Roza Papo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
ROZA PAPO
Roza Papo (crop).jpg
Datum rođenja 6. februar 1914.
Mesto rođenja Sarajevo
 Austrougarska
Datum smrti 25. februar 1984. (70 god.)
Mesto smrti Beograd, [[Datoteka:{{{flag alias-1945}}}|22x20px|border|Flag of Srbija]] SR Srbija

Flag of Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija SFR Jugoslavija
Profesija lekarka
Članica KPJ od 1942.
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
Služba NOV i PO Jugoslavije
Jugoslovenska narodna armija
Čin general-major
Odlikovanja
Orden zasluga za narod sa srebrnim vencem
Orden bratstva i jedinsta
Partizanska spomenica 1941.

Roza Papo (Sarajevo, 6. februara 1914. – Beograd, 25. februara 1984.), lekarka, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i general-majorica sanitetske službe JNA.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođena je 6. februara 1914. godine u Sarajevu. Medicinski fakultet je završila u Zagrebu 1939. godine. Pre Drugog svetskog rata je radila kao lekarka u bolnicama u Sarajevu, Begovom Hanu i Olovu.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine uspostavila je veze sa Narodnooslobodilačkim pokretom na Ozrenu i sarađivala je sa Ozrenskim partizanskim odredom, a u decembru mu se pridružila i postala upravnik bolnice Odreda. Potom je bila referent saniteta Prvog udarnog bataljona i Šeste istočnobosanske udarne brigade.

Dr. Roza Papo (u sredini) sa grupom drugarica, u Guči 1944.

Marta 1943. godine, prilikom evakuacije ranjenika iz manastira Lovnica i okoline Šekovića, formirana je velika partizanska bolnica u selu Donja Trnova, kod Bijeljine, čiji je organizator i upravnik bila Roza. Septembra 1943. godine je postavljena za referenta saniteta i upravnika bolnice 17. istočnobosanske divizije. Kasnije je bila upravnik Hiruške pokretne bolnice Druge armije JA i dr.

U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljena je 1942. godine.

Posle oslobođenja Jugoslavije, nastavila je profesionalnu lekarsku karijeru u Jugoslovenskoj armiji. Završila je specijalizaciju iz infektologije i bila prva načelnica novoformirane Klinike za zarazne bolesti (1961) na Vojnomedicinskoj akademiji (VMA), a od 1965. godine je bila i profesor za infektivne bolesti. Bila je predsednik Glavne vojno-lekarske komisije VMA.

Penzionisana je u činu general-majora sanitetske službe JNA i bila je jedna od dve žene sa generalskim činom u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (druga je dr. Slava Blažević).

Umrla je 25. februara 1984. godine u Beogradu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden zasluga za narod sa srebrnom zvezdom, Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem i dr.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

Partizanska spomenica 1941. Segment isključivo posvećen Narodnooslobodilačkoj borbi.