Venseneska šuma

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Venseneska šuma
Bois de Vincennes
Bois de Vincennes 20060816 16.jpg
Jezero u parku
Lokacija
Položaj Pariz
Država  Francuska
Koordinate 48°49′48″N2°26′0″E
Historija
Osnovan 1855. – 1866.
Karakteristike
Površina 995 ha
Karta
Map of Bois de Vincennes - OpenStreetMap 1.svg
Venseneska šuma na karti Pariza
Venseneska šuma
Venseneska šuma na karti Pariza

Venseneska šuma (francuski Bois de Vincennes) je park engleskog tipa na istoku Pariza u Francuskoj.

Karakteristike[uredi - уреди | uredi kôd]

Park se prostire na istoku Pariza, na rubu 12 arondismana, južno od Vincennesa.[1] Venseneska šuma je svojom površinom od 9,95 km², nešto veći park od Bulonjske šume na zapadu, zbog tog ga zovu zelenim plućima Pariza.[2] Čak je tri puta veći od njujorškog Central Parka.[3]

U parku se nalaze zoološki i botanički vrt sa velikim cvjetnjakom tu se nalazi i hipodrom i brojni sportski tereni.[2] Na jugozapadu parka nalazi se arboretum sa preko 2000 stabala.[3] Tu se nalaze i paviljoni tropskog vrta, koji je osnovan 1899. kao eksperimentalni kolonijalni vrt, za studij tropskog bilja.[3]

Zoološki vrt ima preko 2000 životinja.[3]

U parku se nalaze i četiri velika umjetna jezera, a najveće je Daumesnil na jugu sa dva otoka. Na sjeveru se nalazi nešto manje jezero Minimes sa ruinama srednjovjekovnog samostana, a najmanje Gravelle leži na jugozapadu.[3] Velika atrakcija parka je srednjeovjekovni Zamak Vincennes.[2]

U Venseneskoj šumi se ljeti održavaju brojni festivali na otvorenom (jazz i klasične muzike).[1]

Historija[uredi - уреди | uredi kôd]

Park je svoje današnje konture dobio za vladavine cara Napoleona III između 1855. i 1866.[3] Za srednjeg vijeka tu šumu su Francuski kraljevi koristili kao lovište, jer su u to vrijeme Zamak Vincennes koristili kao rezidenciju. Šuma je inače znatno starija, zna se da su je Gali zvali Lutetia, a Rimljani Vilcena (iz tog je izvedeno današnje ime Vincennes).[3]

Kralj Louis VII je negdje oko 1150. podigao lovačku kuću, a tokom 13. vijeka ga je kralj Philippe II ogradio.[3]

Bois de Vincennes

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]