, a sam film je doživio komercijalni uspjeh. I kritičari su bili oduševljeni, prije svega zbog novih tehnika snimanja i stvaranja napetosti, antologijske scene završnog obračuna na vrtuljku, ali i zbog vještog korištenja crnog humora. U filmu je također nastupila i Hitchcockova kćer Patricia u svojoj drugoj i najpoznatijoj ulozi; daleko je više pažnje, međutim, izazvao Robert Walker (koji će nedugo nakon premijere iznenada umrijeti) u ulozi šarmantnog, ali psihopatskog negativca, a što se kasnije često tumačilo kao najjasniji primjer Hichcockove formule "što jači negativac to bolji film". Kasniji kritičari su film često tumačili kao odraz, odnosno Hitchcockov komentar na tada aktualnu antikomunističku histeriju i otkrivanje "subverzivaca" u SAD, odnosno voljeli pronalaziti aluzije na homoseksualnost među likovima.

Uloge[uredi - уреди | uredi kôd]


Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

Literatura[uredi - уреди | uredi kôd]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]