Pordenone

Izvor: Wikipedia
Pordenone
Comune di Pordenone
Pordenone, Gradska vijećnica i zvonik
Pordenone, Gradska vijećnica i zvonik
Grb Pordenona
Grb
Koordinate: 45°58′N 12°39′E / 45.967, 12.65
Država  Italija
Regija Furlanija-Julijska krajina
Provincija Pordenone (PN)
Četvrti Borgomeduna, Rorai Grande, San Gregorio, Torre, Vallenoncello, Villanova di Pordenone
Vlast
 - Gradonačelnik Sergio Bolzonello
Površina
 - Ukupna 38.2 km²
Visina 24
Stanovništvo (31. decembar 2009.)
 - Grad 51,461[1]
 - Gustoća 1,347.1 km²
Poštanski broj 33170
Pozivni broj 0434
Službena stranica comune.pordenone
Karta
Pordenone na karti Italija
Pordenone
Pordenone
Palazzo Ricchieri

Pordenone (venecijanski i furlanski: Pordenon[2], slovenski: Pordenun) je grad i općina (comune) u sjevernoj Italiji. Središte je istoimene Provincije Pordenone i jedan od većih gradova u talijanskoj regiji Furlanija-Julijska krajina.

Palazzo Municipale

Pordenone je ime dobio od svog latinskog imena Portus Naonis, a to je značilo luka na rijeci Noncello (latinski Naon)

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Pordenone leži na pola puta između Venecije (93,5 km) i Trsta (116 km), u podnožju Alpa na rijeci Noncello, ali vrlo blizu Jadranskog mora - do kojeg ima samo 50 km, tako da ima mediteransku klimu. Pordenone je udaljen od Udina 45 km, do Trevisa ima 67, do kupališta Lignano Sabbiadoro ima 58.5 km, a do skijališta oko Belluna 70 km.

Historija[uredi - уреди]

Nukleus današnjeg Pordenonea postojao je još za rimskih vremena, 1950 iskopani su ostatci ville rustice kod mjesta Torre, ona je izgleda bila mjesto za skladištenje poljoprivrednih proizvoda.

No današnji Pordenone je kao naselje nastao krajem 6. vijeka oko luke na rijeci Noncello, kao - Portus Naonis. U vrijeme vladavine kralja Berengar Furlanskog u 10. vijeku taj kraj naselili su stanovnici Karantanije slavenskog porijekla.

Nakon vladavine više feudalaca iz Koruške i Štajerske tokom 11. i 12. vijeka, Podrenone je 1282, potpao pod vlast habsburgovaca i tako postao njihova enklava na teritoriju Akvilejske patrijarhije. Veliki požar 23. augusta 1318 spalio je dobar dio grada, 1347 izgrađen je zvonik pored katedrale San Marco. U 14. vijeku Pordenone je znatno narastao zbog procvata trgovine na rijeci, status grada dobio je 1314.

Mletačka Republika zauzela je Pordenone 1514, za njihove vlasti izgrađena je nova luka, i znatno je unaprijeđeno zanatstvo. Nakon Napoleonskih ratova, početkom 19. vijeka Pordenone je bio uključen u marionetsku habsburšku tvorevinu Kraljevstvo Lombardija-Venecija. Tad je izgrađena željeznička pruga do Pordenonea i cesta Pontebbana, tako da je promet po rijeci opao. U gradu su počela raditi prve predionice pamuka i otpočeo je industrijski razvoj. Pordenone je ušao u sastav Kraljevine Italije 1866.

Predionice pamuka propale su nakon Velike ekonomske krize 1929, nakon Drugog svjetskog rata Pordenone je postao poznat po tvornici električnih aparata Zanussi, koju je osnovao Lino Zanussi 1916. koja je 1960-ih postala jedna od najvećih talijanskih tvornica. Ekonomski uzlet grada rezultirao je i njegovim društvenim položajem 1968 postao je sjedište istoimene provincije (prije toga taj kraj bio je pod jurisdikcijom Provincije Udine

Nakon rata Drugog svjetskog rata Pordenoneu je (kao i cijeloj Furlaniji) na ruku išao i Hladni rat i blizina jugoslavenske granice od kud se očekivala invazija varšavskog pakta tako su amerikanci napravili veliku zračnu bazu u obližnjem Avianu (12 km), talijanska vojska smjestila je u Pordenoneu svoju 132. oklopnu brigadu talijanske vojske Ariete. Tako je i vojska utjecala na ekonomski rast Pordenonea.

Znamenitosti Pordenone[uredi - уреди]

  • Katedrala San Marco (Duomo) podignuta je 1363 u romaničko - gotičkom stilu, obnavljana je u 16. i 18. vijeku. U njoj je poznata freska San Rocco i oltarna slika domaćeg renesansnog slikara Giovannia Antonio de 'Sacchis (poznatijeg kao Il Pordenone). Uz katedralu je podignut 79 m visok zvonik.
  • Palazzo Ricchieri, danas dom gradskog Umjetničkog muzeja. Izvorno to je bila građevina sa tornjem iz 13. vijeka, naknadno je adaptirana u dvorac za venecijansku porodicu Ricchieri.
  • Palazzo Comunale (Komunalna palača) izgrađena 1291-1395 u gotičkom stilu, loža, tornjići i toranj sa satom dograđeni su u 16. vijeku, po projektu slikara Pomponia Amaltea.
  • Crkva Santissima Trinità (Sveto Trojstvo), pored rijeke Noncello je oktogonalna građevina sa freskama Giovanni Maria Calderarija, učenika Il Pordenonea.
  • Castello di Torre (kasni 12. vijek), rezidencija porodice Ragogna, danas je dom Arheološkog muzeja zapadna Furlanija. On je bio meta napada vojske Svetog Rimskog Carstva 1402, koji su ga porušili tako da je od njega ostao samo toranj.
  • Ostatci rimske vile - Torre otkrivene 1950.
Ulica Corso Vittorio Emanuele, centar Pordenonea

Centrom Pordenonea dominira ulica Corso Vittorio Emanuele II, puna gotičkih i renesansnih građevina, od kojih su neke oslikane.

Gradovi prijatelji[uredi - уреди]

Poznati sugrađani[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

Vanjske poveznice[uredi - уреди]